"AN" (Contén)

FILOSOFOS

Filósofo e biólogo alemán. Defendeu a existencia dun principio vital diferente da simple organización da materia e susceptible de explicar o mundo e a súa evolución. Entre as súas obras destacan Geschichte des Vitalismus (Historia do vitalismo, 1905), Philosophie des Organischen (Filosofía do orgánico, 1909), Leib und Seele (Corpo e alma, 1916) e Parapsychologie (Parapsicoloxía, 1932).

PERSOEIRO

Político esloveno. Doutor en Economía pola Universidade de Maribor (1986), foi deputado na Asemblea da República Socialista de Eslovenia (1986) e delegado na Cámara das Repúblicas. Membro da Liga dos Comunistas Eslovenos (ZKS), en 1989 presentouse como independente ás eleccións para representantes na presidencia colectiva de Iugoslavia. Presidente colectivo de Iugoslavia (1989-1990), durante o seu mandato presidiu o IX Cumio do Movemento de Países non Aliñados (Belgrado, 1990). Dende 1990 dedicouse á política en Eslovenia. En 1991 ingresou no Liberalna Demokracija Slovenije (LDS). O 14 de maio de 1992 substituíu no cargo de primeiro ministro a L. Peterle, posto para o que foi elixido tralos comicios do 6 de decembro de 1992 e que renovou nas eleccións do 10 de novembro de 1996. O 8 de abril de 2000 perdeu a confianza parlamentaria, pero tralos comicios do 17 de novembro de 2000 de novo foi elixido primeiro ministro. Xunto co presidente da República dirixiu a integración de Eslovenia nas...

PERSOEIRO

Poetisa alemana. Durante a súa mocidade dedicouse a recoller lendas e cancións populares. Entre 1841 e 1842 escribiu Gedichte (Poemas). Publicou Das geistliche Jahr (O ano litúrxico, 1861) e Die Judenbuche (A faia xudía, 1842).

PERSOEIRO

Realizador de cine e televisión. Foi un destacado expoñente da denominada “tercera vía” do cine español con Tocata e fuga de Lolita (1974). Despois demostrou a súa capacidade técnica e unha maior coherencia ideolóxica con La verdad sobre el caso Savolta (1979).

PERSOEIRO

Historiador e político alemán. Foi profesor de filoloxía clásica en Berlín (1835) e de historia en Kiel (1840). Propugnou a unificación de Alemaña baixo a dirección de Prusia. En 1848 foi elixido membro do Parlamento de Frankfurt. Destacan a súa obra Geschichte der preussischen Politik (Historia da política prusiana, 1855-1886).

PERSOEIRO

Fotógrafo checo. Aprendeu fotografía en 1898 no estudo de Antonin Matas. Realizou parte da súa formación en Múnic, da man de G. H. Emmerich e Hans Spurl, entre os anos 1901 e 1903. Ao seu regreso a Praga, en 1910, instalou un estudo propio, onde se especializou en retratos de escritores e artistas. As súas composicións alegóricas están influídas polo modernismo e o simbolismo, e nelas mestura elementos do cubismo, do construtivismo e certo neoclasicismo. Pertence ao grupo de fotógrafos adscritos ao pictorialismo que utilizaban as gomas bicromatadas. A maior parte delas corresponden ao período 1900-1935 e cómpre salientar os nus femininos. Membro da Union Creative Artist, foi un dos fotógrafos máis destacados do movemento europeo da Bauhaus e influíu na obra doutros creadores checos, como Josef Sudek e Jaromir Funke. Publicou, xunto con Augustin Skarda, o libro Prague’s Coutyards and Backyards (1911). Conseguiu a Medalla de Bronce da Internationale Austellung für Photographie und...

PERSOEIRO

Compositor estadounidense. Discípulo de V. Persichetti e A. Copland, dirixiu o estudo de música electrónica do Brooklyn College de Nova York. Autor de pezas camerísticas vocais ou instrumentais, cómpre destacar a súa obra orquestral Windows (Fiestras, Premio Pulitzer 1972).

PERSOEIRO

Escritor e xornalista brasileiro. En 1920 trasladouse coa súa familia a Belo Horizonte, licenciouse en Farmacia e logo ocupou diversos cargos ligados á área de educación e cultura. Foi colaborador dos xornais Diário de Minas, Minas Gerais, Diário da Tarde, A Tribuna, A Manhã, Correio da Manhã e Folha Carioca. A súa obra, vangardista na literatura brasileira, caracterízase pola mestría construtiva e polo humor inciso. Destacan as súas obras Alguma poesia (1930), Brejo das almas (1934), Sentimento do mundo (1940), Poesias (1942), A rosa do povo (1945), Contos de aprendiz (1951), Lição de coisas (1962), Caminhos de João Brandão (1970), As impurezas do branco (1973), A paixão medida (1980), Corpo (1984) e Farewell (1996).

PERSOEIRO

Lexicógrafo e historiador francés. Estudiou no colexio dos xesuítas de Amiens e en pouco tempo aprendeu latín, grego, francés e varias linguas estranxeiras. Fixo despois dereito en Orléans e, tras prestar xuramento como avogado ante o Parlamento de París (1631), regresou a Amiens. O 19 de xullo de 1638 casou con Catherine du Bos e en 1645 pasou a ocupar o cargo de funcionario da facenda pública de Amiens. En 1668, a peste que se apoderou da cidade obrigouno a trasladarse a París. As súas obras son un modelo de erudición, polo que foi admirado no seu tempo. Como filólogo é autor do Glossarium ad scriptores mediae et infimae latinitatis (1678), o primeiro dicionario completo da baixa latinidade e o máis rico dos repertorios mediolatinos; así mesmo, pode ser considerado como o primeiro léxico do francés antigo, polo importante volume de textos que recolle desta lingua. Deixou tamén un Glossarium ad scriptores mediae et infimae graecitatis (1688), en que non se limita a dar o verdadeiro significado...

PARROQUIA

Parroquia do concello de Castro de Rei baixo a advocación de santa María.

IGREXAS

Igrexa parroquial situada en Castro de Rei. Reedificada no s XVIII, ten unha nave de planta rectangular e un presbiterio de maior altura. No interior destaca o retablo maior neoclásico con imaxes de santo Antonio e santa María. No exterior destaca a portada arquitrabada cunha ventá rectangular e unha espadana dun só van. No muro sur conservánse dúas pedras de armas.

IGREXAS

Igrexa parroquial situada en Castro de Rei. Construída no s XVII, ten planta rectangular de nave única con cuberta de madeira a dúas augas. No seu interior destaca o retablo maior neoclásico (s XVIII), con imaxes de san Pedro, san Xosé e Santiago, un retablo renacentista (s XVII), con imaxes de santo Antonio e santa María, e un altorrelevo de Deus Pai. No exterior, destaca a espadana dun van.

PERSOEIRO

Pintor e escultor. Formouse na Escuela de Artes y Oficios de Madrid (1944-1947) e en 1954 trasladouse a París, onde coñeceu a escultura cinética. Dende 1961 reside en Suíza. Foi un dos fundadores do Equipo 57 (1957-1962).

PERSOEIRO

Escultor portugués. Formouse na Escola de Belas-Artes de Lisboa, onde foi profesor (1958-1982). Entre as súas obras destacan os Cavalos Marinhos da Praça do Império de Lisboa e as estatuas de Camilo Castelo Branco en Lisboa, Pedro I en Cascais e Afonso III en Faro. Recibiu, entre outros galardóns, o Prémio de Desenho Domingos Sequeira (1952), a Medalla de Ouro no Pavilhão de Portugal na Exposición Universal de Bruxelas de 1958 e o primeiro premio de escultura na II Exposição de Artes Plásticas da Fundação Gulbenkian (1961). En 1985 inaugurouse na súa cidade natal o Museu Atelier António Duarte, formado por obras doadas polo artista.

PERSOEIRO

Político. Combateu pola independencia de Santo Domingo á fronte da sociedade secreta La Trinitaria (1833). Tras unha etapa de obrigado exilio, ao ser perseguido polo goberno haitiano (1843-1864), regresou a Santo Domingo para expulsar os españois.