"Adá" (Contén)

Mostrando 20 resultados de 2197.

    1. galladura.

    2. Lugar onde se bifurca un camiño.

    3. galletada.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Cantidade de materiais orgánicos que se poden recoller cunha galleta.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Carreira que se fai ao galope.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Conxunto de gamallas ou de pólas dun arbusto.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Conxunto de cousas unidas por un cordel ou vara co fin de colgalas.

    2. Cantidade dalgunha cousa que se colle cunha gancha.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Conxunto de animais dunha explotación.

    2. Grupo de persoas que se comportan de xeito desprezable.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • carabullada.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Feixe pequeno de cousas que se poden atar xuntas.

    2. Cantidade pequena de cousas variadas.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Conxunto de doces ou froitos garapiñados.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Político. Oficial da Mariña desde 1832, foi nomeado comandante xeneral de Ferrol en 1864. Na lexislatura 1869-1871 foi deputado pola provincia da Coruña e senador en 1871-1872.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Pedagogo e poeta. Emigrou á Arxentina (1873) e instalouse na cidade de Córdoba, onde, co seu primo Eduardo Taboada, fundou o Colegio Español. En 1876 gañou a praza de profesor na escola municipal desta cidade e dirixiuna de 1881 a 1893, ano no que foi destituído como consecuencia da nova lei de educación que impedía que os mestres non nacidos en Arxentina ocupasen o cargo de director. En 1882, ademais de dirixir a escola diúrna, foi escollido como director da escola nocturna de obreiros ata o ano 1891. De volta a Galicia, comezou a dar clases na escola de nenos cegos e pobres da cidade da Coruña. Publicou os libros de poesías Nocturnos (1886) e El árbol de Noé (1905).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Arquitecto. Dende 1984 forma equipo con Salvador Fraga Rivas e Manuel Portolés Sanjuán, cos que realizou, entre outras obras, a remodelación do Auditorio ao aire libre do Parque de Castrelos de Vigo (1997), a xerencia de urbanismo do concello de Vigo (1997) e a remodelación arquitectónica do Museo de Arte Contemporánea (MARCO) (1998-2002). Entre outros galardóns, recibiu o Premio Joseph Lluís Sert polas actuacións no litoral da ría de Vigo (1986).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Cantidade de comida que se colle co garfo dunha vez.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Cantidade de comida que se pode servir cunha garfela ou garfelo.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Risa ruidosa, prolongada e sonora.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Ruído formado polo canto simultáneo de moitos paxaros.

    2. Conxunto de persoas que falan a un tempo.

    3. Reunión de xente que se divirte facendo barullo.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Conxunto de elementos moles e pequenos, como os de palla ou herba.

    2. Mestura de elementos moi diferentes.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Multitude de gatos.

    2. Acción pensada para enganar a alguén.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Fenómeno de variación na norma do galego, xerado no propio idioma, probablemente nos Séculos Escuros dado que non existe en portugués moderno. Produciuse ao ampliar o fonema oclusivo velar sonoro /g/ ao campo de dispersión dentro do proceso xeral de simplificación das xeminadas latinas, sonorización das oclusivas xordas intervocálicas e fricativización e relaxación das oclusivas sonoras. Represéntase con <gh> (ghorxa, amigho, un ghalo, algho). Nos anos 70 do s XX era xeral no galego atlántico e en falas do central, mentres que no oriental só de xeito asistemático se oía por Cervantes, Pedrafita, As Nogais e os Ancares de León. A realización maioritaria era aspirada faringal xorda [Ó], agás en vilas, especialmente da costa, onde a realización era fricativa velar xorda [x], mesmo en xente maior. No grupo -ng- medial de palabra o /g/ podía conservarse (domingo, ninguén) ou enxordecer [k] (dominco, ninquén) e nalgúns puntos rexistrábase gheada (domin-gho, ninghén). Gravacións dos anos...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Mariño e político. Gobernador do asentamento español nas Malvinas (1174-1779), foi vicerrei de Nova Granada (1788-1792) e do Perú (1792-1796). De ideas ilustradas, potenciou a creación dos xornais Mercurio Peruano (1791) e da Gaceta de Lima (1793), o desenvolvemento da Sociedad Cultural Amantes del País e da Tertulia Poética (1791), e a fundación, entre outras, dunha cátedra de Anatomía (1792) e da Academia de Naútica (1794). De volta a España foi elixido membro do Consejo Supremo de Guerra, director xeral da Armada (1799) e ministro de Mariña (1866). Trala chegada ao trono de Fernando VII, formou parte da Junta de Goberno que se desprazou a Baiona, que abandonou trala subida ao poder de Xosé Bonaparte.

    VER O DETALLE DO TERMO