"RAM" (Contén)

GALICIA

Editor e empresario gráfico. Emigrado ao Uruguai, traballou na librería Real y Prado -naqueles anos a máis prestixiosa de Montevideo- ata que en 1871 fundou a Librería Nacional. Pouco despois editaba libros de recoñecidos intelectuais uruguaios como Bauza, Blixén, Cervantes, Jiménez de Aréchaga e Magariños, entre outros moitos. Foi o momento no que incorporou obradoiros de impresión ás oficinas da editorial, encargándose el mesmo da produción completa dos libros. Foi tamén administrador da Revista del Plata (1882) e director do Banco de la República. Promoveu a famosa ‘Tertulia de Barreiro’, na que participaron coñecidos políticos, poetas, científicos e xornalistas da época.

GALICIA

Director e guionista, irmán do tamén realizador e fotógrafo Enrique Barreiro. Colaborou con este nas súas primeiras experiencias coa fotografía cinematográfica en cor e co documental Pontevedra, cuna de Colón. Participou tamén na fundación da produtora Folk en 1932. A produtora estivo vencellada á intelectualidade nacionalista galega do momento. Rematada esta experiencia de Folk polas desavinzas familiares e polas dificultades para impoñer os noticiarios nas salas galegas, trasladouse a Madrid en 1935. Alí estudiou música, dirixiu unha empresa de mensaxería e dedicouse á fotografía publicitaria, colaborando por exemplo coa revista Vogue. En 1936 foi contratado pola empresa CEA para realizar os documentais Jerez, El monasterio de piedra e xa en 1936, o notable e prestixioso Velázquez. Esta especialización no xénero documental continuou ao longo da Guerra Civil coa realización da curtametraxe Madrid heroico (1936), producida polo anarcosindicalista SUICEP. A súa afiliación republicana...

PERSOEIRO

Político. En 1981 sumouse ao movemento que derrocou o Presidente Balmaceda. Foi Presidente da República entre 1910-1915 e durante o seu mandato integrou xunto con Arxentina e Brasil un bloque, chamado ABC, que pretendía contrarrestar a influencia dos EE UU.

PERSOEIRO

Historiador, arqueólogo e ocasionalmente poeta. Realizou algúns traballos relevantes no marco dos estudios de Prehistoria e Arqueoloxía do século XIX, entre os que se deben mencionar Galicia monumental, geográfica, estadística, histórica, eclesiástica y civil (1859), Apuntes arqueológicos de Galicia. El monte Medulio (1863) e, principalmente, Antigüedades de Galicia (1875). En 1883 presentou o Dicionario epigráfico de arqueología y numismática, pero non se publicou. En relación con esta actividade pertenceu, como membro correspondente, á Real Academia da Historia de Madrid e á das Ciencias de Lisboa. En canto ao ámbito dos medios de comunicación, foi director e propietario de El Eco Coruñés (1865). A súa actividade literaria redúcese a tres composicións poéticas, a elexía romántica “Desdichas do meu amor”, recollida no Álbum de la Caridad, o poema longo “Un día de desfortuna”, aparecido en La Perseverancia en 1859 e...

PERSOEIRO

Escritor vasco en lingua castelá e diplomático. Foi un precedente das teorías do nacionalismo castelá, e opúxose ao movemento político e intelectual vasco que encabezaba Sabino de Arana. Non obstante , a súa produción literaria é un canto exaltado do seu país: Los labios del monte (1924), Vírulo, mediodía (1927), etc.

1. Franxa de terreo que linda co mar.

2. Área que está preto do mar.

PUBLICACIÓNS

Publicación de periodicidade semanal subtitulada como “Correo da Mariña”. Saíu do prelo en 1987 en Ribadeo e desapareceu no mes de decembro dese mesmo ano. Constaba de dezaseis páxinas e tiña un prezo de sesenta pesetas; editábanse entre 1.000 e 2.500 exemplares de cada número.

PERSOEIRO

Matemático e físico italiano. Publicou traballos sobre hidrodinámica, óptica, teoría do potencial, electromagnetismo e termodinámica, e deu un gran pulo aos estudios sobre elasticidade. Estudiou a teoría de funcións de variable complexa e as xeometrías non euclidianas.

PERSOEIRO

Sochantre e director do coro da Catedral de Lugo a mediados do século XIX. Foi tamén profesor de canto do seminario. A súa obra coñecida é Método del Canto llano para uso de los profesores de Canto en los Seminarios Conciliares y Clero parroquial, escrito en una sola clave, la de Do en cuarta y sin accidental alguna, publicado na Coruña na segunda metade do s XIX.

PERSOEIRO

Conde de Barcelona, Girona e Ausona (1018-1035). Fillo primoxénito de Ramón Borrell, casou con Sancha, filla do Rei Sancho García de Castela, e despois con Guisla, filla de Gaufredo I, conde de Empuries. Por testamento do seu pai, gobernou xunto á súa nai Ermesenda de Couserans, en 1021 asociouse despois con Sancha e finalmente, en 1024, asinou un pacto coa súa nai e gobernou en solitario. O seu goberno foi pacífico, aliado do Reino taifa de Lleida, repobou Cervera e as terras altas do río Gaià, e outorgou o privilexio de franquicia aos habitantes de Barcelona en 1025. Finou loitando contra o conde de Cerdanya, e os seus territorios foron divididos entre os seus fillos.

PERSOEIRO

Conde de Barcelona, Girona e Ausona (1076-1097). Fillo primoxénito de Ramón Berenguel I. Por testamento do seu pai gobernou xunto ao seu irmán Ramón Berenguel II, Cap d’Estopes. Chegaron a un acordo de goberno que foi efectivo ata o asasinato de Ramón Berenguel II, o 6 de decembro do 1082. No 1085 foi nomeado titor, por un período de once anos, do seu sobriño Ramón Berenguel III. No 1079 colonizou os chans de Urgell e repoboou Espluga de Francolí. Aliado do Rei taifa de Lleida e Tortosa, al-Mundsir, ante os ataques do Cid e do Rei da taifa de Zaragoza, al- Muta’min, foi vencido polo Cid en Almenar. Continuou apoiando a taifa de Lleida ante a conquista de València e foi novamente vencido polo Cid no 1090. Trala morte de al-Mundsir, o seu fillo Suleymán aliouse co Cid e o conde de Barcelona atacou Tortosa (1092). Renunciou ao condado en 1097 ao cumprirse o período de titoría do seu sobriño e parece ser que morreu na primeira cruzada en 1097 ou 1099.

PERSOEIRO

Sacerdote e licenciado en Dereito. Simpatizou co Rexionalismo e mantívose próximo aos militantes de esquerdas, republicanos e carlistas. Foi un dos promotores das revistas Solidaridad Gallega e Galicia Solidaria. O seu pensamento, que se pode definir como neocatólico, está reflectido nas súas obras: Responsabilidad moral (1883), Liberalismo, Quid est? (1890), Reseña histórica y descriptiva de Santa María del campo de la ciudad de La Coruña (1892), La Eucaristía (1899) e Historia primitiva (1902), da que unicamente deixou publicada a primeira parte.

PERSOEIRO

Mestre e autor teatral. Escribiu unha obra titulada Ollo cos estudiantes, de carácter cómico, que foi representada polos estudiantes de Maxisterio de Ourense no ano 1932. Á súa vez, esta obra consta dunha segunda e terceira parte, en castelán ambas, tituladas respectivamente, Trampa adelante (1933) e Engaño sobre engaño.

PERSOEIRO

Ensaísta e poeta alemán. A súa poesía, dunha linguaxe moi estilizada, xira ao redor do pasado nacional. Entre as súas obras destacan: Der Rhein (O Rin, 1922) e Das Nornenbuch (O libro dos parques, 1925).

1. Que está constituído por dúas pirámides unidas polas bases.

2. Que presenta dúas pirámides situadas nas extremidades dun prisma.

PERSOEIRO

Barítono e cantante de ópera. Actuou con éxito nos teatros de Europa e América.

PERSOEIRO

Político. Emigrado en Suíza, foi redactor xeral da revista El obrero, editada pola Federación da construción da Unión Sindical suíza, e secretario de organización da Unión General de Trabajadores (UGT). De volta a Galicia, foi secretario de organización do Partido Socialista de Galicia (PSdeG-PSOE) e parlamentario polo PSdeG-PSOE nas tres primeiras lexislaturas galegas, de 1981 a 1993.

GALICIA

Sacerdote e poeta. É autor dos poemarios en castelán Gemas de luz, Ánfora e Sonora soledad, e dos poemarios en galego Dor e saudade (1968), dentro dunha liña clasicista, e A corazón aberto (1973).

GALICIA

Sacerdote e relixioso franciscano. Coñecido polo pseudónimo de Teófilo Hispano, foi colaborador de El Eco Franciscano. Escribiu as obras: Jerusalén. Cuadros de vida religiosa contemporánea en la Ciudad Santa (1915), Breve tratado de Caligrafía y escritura española (1925) e Lecciones de Dibujo para los Colegios y Escuelas primarias (1926), amais doutras publicacións que aínda se conservan inéditas.