"To" (Contén)
Mostrando 20 resultados de 13838.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Tumor maligno conxénito que deriva das células da retina.
-
-
Acción de retar.
-
Obxectivo difícil que constitúe un estímulo e unha proba para quen o intenta.
-
Dito ou feito co que se reta ou se provoca a alguén para un enfrontamento.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
retocable.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Que é susceptible de ser retocado.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Que ou quen retoca, especialmente fotografías.
-
-
Tocar de novo.
-
Tocar repetidamente.
-
-
Facer pequenas modificacións nunha cousa co fin de corrixila ou perfeccionala.
-
Dar a derradeira man a calquera cousa.
-
-
-
-
olver ter ou conquistar algo que se perdera.
-
Continuar algo que se interrompera.
-
-
-
Pequena modificación ou cambio que se lle fai a algo para rematalo, perfeccionalo ou eliminar faltas e deperfectos.
-
Cada unha das modificacións a que se someten os clixés para corrixir os defectos do orixinal, emendar as imperfeccións da fotografía e compensar a alteración de tons que podería resultar ao facer os gravados e na impresión.
-
Derradeira operación, en tecnoloxía lítica, do lascado da pedra que actúa sobre o bordo, perfilando e mellorando o fío cortante.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Orador e mestre de retórica na antiga Grecia.
-
-
Acción e efecto de retorcer ou retorcerse.
-
olta que se lle dá a algo que se retorce.
-
-
-
Torcer unha cousa sobre si mesma.
-
Interpretar algo en sentido erróneo.
-
Torcerse unha cousa sobre si mesma.
-
Contraer o corpo a causa dunha dor intensa ou da risa.
-
-
-
de retorcer ou retorcerse.
-
Que está moi torto ou ten moitas voltas.
-
Que presenta ou amosa malas intencións.
-
Que é de difícil comprensión e dá moitas voltas.
-
Que é rebelde e non fai o que se lle manda.
-
-
MONTES
Monte situado entre as parroquias de Candeda e Prada (A Veiga). O seu cumio acada os 948 m de altitude.
VER O DETALLE DO TERMO -
-
Arte da elocuencia, da expresión oral e escrita, que consta de cinco partes fundamentais: inventio, dispositio, elocutio, memoria e actio. Fixada cunhas regras, os sofistas introducírona en Grecia e perpetuouse e enriqueceuse na tradición posterior. As súas orixes están en Siracusa (Sicilia), como resposta ao estímulo da necesidade oratoria, incrementada pola loita política e xudicial do s V. C. Gorxias e o seu discípulo Trasímaco de Calcedonia foron os primeiros que, en Atenas, fixeron que a retórica fose á par da técnica do falar e do escribir, ensinárona e fixaron uns criterios. Isócrates foi un mestre práctico da retórica que distinguiu claramente entre poesía e prosa, e soubo reflectilo nos seus diversos xéneros oratorios. Froito das súas ensinanzas é a pseudoaristotélica Retórica a Alexandre, obra escrita probablemente por Anaxímenes de Lámpsaco en 340 a C. A partir del, distínguense dúas categorías xerais de discurso (o xudicial e o deliberativo) e sete...
-
-
Maneira de falar ou escribir ampulosa e baleira, artificialmente elegante.
-
Abundancia de palabras, sobre todo cando están fóra de lugar ou son enganosas.
-
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Tendencia á retórica ou exceso dela.
-
-
Relativo ou pertencente á retórica.
-
Que se afasta do uso gramatical máis obvio e tenta obter un efecto particular sobre o ánimo do oínte ou lector.
-
Especialista en retórica.
-
-
-
olver algo ou alguén ao lugar ou á situación de orixe.
-
Facer volver algo ou a alguén ao punto de partida.
-
-
-
de retornear.
-
Que está ou estivo cheo de figuras e adornos complicados.
-
Aplícase ao canto con moitas figuras vocais.
-
-
-
Tornear unha cousa facéndolle figuras e adornos esaxerados.
-
Cantar facendo figuras ou exercicios vocais difíciles.
-
-
-
Acción de retornar.
-
Liña ou condutor cuxa corrente volve ao lugar de orixe (xerador ou transformador) do circuíto. Adoita empregarse o mesmo retorno para diversos circuítos, denominándose retorno común.
-
Polea que se fixa nun punto adecuado para cambiar a dirección na que traballa un cabo.
-
Cada un dos versos que se van engadindo a unha copla de danza cada vez que se repite o seu canto.
-
Retroceso dunha peza ou cambio moi grande na dirección dunha corrente, como o da auga fría na caldeira dunha instalación de calefacción central.
-
Circuíto ou liña que introduce a retroacción nun servosistema.
-
Importe que se produce por unha letra de cambio impagada e protestada que se engade ao importe da letra orixinal polos gastos do protesto, os dereitos do timbre, a comisión de xiro, a corretaxe da negociación, os gastos da correspondencia e o dano ocasionado polo recambio de letra.
-