"Lacio" (Contén)

1. Acción e efecto de exacular.

2. Disfunción sexual masculina consistente na expulsión prematura do seme, durante o coito, antes ou inmediatamente despois da penetración. Pode ter unha orixe psicosomática, relacionada coa ansiedade ou a inseguridade e inexperiencia do individuo, ou unha orixe física, debida a unha hipersensibilidade do glande ou a unha velocidade anormal na resposta nerviosa á excitación.

3. Emisión de seme de percorrido inverso ao habitual, xa que o esperma, en vez de ser expulsado cara ao exterior, se dirixe cara á vexiga urinaria. OBS: A grafía <x> representa o son [ks].

1. Acción e efecto de exhalar.

2. Bafo que exhala un corpo por evaporación.

3. Resplandor intenso producido polo raio. OBS: A grafía <x> representa o son [ks].

1. Acción e efecto de fabular.

2. Creación imaxinaria propia de psicóticos e histéricos. É delirante cando a imaxinación xira ao redor dun tema principal, e amnésica cando inventa lembranzas dun período pasado, no que houbo amnesia lacunar, para encher esa lagoa.

1. Disposición en fascículos.

2. Contracción involuntaria de diversas fibras musculares que son innervadas por un único filamento nervioso.

1. Excitación bucal do pene.

2. Termo do barallete, xerga dos afiadores e paraugueiros, que corresponde á voz ‘morte’.

GALICIA

Pintora, filla de Xulio Antón Fernánez Argüelles. Coñecida como Coco Argüelles, formouse co seu pai e co pintor Juan Luis e no Círculo de Bellas Artes de Madrid. Na súa obra, de carácter intimista, predomina o debuxo. Cultivou a paisaxe e as escenas de interiores. Aínda que a súa obra é figurativa, en ocasións achégase á abstracción. Os seus traballos foron seleccionados, entre outras mostras, na VI Bienal de Pontevedra (1982), no Premio Concello de Cambre (1985 e 1987), na I Mostra Unión Fenosa (1989), 33 artistas con Amnistía Internacional (1991) e na Exposición Homenaxe Laureano Álvarez (1999).

1. Trastorno que consiste na contracción espasmódica, independente, espontánea e local das fibras musculares.

2. Arritmia cardíaca ocasionada pola produción continua e caótica de impulsos eléctricos no interior das paredes das aurículas, que se ven incapaces de contraerse adecuadamente. Algúns destes impulsos chegan ata os ventrículos nos que determinan unha contracción totalmente arrítmica; deste xeito, prodúcese unha arritmia completa.

3. Arritmia cardíaca ocasionada pola produción desorganizada de impulsos eléctricos no interior das paredes dos ventrículos, que son incapaces de contraerse adecuadamente. A falta de contracción ventricular equivale a un paro cardíaco.

1. Acción de flaxelar ou flaxelarse.

2. Castigo penal que consistía en darlle un número determinado de azoutes ou lategazos a un individuo por motivos diversos e con distintos intrumentos. Na Antigüidade foi unha das penas máis xeneralizadas. Nas relixións mistéricas executábase como un acto ritual vinculado aos ritos iniciáticos. A ascese medieval cristiá converteu a autoflaxelación nun método de mortificación e penitencia.

1. Formación de agregados compactos nunha disolución coloidal por fenómenos de natureza eléctrica (atracción de partículas de signo contrario), evaporación ou arrefriamento.

2. 1. Tratamento ao que se someten os sólidos disgregados dispersos no seo dun fluído para formar agregados de partículas que fan posible a separación do sólido por sedimentación ou por filtración. Só se emprega cando as partículas sólidas son moi pequenas.

   2. axente de floculación

      Substancia tensoactiva ou electrólito que se emprega para producir a floculación.

3. 1. Aparición dun enturbamento nunha solución coloidal dosificada, á que se lle engade unha cantidade determinada dun soro cun exceso de gammaglobulinas. Emprégase para diagnosticar certos estados patolóxicos do fígado que ocasionan un aumento nas gammaglobulinas.

   2. Tipo de reacción inmunolóxica de precipitación que producen algúns antisoros, fundamentalmente os que se preparan con toxinas diftéricas e estreptocócicas.

1. Incorporación dun grupo fosfato a un composto orgánico.

2. Reacción que ten lugar na fotosíntese en que o fósforo inorgánico se fixa a unha molécula de ADP para a formación de ATP, coa utilización de enerxía luminosa. Existen dúas vías: a fosforilación cíclica e a fosforilación non cíclica. Tamén recibe o nome de fotofosforilación.

3. Reacción que se dá nos estadios finais da respiración aerobia, en que se produce a fosforilación do ADP, para formar ATP. Ten lugar nas mitocondrias celulares conxuntamente co transporte de electróns e representa un mecanismo de conservación de enerxía que se produce na respiración celular.

1. Lugar onde se gardaban as esmolas, rendas e riquezas do templo de Xerusalén.

2. Título que se lles dá a certos dicionarios latinos e que equivale a “tesouro da latinidade”.