"Oia" (Contén)

PARROQUIA

Parroquia baixo a advocación de san Martiño que dá nome ao concello de Noia, onde se atopa a capital municipal, no lugar homónimo.

GALICIA

Concello da comarca homónima, situado no O da provincia da Coruña e da Comunidade Autónoma de Galicia ( 42° 47’ de latitude N e 8° 52’ 45’’ de lonxitude O). Limita ao N cos concellos de Brión (comarca de Santiago), Negreira (comarca da Barcala) e Outes (comarca de Noia), ao S cos de Lousame (comarca de Noia) e Porto do Son (comarca de Noia), ao L co de Lousame (comarca de Noia) e ao O co de Outes (comarca de Noia) e a ría de Muros e Noia. Abrangue unha superficie de 37,2 km 2 cunha poboación de 14.808 h (2007), distribuídos entre as parroquias de Argalo, Barro, Boa, Noia, O Obre e Roo. A súa capital é a vila de Noia situada na parroquia homónima, localizada a 100 km da cidade da Coruña. Está adscrito á arquidiocese de Santiago e ao partido xudicial de Noia.
Xeografía física
Noia sitúase na parte interior da ría á que lle dá nome, nunha antiga fractura incidida pola rede fluvial e posteriormente ocupada polas augas mariñas. No extremo nororiental, formouse...

GALICIA

Actriz. Iniciou a súa actividade teatral no grupo Minerva, para despois participar na creación, en 1991, da compañía profesional Teatro Galileo, coa que interveu en diferentes espectáculos como Nenerías, texto do que é autora.

GALICIA

Ensaísta e crítica literaria. Profesora na Universidade de Vigo desde 1975, foi a fundadora, con Xulián Maure e Germán Sánchez, de Edicións Xerais de Galicia (1978). Organizou os estudos de Tradución e Interpretación na Universidade de Vigo, deu cursos sobre literatura galega nas universidades de Bos Aires e Nova York e foi a primeira directora de Viceversa. Revista Galega de Tradución (1995). Colaboradora habitual de Grial, destacan os seus traballos pola normalización da lingua galega. Escribiu Nova narrativa galega, primeira tesiña en galego (1968), foi coautora de Lingua (1985), primeiro manual de lingua galega de estudos preuniversitarios, e do Dicionario de sinónimos da lingua galega (1997). Tamén publicou a escolma Contos galegos de tradición oral (2002).

GALICIA

Comarca situada no extremo centro-occidental da Comunidade Autónoma de Galicia, no SO da provincia da Coruña. Limita ao N coas comarcas de Xallas (concello de Mazaricos) e A Barcala (concello de Negreira); ao S coa de Barbanza (concellos de Ribeira, A Pobra do Caramiñal, Boiro e Rianxo); ao O coa de Muros (concello de Muros), coa ría de Muros e Noia e co Océano Atlántico, e ao L coas de Santiago (concello de Brión) e O Sar (concello de Rois). Abrangue unha superficie de 325,1 km2en que acolle unha poboación de 36.628 h (2001), distribuídos entre os concellos de Lousame (93,6 km2; 4.077 h), Noia (37,2 km2; 14.217 h), Outes (99,7 km2; 8.202 h) e Porto do Son (94,6 km2; 10.132 h). Historicamente, a vila de Noia, cabeceira comarcal situada a 49° 46’ 42” de latitude N e 8° 53’ de lonxitude O, foi un importante centro urbano desde a Idade Media ao funcionar como porto de Santiago de Compostela antes da sedimentación do fondo da ría. Aínda...

IGREXAS

Igrexa situada en Noia. Forma parte do convento de San Francisco, fundado en 1356 polo pai Francisco Suero, en Suero e trasladado en 1522 a Noia. Construída no s XVI en estilo gótico con elementos renacentistas, ten nave de planta de cruz latina con capela maior rectangular e dúas capelas máis formando o cruceiro. A cuberta é de tella. Conta cunha torre-campanario de tres corpos. No lado da epístola atópanse dous sarcófagos que se corresponden a Francisco Bermúdez de Castro e a Pedro Losada Contino, de 1575 e 1527, respectivamente.

IGREXAS

Igrexa parroquial situada en Noia. Construída por Lope de Mendoza en 1434 e realizada en estilo románico de transición ao gótico, consta dunha soa nave, ábsida pentagonal con bóveda de abano, muros de cantaría granítica e cuberta a dúas augas. Destaca o retablo da Anunciación, renacentista, realizado por Romero Dacosta. Nas columnas que sosteñen as arquivoltas na fachada represéntanse os apóstolos, nun estilo románico tardío. Nas arquivoltas atópanse as figuras dos doce anciáns da Apocalipse cos seus respectivos instrumentos. O lugar central do tímpano ocúpao Xesús Cristo, amodo de pantocrátor. Enriba sitúase un rosetón decorado con catro anxos que tocan unhas trompetas. No lado esquerdo sitúase a torre-campanario rematada mediante unha pirámide escalonada. Foi declarada Ben de Interese Cultural en 1931.

IGREXAS

Igrexa situada en Noia. Mandouna construír no s XIV o arcebispo compostelán Berenguel de Landoira sobre un templo primitivo do s XII. Realizada en estilo gótico, ten unha nave con cuberta de madeira que descansa sobre catro arcos faixóns apuntados que a dividen en tramos. Conta con varias capelas entre as que destacan a maior, cuberta con bóveda de canón; unha realizada en estilo renacentista, cuberta con cunchas de vieira e onde se atopan dous sepulcros que pertencen a Pero Carneiro e a Joam das Estivadas; e a da Virxe do Carme. A fachada ten un pórtico, composto por catro piares e cuberto con bóveda de cruzaría, en que se representa a Adoración dos Reis Magos, e onde aparecen a Virxe co Neno, os Reis Magos, o arcebispo Berenguel e san Xosé. Nos arredores atópase un cemiterio, coñecido como Quintana dos Mortos, que posúe o maior número de lápidas sepulcrais de toda España e que abarca unha cronoloxía desde o s X ao s XVI. Poden dividirse en catro grupos: sepulcros de fidalgos...

PARROQUIA

Parroquia baixo a advocación de santa María que dá nome ao concello de Oia, onde se atopa a capital municipal.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Vigo baixo a advocación de san Miguel.

GALICIA

Concello que pertence á comarca do Baixo Miño, situado no SO da Comunidade Autónoma de Galicia e da provincia de Pontevedra (42° 00’ latitude N e 8° 52’ 50” lonxitude O). Limita ao N co concello de Baiona (comarca de Vigo), ao L co de Tomiño (comarca do Baixo Miño), ao S co do Rosal (comarca do Baixo Miño), e ao O co Océano Atlántico. Abrangue unha superficie de 83,2 km 2 cunha poboación de 3.159 h (2007) distribuídos entre as parroquias de Burgueira, Loureza, Mougás, Oia, Pedornes e Viladesuso. A capital está no lugar do Arrabal, na parroquia de Oia, localizada a 133 km de Santiago de Compostela e a 74 km de Pontevedra. Está adscrito á diocese de Tui-Vigo e ao partido xudicial de Tui.
Xeografía física
O relevo do concello de Oia disponse en catro unidades paralelas de dirección N-S. A primeira, con elevacións por debaixo de 300 m, correspóndese cunha estreita franxa costeira de perfil rectilíneo e escarpado. Cara ao L aparece unha segunda unidade...

MONTES

Monte situado no límite das parroquias de Casaio (Carballeda de Valdeorras) e A Ponte (A Veiga). O seu cumio acada os 1.981 m de altitude.

MUNICIPIOS

Municipio de Gipuzkoa, Euskadi, situado no val homónimo e delimitado ao S por Nafarroa (9.179 h [2001]). Ao SE do termo as actividades económicas principais derivan da explotación dos bosques e dos pastos, e no resto, predomina a agricultura e os xacementos de minerais. A industria está moi diversificada e destaca a alimentaria, a papeleira, a metalúrxica e a de material eléctrico. Tamén é importante a igrexa gótica de San Esteban e a casa do concello.

PERSOEIRO

Alpinista. Guía de montaña, empezou a escalar con 14 anos xunto ao seu irmán en Eguino. A súa primera expedición importante foi ao Kangchutse (1982) con Apellaniz, Barandiarán, Ochoa e Ollakindia, onde alcanzou os 7.200 m. Conseguiu a marca de subir 21 cumios de 8.000 m de altitude sen a axuda de osíxeno (2004), superando a anterior marca de R. Messner. Protagonizou diversas reportaxes do programa de televisión Al filo de lo imposible, de TVE e recibiu a Medalla de Oro al Mérito Deportivo.