"lla" (Contén)
Mostrando 20 resultados de 2798.
-
-
Traballar ben a masa da fariña míllara.
-
Sacar lascas ao fío dunha ferramenta pero sen cegala de todo.
-
Desfacerse o fío dunha ferramenta ata que quede cega.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Provincia da República Dominicana (839 km2; 202.379 h [1993]). A capital é Moca (31.176 [1981]). A súa economía baséase na agricultura, principalmente os cultivos de café, cana de azucre, tabaco, arroz e millo.
-
PERSOEIRO
Político e escritor dominicano. Loitou pola independencia na segunda dominación española. Unha vez restaurada a República, foi elixido presidente (1876), cargo ao que renunciou seis meses despois tras facer fronte a varios alzamentos rebeldes.
VER O DETALLE DO TERMO -
-
Tipo de forquita que se emprega para realizar labores agrícolas, como espallar o gran.
-
Pao de pequeno tamaño que se emprega para remexer a comida.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Revista aparecida na localidade alavesa de Llodio en 1990. De periodicidade irregular, coordinaron a súa redacción Víctor Valiño Arceo e Santiago García Seijas. Voceira do Centro Galego dese municipio, informa das iniciativas promovidas polo centro e contén artigos referidos a Galicia: historia, xeografía, literatura e arte. Incluíu fotografías de sociedade e de motivos galegos, xunto con viñetas cómicas de Quesada e Cebreiro.
-
-
Que espalla.
-
Persoa que espalla na malla co obxecto de separar a palla enteira da partida ou da miúda.
-
Peza da máquina de mallar, en forma de gancho, que se encarga de distribuír a palla dentro dela.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Acción e efecto de espallar ou espallarse.
-
-
Facer que o que está xunto, amontoado ou formando un grupo ou colectividade se separe.
-
-
Facer que algo non disgregable ocupe un espacio maior.
-
Facer que unha noticia ou idea chegue a máis persoas ou lugares.
-
-
Separar a palla miúda e partida da enteira.
-
Separar o gran dos cereais da palla.
-
Andar cos pés para fóra.
-
Separarse o que está xunto, amontoado ou formando un grupo ou colectividade.
-
-
Ocupar algo non disgregable un espazo maior.
-
...
-
-
-
-
Desfacer ou facer papas algo, xeralmente un alimento.
-
Desfacerse algo por estar moi maduro ou demasiado cocido.
-
-
IGREXAS
Igrexa parroquial situada en Lugo. Conserva vestixios dunha primitiva construción románica. Ten unha soa nave e capela maior rectangular. O arco triunfal é de medio punto e apóiase en columnas con capiteis vexetais. Conserva un retablo barroco do s XVIII.
VER O DETALLE DO TERMO -
-
Quitar os piollos a unha persoa ou animal.
-
Esculcar ou examinar algo con atención e polo miúdo.
-
Quitar un os piollos.
-
-
PERSOEIRO
Político e economista. Foi asesor da Agencia Internacional del Desarrollo e do Banco Nacional Panameño. Tras ocupar a vicepresidencia da República, foi presidente entre 1982 e 1984.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Excrecencia de pel ou, en zonas sometidas a presión como a planta dos pés, lesión plana, áspera ao tacto de forma e tamaño variable, provocada por un virus.
-
SEMANARIOS
Semanario humorístico republicano aparecido en Barcelona en 1872. Cesou a súa publicación o 6 de xaneiro de 1939 (nº 3.097). Editado pola familia López, propietaria da Librería Española e da publicación La Campana de Gracia, inicialmente tirou do prelo números soltos. As súas críticas centrábanse na clase política, especialmente na municipal. Trátase da segunda publicación de maior traxectoria en lingua catalana, que chegou a contar cunha tiraxe de 35.000 exemplares en 1936. Nela colaboraron destacados ilustradores, caricaturistas e humoristas.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Termo da verba dos arxinas, ou xerga dos canteiros, que corresponde á voz ‘cunca’.
-
-
Acción e efecto de estallar.
-
Rebaixe ou oco que se fai nunha peza para que encaixe outra.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Quitar un anaco a unha leira.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Norma fundamental do dereito do traballo en España que recolle os dereitos e deberes dos suxeitos das relacións laborais. É a norma que regulamenta as relacións, de ámbito laboral, que xorden no desenvolvemento do traballo na empresa. Aprobouse o 10 de marzo de 1980 e substituíu a Lei de Relacións Laborais (1976), que, a súa vez, reemprazara a Lei de Contratos de Traballo (1944). Supón o cumprimento do mandato constitucional. O texto vixente da lei atópase no Real Decreto Lexislativo de 24 de marzo de 1995 que sufriu diversas modificacións. Estrutúrase en tres títulos, que tratan de delimitar os contidos fundamentais do dereito laboral, aínda que certos temas, como o dereito de folga e o seu exercicio, a liberdade sindical e o procedemento laboral non se regulan no estatuto ou este non o fai por completo. O primeiro título regulamenta a relación individual de traballo e contén as disposicións xerais das relacións laborais, o contido do contrato de traballo, a modificación, suspensión e...
-
VER O DETALLE DO TERMO
ila situada no S de Tivoli. Ippolito d’Este, cardeal de Ferrara e gobernador de Tivoli, encargoulle a Pirro Ligorio a transformación dun antigo convento beneditino nun palacio renacentista (1549-1551). O interior decorárono artistas manieristas, entre os que destacan, Girolamo, Muziano e os Zucari. O xardín, de tipo escenográfico, elévase sobre terrazas simétricas e adórnase con xogos de auga, covas e estatuas. A UNESCO declarouna Patrimonio da Humanidade en 2001.
-
PERSOEIRO
Avogado, político e xornalista. Interveu na redacción da Constitución de 1845, antes de ser nomeado ministro de Fomento e ministro interino de Mariña. Acusado de malversación de fondos exiliouse (1854-1856) en Francia. Afonso XII nomeouno ministro en Lisboa e, posteriormente, presidente do Consello de Estado. Fundou o xornal monárquico El Eco de la Nación e colaborou en El Correo Nacional, El Español e El Heraldo.
VER O DETALLE DO TERMO