"To" (Contén)

Plasma das células somáticas que se encarga das funcións vexetativa e de relación.

Revestimento externo da cavidade celomática que está formado por tecidos de orixe mesodérmica e unido á musculatura somática.

psicosomático.

Hormona peptídica que inhibe a liberación da hormona do crecemento, insulina, tirotropina, hormona paratiroide e hormonas gastrointestinais. Foi detectada por primeira vez no hipotálamo e posteriormente no páncreas, tiroides, amígdalas, sistema límbico, codia cerebral, neopalio e placenta, onde leva a cabo funcións de neurotransmisor.

Sistema deseñado para clasificar o tipo físico estimando a forma corporal e a súa composición. Foi proposto por Sheldon en 1940 e modificado posteriormente por Heath e Carter en 1967.

metámero.

Ampliación do modelo atómico de Bohr, realizada por A. Sommerfeld en 1915, que supón que as órbitas electrónicas son elípticas. Propón dous novos números cuánticos que se unen ao principal de Bohr, e axiña foi superado polo modelo atómico de Schrödinger. OBS: Tamén se denomina modelo de Bohr-Sommerfeld.

Que ten somnolencia.

Estreito de Indonesia situado entre as illas de Sumatra e Xava. Está dominado no sector oriental polo cabo Pudjut, en Xava.

Forma estrófica integrada por catorce versos distribuídos en dous cuartetos iniciais e dous tercetos finais. O soneto clásico, petrarquista, caracterízase polo emprego do verso decasílabo italiano, a combinación de dúas rimas consonantes nos cuartetos (predominantemente A B B A) e a de dúas ou tres, tamén consonantes, nos tercetos. O primeiro cuarteto adoita conter unha exposición enunciativa, que o segundo matiza ou completa, mentres que o primeiro terceto recolle, ordena e interpreta as liñas provenientes dos cuartetos, e o segundo expresa sinteticamente os resultados. O termo provén da poesía occitana, pero a forma é creación siciliana culta do s XIII. Petrarca conferiulle a súa máxima perfección e o seu modelo impúxose en toda Europa, durante o s XV e, sobre todo, no s XVI.

Revista publicada en Vila Nova de Famalicão (Portugal) a partir de xuño de 1929. Cesou en 1933 (nº7). Subtitulada “Florilégio de sonetos inéditos das linguas latinas e suas fins”, a iniciativa estivo fundada e dirixida por Álvaro de Castellões e Júlio Brandão. Creada co obxectivo de fomentar a creación de sonetos en linguas románicas, conseguiu publicar trimestralmente sete tomos en que se recolleron máis de cen sonetos inéditos escritos en seis linguas románicas, entre eles tres en galego.

Editorial fundada en 1894 por Ramón Sopena que se especializou en dicionarios bilingües en castelán e nunha vintena de linguas. Publicou unha extensa enciclopedia, Historia del mundo moderno, en quince volumes, e obras literarias, infantís e de historia natural.

Alcohol hexahidroxílico que deriva formalmente da glicosa por redución do grupo aldehido desta e que existe na natureza en diversos froitos, como os da sorbeira.

Antigo mosteiro situado en Ourille (Verea). En 922 Aldreto e a súa filla Hodrozia, e Placencio e a súa dona Adosinda, cederon a igrexa de San Vicente de Levita para que se construíuse un mosteiro. En 927 Adosinda cedeu a metade do mosteiro ao de San Pedro de Sorga.

Mineral do grupo dos silicatos que se caracterizan pola presenza de grupos tetraédricos dobres independentes, formados por dous tetraedros SiO4 unidos polo vértice e compartindo un osíxeno.