"CIO" (Contén)

Acción e efecto de concertar ou concertarse.

Concepto que fai referencia á adopción de grandes pactos entre as forzas sociais antagonistas para consensuar posicións e crear compromisos respecto a temas globais que transcenden os contidos clásicos dos convenios colectivos. En España, a crise económica e a necesidade de contribuír á consolidación do estado democrático fixeron necesaria a existencia de políticas de concertación social entre goberno, sindicatos e organizacións empresariais desde 1977 a 1984. En 1977 asináronse os Pactos de La Moncloa entre as forzas políticas representadas nas Cortes Generales, o goberno e os sindicatos, co fin de establecer as bases da negociación colectiva salarial, frear o proceso inflacionista e reducir a conflitividade social. A Unión General de Trabajadores (UGT) e a Confederación Española de Organizacións Empresariales (CEOE) asinaron en 1979 outro pacto, que sentou as bases do título que o Estatuto dos Traballadores dedicou á negociación colectiva. En 1981 asinouse o Acuerdo Marco Interconfederal...

Acción e efecto de concienciar ou concienciarse.

Comportamento dos individuos respecto aos procesos sociais nos que participan e aos grupos sociais dos que obxectivamente forman parte.

Acción e efecto de conciliar ou conciliarse.

Actividade xurisdicional voluntaria e previa á incoación dun proceso que, co fin de obter a solución dun conflito, lles ofrece ás partes a posibilidade de chegaren a un acordo negociado. Se o acordo de conciliación non se produce, o acto limítase a fixar os termos reclamantes do proceso que se seguirá. Nalgúns procesos, os actos de conciliación son obrigatorios para as partes como requisito para acudir á vía xudicial.

Acción e efecto de concretar ou concretarse.

Calidade ou condición de concreto.

Acumulación, a partir dun núcleo orixinal, de partículas que se unen para formar pequenas masas entre os sedimentos. Nas rexións abisais fórmanse concrecións de óxido de manganeso, dunha grande importancia económica. Tamén hai concreción de sílice, de fosfato cálcico e de calcarias.

Precipitación que forma capas superpostas, case sempre pola acción da auga. Son moi frecuentes as concrecións calcarias e silíceas. No interior das covas poden dar lugar a formas características, como as estalactitas e as estalagmitas.

Masa sólida constituída por agregación e endurecemento de diversas materias, producida xeralmente por circunstancias patolóxicas e que se pode dar en diversos tecidos. As concrecións calcarias, os depósitos de carbonatos e os fosfatos de calcio, son frecuentes en forma de cálculos, como calcificacións secundarias de diversos órganos ou tecidos, ou como protección fronte a corpos estraños. Tamén aparecen as concrecións tofáceas e as concrecións ateromatosas, importantes na gota e na aterosclerose, respectivamente.

de concrecionar.

Que forma unha concreción.

Acción e efecto de condecorar.

Insignia honorífica, que xeralmente se leva no peito, coa que se condecora a alguén como galardón por algún servicio ou por algún mérito notable, ou por perpetuar un feito histórico importante. En Roma outorgábase como premio ao valor militar. A súa concesión constitúe unha prerrogativa dos xefes de estado ou dos gobernos, e o seu uso está ao abeiro e regulado polas distintas lexislacións.

Acción e efecto de condenar ou condenarse.

Castigo do inferno.

Acción e efecto de condensar ou condensarse.

Paso dunha substancia do estado de vapor a un estado condensado, é dicir, ao estado líquido ou sólido; no primeiro caso, é a transición contraria á vaporización e, no segundo, é contrario á sublimación. Pode estar causada por compresión ou arrefriamento e nos dous casos o vapor libera calor, coñecido como calor latente de condensación. A condensación pode producirse sobre unha superficie máis fría ca o vapor en cuestión, e ten lugar cando a presión de vapor é máis grande ca a presión de vapor saturante das fases líquida ou sólida da substancia á temperatura da superficie sobre a que se produce a condensación. A condensación sobre unha superficie pódese producir de dúas maneiras. Na condensación en película fórmase sobre a superficie fría unha película cun grosor que depende das características físicas do fluído condensado, da forma xeométrica da superficie e da velocidade de condensación. Na condensación en gotas fórmanse gotas que se desprenden...

Aumento de densidade.

Reacción na que se unen as dúas moléculas reaccionantes, a miúdo en presencia de catalizadores (con formación de auga) ou doutras substancias. Entre as máis coñecidas están a condensación de Claisen-Schmidt e a reacción de Friedel e Crafts.

Segundo a psicanálise, proceso inconsciente producido durante o sono que consiste nunha refundición de pensamentos ou contidos latentes nun só contido manifesto.

Proceso que ten lugar durante a división celular e que leva ao empaquetado da cromatina interfásica en cromosomas metafásicos.

Corpúsculos, xeralmente moi higroscópicos, sobre os que se inicia a condensación de vapor de auga atmosférica en forma de gotas, cando o grao higrométrico é suficientemente alto pero non chega á saturación.

de condicionar.

1. Calidade propia dun ser ou dunha cousa por natureza.

2. Maneira de ser dunha persoa, dende o punto de vista moral.

3. Conxunto de aptitudes dunha persoa.

1. Calidade ou circunstancia necesaria para que se dea un feito determinado.

2. Determinación que se inclúe nun negocio xurídico polo que se subordinan os efectos dun negocio, na súa totalidade ou nalgunha das súas cláusulas, ao cumprimento dun acontecemento incerto. Segundo os seus efectos pode ser: suspensiva, se subordina a eficacia do negocio ao cumprimento da condición; ou resolutoria, se do cumprimento da condición depende o cesamento dos efectos do negocio. O Código Civil de España non contempla as condicións modificativas porque supoñen unha alteración do contido do negocio. Atendendo á presenza do interesado, as condicións poden ser causais ou potestativas, segundo dependan ou non da vontade dos interesados.

3. Circunstancia necesaria para a produción dun fenómeno pero que, a diferenza da causa, non intervén nesta positivamente. Tende a considerarse como causa o conxunto de condicións.

4. Antecedente dun xuízo hipotético.

5. ...

1. Calidade propia dun ser ou dunha cousa por natureza.

2. Maneira de ser dunha persoa, dende o punto de vista moral.

3. Conxunto de aptitudes dunha persoa.

1. Calidade ou circunstancia necesaria para que se dea un feito determinado.

2. Determinación que se inclúe nun negocio xurídico polo que se subordinan os efectos dun negocio, na súa totalidade ou nalgunha das súas cláusulas, ao cumprimento dun acontecemento incerto. Segundo os seus efectos pode ser: suspensiva, se subordina a eficacia do negocio ao cumprimento da condición; ou resolutoria, se do cumprimento da condición depende o cesamento dos efectos do negocio. O Código Civil de España non contempla as condicións modificativas porque supoñen unha alteración do contido do negocio. Atendendo á presenza do interesado, as condicións poden ser causais ou potestativas, segundo dependan ou non da vontade dos interesados.

3. Circunstancia necesaria para a produción dun fenómeno pero que, a diferencia da causa, non intervén nesta positivamente. Tende a considerarse como causa o conxunto de condicións.

4. Antecedente dun xuízo hipotético.

5. condición “sine qua non”

   Condición sen a que non se realizará unha cousa ou se terá por non feita.

...

Que só é válido ou realizable baixo certas condicións ou circunstancias.

pospretérito.

1. Que expresa unha condición ou suposición.

2. conxunción condicional

   Conxunción que introduce a cláusula que indica a condición necesaria para que se realice algo. En galego son conxuncións condicionais se e como, pero tamén se distinguen locucións condicionais (ou conxuncións condicionais complexas) que desempeñan a mesma función; entre elas, sempre que, a pouco que e con tal que.

Aplícase á conectiva binaria ou diática se... entón. O seu emprego réxese pola regra: un condicional só é falso se o seu antecedente é verdadeiro e o seu conseguinte é falso; en todos os demais casos é verdadeiro. Adoita simbolizarse mediante o signo D. Así, por exemplo, p D q lese: “se p, entón q”.

liberdade condicional.

Acción e efecto de condicionar.

Modificación do comportamento, propia dos seres con capacidade de aprendizaxe, en función da experiencia. Esta conduta está constituída polo conxunto de respostas aos diversos estímulos ambientais. Nos organismos superiores, a maioría destas respostas son aprendidas. Distínguese entre o condicionamento clásico ou pavloviano, descrito por Ivan Petrovič Pavlov, e o condicionamento operante ou instrumental, experimentado primeiramente por Edward L. Thorndike. O primeiro refírese á conduta neurovexetativa, emocional e afectiva, e o segundo explica a conduta relacionada coa resolución de situacións problemáticas.

Modificación da estrutura e da composición química do medio causada polos organismos que habitan nel.

Influencia do contexto lingüístico sobre as variacións que poida ter unha unidade lingüística. Por exemplo, emprégase a forma comparativa como cando lle segue un verbo en forma persoal (Come tanto como bebe) e a forma coma, cando vai seguida de pronome persoal tónico (É tan alto coma ti).