"To" (Contén)

Mostrando 20 resultados de 13838.

  • Tumor maligno conxénito que deriva das células da retina.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Acción de retar.

    2. Obxectivo difícil que constitúe un estímulo e unha proba para quen o intenta.

    3. Dito ou feito co que se reta ou se provoca a alguén para un enfrontamento.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Que é susceptible de ser retocado.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Que ou quen retoca, especialmente fotografías.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Tocar de novo.

    2. Tocar repetidamente.

      1. Facer pequenas modificacións nunha cousa co fin de corrixila ou perfeccionala.

      2. Dar a derradeira man a calquera cousa.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. olver ter ou conquistar algo que se perdera.

    2. Continuar algo que se interrompera.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Pequena modificación ou cambio que se lle fai a algo para rematalo, perfeccionalo ou eliminar faltas e deperfectos.

    2. Cada unha das modificacións a que se someten os clixés para corrixir os defectos do orixinal, emendar as imperfeccións da fotografía e compensar a alteración de tons que podería resultar ao facer os gravados e na impresión.

    3. Derradeira operación, en tecnoloxía lítica, do lascado da pedra que actúa sobre o bordo, perfilando e mellorando o fío cortante.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Orador e mestre de retórica na antiga Grecia.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Acción e efecto de retorcer ou retorcerse.

    2. olta que se lle dá a algo que se retorce.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Torcer unha cousa sobre si mesma.

    2. Interpretar algo en sentido erróneo.

    3. Torcerse unha cousa sobre si mesma.

    4. Contraer o corpo a causa dunha dor intensa ou da risa.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. de retorcer ou retorcerse.

    2. Que está moi torto ou ten moitas voltas.

    3. Que presenta ou amosa malas intencións.

    4. Que é de difícil comprensión e dá moitas voltas.

    5. Que é rebelde e non fai o que se lle manda.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • MONTES

    Monte situado entre as parroquias de Candeda e Prada (A Veiga). O seu cumio acada os 948 m de altitude.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Arte da elocuencia, da expresión oral e escrita, que consta de cinco partes fundamentais: inventio, dispositio, elocutio, memoria e actio. Fixada cunhas regras, os sofistas introducírona en Grecia e perpetuouse e enriqueceuse na tradición posterior. As súas orixes están en Siracusa (Sicilia), como resposta ao estímulo da necesidade oratoria, incrementada pola loita política e xudicial do s V. C. Gorxias e o seu discípulo Trasímaco de Calcedonia foron os primeiros que, en Atenas, fixeron que a retórica fose á par da técnica do falar e do escribir, ensinárona e fixaron uns criterios. Isócrates foi un mestre práctico da retórica que distinguiu claramente entre poesía e prosa, e soubo reflectilo nos seus diversos xéneros oratorios. Froito das súas ensinanzas é a pseudoaristotélica Retórica a Alexandre, obra escrita probablemente por Anaxímenes de Lámpsaco en 340 a C. A partir del, distínguense dúas categorías xerais de discurso (o xudicial e o deliberativo) e sete...

      1. Maneira de falar ou escribir ampulosa e baleira, artificialmente elegante.

      2. Abundancia de palabras, sobre todo cando están fóra de lugar ou son enganosas.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Tendencia á retórica ou exceso dela.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Relativo ou pertencente á retórica.

    2. Que se afasta do uso gramatical máis obvio e tenta obter un efecto particular sobre o ánimo do oínte ou lector.

    3. Especialista en retórica.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. olver algo ou alguén ao lugar ou á situación de orixe.

    2. Facer volver algo ou a alguén ao punto de partida.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. de retornear.

    2. Que está ou estivo cheo de figuras e adornos complicados.

    3. Aplícase ao canto con moitas figuras vocais.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Tornear unha cousa facéndolle figuras e adornos esaxerados.

    2. Cantar facendo figuras ou exercicios vocais difíciles.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Acción de retornar.

    2. Liña ou condutor cuxa corrente volve ao lugar de orixe (xerador ou transformador) do circuíto. Adoita empregarse o mesmo retorno para diversos circuítos, denominándose retorno común.

    3. Polea que se fixa nun punto adecuado para cambiar a dirección na que traballa un cabo.

    4. Cada un dos versos que se van engadindo a unha copla de danza cada vez que se repite o seu canto.

    5. Retroceso dunha peza ou cambio moi grande na dirección dunha corrente, como o da auga fría na caldeira dunha instalación de calefacción central.

    6. Circuíto ou liña que introduce a retroacción nun servosistema.

    7. Importe que se produce por unha letra de cambio impagada e protestada que se engade ao importe da letra orixinal polos gastos do protesto, os dereitos do timbre, a comisión de xiro, a corretaxe da negociación, os gastos da correspondencia e o dano ocasionado polo recambio de letra.

    VER O DETALLE DO TERMO