"AN" (Contén)

PERSOEIRO

Escritor e filósofo alemán. Estudiou literatura e filosofía e doutourouse cunha tese sobre C. Brentano. Membro do Grupo 47, viviu en Noruega, Italia, EE UU e Cuba. A súa obra inclúe poesía, ensaio, pensamento filosófico e científico, drama, reportaxe, reflexión política e narración. Colaborador do xornal El País, percorreu España durante tres meses e publicou as súas reportaxes en Cristales rotos de España (1985). Asesor da editorial Suhrkamp de Frankfurt dende 1960, a partir de 1965 editou a revista Kursbuch. Entre as súas obras destacan: Detalles (1969), Política e delito (1968), O afundimento do Titanic (1984), Europa, Europa! (1989), Perspectivas da guerra civil (1994), O diabo dos números: un libro para todos aqueles que temen as matemáticas (1997), Onde estiveches, Robert? (1999) e Diálogos entre inmortais, mortos e vivos (2001). Recibiu, entre outros, o Premio Büchner (1963), o Premio...

PERSOEIRO

Helenista e reformador. Entrou en contacto cos pensadores reformadores na Universidade de Louvain en 1539. Acudiu a Wittenberg á casa de F. Melanchton, quen o animou a traducir o Novo Testamento ao castelán. Rematado o traballo, marchou a Anveres a publicalo (1543). Levoulle a súa obra ao Emperador Carlos V, pero despois de examinado o libro foi encarcerado en Bruxelas. Fuxiu e refuxiouse en Inglaterra onde, grazas á recomendación de F. Melanchton, lle concederon a cátedra de Grego en Cambridge.

PERSOEIRO

Arquitecto sueco. Traballou para o elector de Brandenburgo, para Carlos XII de Suecia e para o elector de Saxonia. Realizou o seu labor, entre outros, no palacio de Charlottenburgo e no palacio real de Berlín.

1. Conxunto de aponeurose, pel e músculos que cobren o cranio.

2. Cada unha das dúas protuberancias globulares laterais da cabeza dalgunhas eirugas, como as dos lepidópteros.

PERSOEIRO

Bispo de Pavia. Conseguiu reconciliar o rei visigodo Eurico co Emperador Xulio Nepote e deulle asilo a Teodorico, rei dos ostrogodos. É o patrón dos prisioneiros de guerra. Na iconografía leva como atributo unha cadeas rotas. A súa festividade celébrase o 7 de abril.

PERSOEIRO

Bispo de Salamina e doutor da Igrexa. Fundou un mosteiro en Eleuterópolis, que dirixiu durante trinta anos, e no 367 foi elixido para a sé metropolitana de Salamina polos bispos da illa de Chipre. Combateu cos seus escritos a doutrina herética do antropomorfismo defendida por Oríxenes, que se estendera por Exipto e Xudea. Entre as súas obras salientan Ancoratus e Panarion, con citas e escritos perdidos doutros autores. Na iconografía leva vestiduras pontificais, coma os bispos orientais, ou roupas ascéticas, como os ermitáns; como atributo persoal, leva os pés descalzos ou un cadáver ao seu lado. A súa festividade celébrase o 7 de abril.

1. Relativo ou pertencente á Igrexa Episcopaliana.

2. Que ou quen é membro dunha igrexa estruturada episcopalmente, que ten como trazo característico unha organización de base xerárquica, que ten na súa cima a figura dun bispo. Son episcopalianos a Igrexa Anglicana e outras igrexas protestantes que dependen dela historicamente. En España, os episcopalianos agrúpanse na Iglesia Española Reformada Episcopal.

3. Que ou quen é membro da Igrexa Episcopaliana.

PERSOEIRO

Primeiro bispo de Tui. Morreu martirizado.

CIDADES

Cidade do condado de Surrey, Inglaterra, Reino Unido, situada ao S da aglomeración de Londres (69.400 h [estim 1982]). É un importante centro turístico e deportivo, onde se celebra anualmente o Derby de cabalos. Fundada en época saxona, pertenceu desde o 933 á abadía de Chertsey. A vila desenvolveuse ao redor da igrexa de San Martiño, e a principios do s XVII converteuse no primeiro centro termal de Inglaterra. A decadencia do turismo termal comezou a partir de 1730 e a cidade transformouse nun lugar de paso para os viaxantes a Brighton. A fundación no ano 1780 do Derby relanzou o turismo. Do seu patrimonio cultural destacan as Ashley House, Waterloo House e Woodcode Green House, de estilo vitoriano, os hospitais de Manor (1899), Horton and St. Ebba’s (1901) e Long Grove (1907), e os xardíns de Nonsuch Park e Horton Country Park.

PERSOEIRO

Teórico e realizador cinematográfico. Iniciou a súa filmografía con L’auberge rouge (A pousada vermella, 1923) e con La chute de la maison Usher (A caída da casa Usher, 1928), e chegou a ser un dos máximos expoñentes da vangarda francesa. Da súa obra teórica destaca Bonjour cinéma (Bos días cine, 1921).

1. Calidade de equidistante.

2. Diferencia de altitude entre dúas curvas de nivel dun mapa topográfico, que depende da escala do mapa e do tipo de relevo.