"INE" (Contén)

PUNTA

Punta do litoral cantábrico situada na parroquia de Lago (Xove).

ENSEADAS

Enseada do litoral cantábrico situada no concello de Xove.

PERSOEIRO

Escritor. Novelista dos anos escuros de Arxentina, parte da súa obra está marcada polas influencias de Eça de Queirós, Virginia Woolf e Marcel Proust. Iniciou o seu labor literario con libros sobre aspectos históricos, como Glosas castellanas (1936). Ademais das súas traducións de P. Marivaux, Molière, Racine e Shakespeare, publicou Aquí vivieron (1949), Misteriosa Buenos Aires (1951), Los viajeros (1955), Invitados en el Paraíso (1957), Bomarzo (1962), unha das máis recoñecidas en Europa; El unicornio (1965), El laberinto (1974), El gran teatro (1979) e El escarabajo (1982). Recibiu o Premio Nacional de Literatura (1963) e a Legion d’Honneur (1982).

PERSOEIRO

Dramaturgo alemán. As súas primeiras obras crearon unha forte controversia na antiga República Democrática Alemana pola crítica que se facía ao socialismo deste país. Realizou os espectáculos Die Korrektur (A corrección, 1958), Philoktet (1966), Ödipus Tyrann (1967) e Macbeth (1972), en que elabora mitos e obras clásicas para analizar a súa problemática no contexto actual. Escribiu tamén Die Wolokolamsker Chausee I-V (A estrada dos coches, 1984-1987).

PERSOEIRO

Pintor informalista. Formouse na Real Academia de Bellas Artes de San Fernando de Madrid, onde coincidiu con Antonio López e Julio López Hernández. Recibiu influencias do expresionismo e do cubismo. En 1955 viaxou a París, onde entrou en contacto coa obra dos informalistas europeos, especialmente de J. Fautrier e J. Dubuffet. En 1962 realizou un mural para o Arantzazuko Santutegia, en Gipuzkoa. Traballou o soporte da pintura en madeira, baleirada e queimada, enchendo de pintura as fisuras e as fendas. A partir de 1960, a súa obra tendeu cara a unha harmonía de formas dinámicas e informalistas, como en Estrutura verde y negra (1961), La ventana (1963) e Crucifixión (1964). A partir de 1980 a súa pintura volveuse máis lírica. Foi autor de dous murais para o edificio da Unión Europea en Bruxelas e do mural La ciudad inacabada (1998), para o edificio da Asamblea de Madrid en Vallecas. Recibiu a Medalla de Oro de las Bellas Artes (1993).

1. Relativo ou pertencente ás muscíneas.

2. Planta do grupo das muscíneas.

3. Grupo de plantas non vasculares que comprende os briófitos.

PERSOEIRO

Pedagoga suíza. Propugnou unha pedagoxía que consistía en proporcionarlle ao alumno a vontade e os medios para acadar a madureza por el mesmo co estímulo do educador. Escribiu L’education progressive ou Étude du cours de la vie (1828-1838), en tres volumes.

PERSOEIRO

Escritora. Coñecida como Madame de Staël ou Germaine de Staël, estivo casada co barón de Staël-Holstein e creou un destacado salón literario, onde promoveu as ideas neoclásicas e románticas. De ideoloxía reformadora e vagamente progresista, escribiu De l’influence des passions sur le bonheur des individus et des nations (1796), Corinne ou l’Italie (1807), De l’Allemagne (1813) e Considérations sur la Révolution française (1818).

CIDADES

Cidade do departamento de Hauts-de-Seine, Francia, situada na área metropolitana de París e na ribeira do Sena (58.336 h [1999]). Posúe industria farmacéutica e de perfumaría.

PERSOEIRO

Debuxante de cómics. As súas tiras caracterízanse por estar cheas de personaxes estraños e deformes, e pola complexidade das súas estruturas. Colaborador nas revistas Fierro, Écho des Savanes e Il Griffo, destacan os seus álbums Crónicas de la Pampa Vasca (1990), Fantagas (1995) e Eko el Mago (1996).

1. Que é do niño ou propio del.

2. Que naceu ou foi atopado nun niño.

3. Aplícase á ave que aínda non voa.

1. Ovo que se deixa no niño para que unha ave vaia poñer alí.

2. niño.