"Jos" (Contén)

PERSOEIRO

Escritor. Coñecido como Luandino Vieira, foi un importante activista do movemento de liberación de Angola, polo que sufriu cadea. Na súa obra destacan os temas relacionados cos mestizos e cos pobres de Angola e cos suburbios de Luanda, que reflicte na obra Luuanda (1965). Emprega unha linguaxe coloquial e dialectal, pero sen esquecer as técnicas narrativas. Destacan as súas novelas A cidade e a infância (1960), Velhas histórias (1974), Nós, os de makalusu (1975) e Joâo Vêncio: os seus amores (1979).

PERSOEIRO

Arquitecto. Fundou o estudo Contemporânea con Manuel Graça Dias en 1990 co que realizou, entre outras obras, o pavillón de Portugal na Exposición Universal de Sevilla (1992), a reconversión urbana do estaleiro da Lisnave en Almada e o novo campus da Universidade Egas Moniz.

PERSOEIRO

Escritor e actor cinematográfico, marqués de Castellbell e grande de España. En 1950 marchou a Francia pola súa oposición ao Franquismo, aínda que o defendera na Guerra Civil. Iniciou un ciclo de obras que trataban os problemas da sociedade en España coa novela Les Ramblas finissent à la mer (1953). Continuou coas crónicas que criticaban a alta sociedade e publicou algúns libros de memorias, como La nostalgia es un error (1980) e La imprudente memoria (1985), e a biografía El Rey (1993), baseada nas conversas que mantivo con Xoán Carlos I. No eido cinematográfico colaborou en Les amants (1958), Breakfast at Tiffany’s (1961) e Sangre y arena (1989).

PERSOEIRO

Arquiveiro, bibliotecario, anticuario e historiador. Formouse na Escuela Superior de Diplomática de Madrid e doutorouse en Dereito na Universidad Central de Madrid. Foi xuíz municipal e síndico de Mondoñedo e traballou en diversas bibliotecas. Colaborou en diferentes xornais e revistas como El Arte en España, La Ilustración Gallega y Asturiana e Galicia Diplomática e escribiu, entre outras obras, La catedral de Mondoñedo (1865), Los foros de Galicia en la Edad Media (1877), Los pertigueros de la Iglesia de Santiago (1883), Catálogo de los objetos de Galicia (1892) e La catedral de Santiago (1909). Foi socio fundador da Sociedad Geográfica de Madrid, correspondente da Real Academia Galega, da Real Academia de la Historia, da Real Academia de Bellas Artes de San Fernando e socio de mérito da Sociedad Económica de Amigos del País de Santiago. Recibiu, entre outros galardóns, a Gran Cruz de Isabel la Católica.

MUNICIPIOS

Municipio de Madrid, situado en La Alcarria de Chinchón, ao L do Tajo (2.945 h [2001]). A súa economía baséase na agricultura. Posúe augas mineromedicinais.

PERSOEIRO

Arquitecto. Introduciu no seu país a arquitectura racionalista en detrimento da tendencia neotolteca. Recibiu o Premio Nacional de Artes (1968).

MUNICIPIOS

Municipio situado na provincia de Huelva, Andalucía (2.643 h [2001]).

PERSOEIRO

Político e xurista. Foi ministro de Educación e Ciencia (1968-1973) e amparou politicamente a reforma do ensino coa Lei Xeral de Educación (1970). Destacan as súas obras Observaciones sobre el sistema fiscal español (1951) e Intervención económica en la industria (1965). Foi membro da Real Academia de Jurisprudencia y Legislación.

MUNICIPIOS

Municipio situado na provincia de Ciudad Real, Castela-A Mancha (9.722 h [2001]). Destacan os cultivos da vide, olivares e cereais e as industrias derivadas da agricultura.

PERSOEIRO

Pintor. Dirixiu a Academia Española de Bellas Artes de ; Roma (1898-1901). Cultivou unha pintura orientalista, despois unha pintura de historia de tema veneciano. Destacan La coronación de la duquesa e El decálogo. Dirixiu o Museo del Prado (1901-1918) e foi membro da Real Academia de Bellas Artes de San Fernando.

GALICIA

Escritor e profesor. Licenciado en Filosofía e Letras (1940) pola Universidad de Madrid, en 1945 exerceu a cátedra de Lingua e Literatura Española no Instituto Español de Lisboa. Das súas obras destacan a serie de artigos España tiene que integrarse (1937), o conto Las dos flechas (1942) e a tradución de diversas novelas de Joaquim Paço d’Arcos.

PERSOEIRO

Teórico, organista e compositor alemán. Grande improvisador, é autor de obras instrumentais, vocais e escénicas. Considérase o precursor da etnomusicoloxía.

PERSOEIRO

Político e diplomático polaco, conde de Colonna, fillo natural de Napoleón I. Naturalizado francés, foi ministro de Asuntos Exteriores (1856-1860) e presidiu o Congreso de París (1856). Como ministro de Estado (1860-1863) propugnou medidas reformistas.

PERSOEIRO

Enxeñeiro e inventor inglés. En 1833 fundou en Manchester unha fábrica de máquinas-ferramentas, en que ideou un sistema de rosca que leva o seu nome.

PERSOEIRO

Filósofo. Naturalizado inglés, interesouse pola lóxica e os fundamentos da matemática. No Tractatus logico-philosophicus (1922) trata de dar unha saída aos problemas non resoltos polo positivismo clásico respecto ás matemáticas, á ciencia e á filosofía. A filosofía non é un saber, senón unha actividade, e a súa finalidade é aclarar as proposicións; así, a filosofía circunscríbese a unha análise da linguaxe. lang=EN-GB mso-ansi-language:EN-GB >Escribiu Philosophische Unterschungen (Investigacións filosóficas, 1953) e Lectures and Conversations on Aesthetics, Psychology and Religious Belief (1968).

PERSOEIRO

Dentista e revolucionario brasileiro. Coñecido como Tiradentes, pola súa profesión, foi a alma do movemento separatista coñecido como Inconfidência Mineira. Asumiu a responsabilidade exclusiva da conspiración e por iso foi condenado a morte e aforcado.

PERSOEIRO

Músico de jazz. En 1959 emigrou a EE UU e tocou con Maynard Ferguson e Miles Davis. En 1970 fundou con Wayne Shorter o grupo Weather Report. Foi un dos compositores e arranxistas máis orixinais e prolíficos desta música durante a década de 1970.

PERSOEIRO

Escritor. Da súas obras destacan Halálos tavasz (Primavera mortal, 1922), Valamit visz a víz (Algunha cousa flota na auga, 1928), A szökevény (O desertor, 1931), A lélek kialszik (A alma apágase, 1932) e A földönfutó váors (A cidade vagabunda, 1939).