"RG" (Contén)

1. Relativo ou pertencente a Göteborg ou aos seus habitantes.

2. Natural ou habitante de Göteborg.

PERSOEIRO

Poeta en lingua alemana. É autor do poema inacabado Tristan und Isolde (1210?).

PERSOEIRO

Arquitecto. Profesor de composición na facultade de arquitectura de Milán. Colaborou no desenvolvemento do plan especial de Santiago de Compostela. Foi autor do colexio Raíña Fabiola.

PERSOEIRO

Matemático inglés. Foi profesor no Caius College de Cambridge. Investigou en diversos campos da física matemática, como a óptica, a mecánica dos fluídos e a teoría do potencial. É autor do teorema que leva o seu nome e que serviu de base a numerosos traballos sobre as funcións.

PERSOEIRO

Antropólogo e lingüista. Doutorouse en Antropoloxía (1940) na Northwestern University (Evanston, Illinois). Foi profesor na University of Minnesota e, en 1962, trasladouse á Stanford University, onde permaneceu ata o seu retiro (1985). Ademais de estudar os universais, investigou as distintas familias lingüísticas. Na súa obra The Languages of Africa (1963) -publicara unha primeira versión co título Classification of African Languages (1955)-, clasificou todas as linguas de África en catro familias: níxer-congo, nilosahariana, afroasiática e khoisan. Tamén estudiou a clasificación xenética das linguas de Nova Guinea e de América do Sur. Para a primeira distinguiu dúas familias: a austronesia e a indopacífica; e para a segunda concluíu que existía unha estreita relación entre as linguas de América do Sur e as de América do Norte, e que as linguas indíxenas de América pertencían a tres familias: esquimó-aleutiana, na-dené e amerindia. A partir da década de 1990 investigou as linguas...

PERSOEIRO

Filólogo irlandés. Publicou varios traballos sobre a literatura do norte de India. Realizou a primeira bio-bibliografía da literatura das linguas indoiranias, cun traballo xeral da súa distribución e afinidades lingüísticas. A partir de 1898 residiu e traballou en Camberley, onde traballou no Linguistic Survey of India (1898-1928), que ofrece información sobre unhas 350 linguas e dialectos de India. Tamén destacan as súas obras Bihar Peasant Life (1885), Seven Grammars of the Dialects and the Subdialects of the Bihárí Language (1883-1887) e A Ditionary of the Kāsmīrī Language [...] (1916-1932).

PERSOEIRO

Militar. Distinguiuse na loita contra os alemáns durante a Segunda Guerra Mundial (1940-1945) e contra os guerrilleiros comunistas (1946-1949). En 1954 pasou a Chipre e dirixiu a loita contra os británicos como xefe da EOKA. Opúxose á independencia da illa (1960) e ao goberno de Makarios, e reivindicou a unión con Grecia. Durante a guerra civil de 1964 dirixiu as forzas grecochipriotas, pero foi expulsado da illa. Volveu en 1971 e continuou dirixindo na clandestinidade grupos nacionalistas chipriotas progregos.

PERSOEIRO

Arquitecto, pedagogo e crítico da arte. Discípulo de P. Behrens, realizou con Adolf Meyer os talleres Fagus en Alfeld an der Leine (1911) e un pavillón industrial na exposición do Deutsches Werkbund de Colonia (1914), considerada a derradeira obra do período de exploración da arquitectura moderna. Chamado para dirixir a Sächsische Hochschule für bildende Kunst e na Sächsische Kunstgewerbeschule, refundounas e creou a Bauhaus en Weimar (1919), que dirixiu ata 1928. Co lema “arte e técnica: unha nova unidade”, formulou en termos modernos a loita entre as vantaxes cualitativas da artesanía e as cuantitativas da industria, xunto coa estandarización. En 1934, coa chegada dos nacionalsocialistas ao poder, trasladouse a Reino Unido, onde traballou con E. Maxwell Fry, e en 1937 a EE UU. Exerceu de profesor na Graduate School of Design de Harvard, onde dirixiu a sección de arquitectura. En 1949 creou The Architects Collaborative, que actuou de modelo nos medios arquitectónicos norteamericanos. Como...

PERSOEIRO

Pintor alemán naturalizado norteamericano. Estudiou en Dresden e Berlín e fixo debuxo humorístico para os xornais. Despois dunha estancia en París, participou no dadaísmo e no futurismo. Creou unha obra dun expresionismo cruel sobre escenas da vida contemporánea, entre as que destacan, A vida dun socialista (1920), Ecce homo (1923) e Milagre dun burgués (1925). Fuxiu do nazismo e trasladouse a EE UU en 1933, onde realizou paisaxes e bodegóns románticos e visións apocalípticas.

PERSOEIRO

Militar carlista. Sumouse ao carlismo en 1833 e en 1835 converteuse no xeneral ao mando da expedición de Catalunya, que tiña por obxectivo provocar un levantamento xeral. Foi nomeado en 1838 xeneral en xefe do exército do N.

PERSOEIRO

Directora coral. Estudiou no Conservatorio Superior de Música de Madrid e exerceu a docencia. Fundadora e directora do coro de cámara Ars Musicae (1977), dirixiu tamén o Coro Universitario de Santiago de Compostela e a Coral Polifónica do Liceo Marítimo de Vilagarcía, e foi vicepresidenta da Federación Coral Galega.

PERSOEIRO

Poeta. Licenciado en Filosofía e Letras, foi catedrático nas universidades de Murcia e Sevilla, e lector na Sorbonne e en Oxford. En 1938 exiliouse a EE UU, onde foi profesor no Wellesley College, e regresou a España en 1977. Colaborou nas revistas La Pluma, Verso y Prosa e Revista de Occidente. Pertencente á Xeración do 27, o seu ideal poético consistía en conseguir unha poesía pura, despoxándoa de todo o anecdótico ou subxectivo, a través da elaboración intelectual. Publicou Cántico (1928 e as sucesivas edicións en 1936, 1945 e 1950), Clamor-Tiempo de historia, que inclúe Maremágnum (1957), Que van a dar en la mar (1960) e A la altura de las circunstancias (1962), Huerto de Melibea (1954), Del amanecer y el despertar (1956), Viviendo y otros poemas (1958), Historia natural (1960), Lenguaje y poesía (1962), Homenaje (1967), Aire nuestro (1968), En torno a Gabriel Miró: breve epistolario (1973), Y otros poemas (1973) e Final (1981). Recibiu o...

CIDADES

Cidade do estado de Karnātaka, India, ao O de Hyderābād (303.139 h [1991]).

PERSOEIRO

Escritor persa. Publicou Wis u-Ramin (1048), primeira epopea cabaleiresca en lingua persa, que constituíu a primeira unión entre o mundo antigo iraniano e o islámico.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Agolada baixo a advocación de san Miguel.

1. Denominación de varios insectos coleópteros, da familia dos curculiónidos, que se caracterizan por presentar unha cabeza que remata en pico onde se atopa a boca. Son moi daniños porque atacan os grans de cereais e legumes.

2. Insecto coleóptero que ataca a semente do trigo.