"Sado" (Contén)

Operación de mecanizar pezas metálicas coa fresa para a obtención de superficies planas, curvas ou con formas varias (dentes, rañuras, etc).

Máquina provista de fresas que se emprega para fresar.

Aplícase ao escudo ou á peza que está chea por completo de fusos e sen espacios baleiros entre eles, alternando metal e cor. Polo xeral as pezas fusadas son verticais, pero poden tamén estar representados en banda ou en barra (fusado en banda, fusado en barra).

Que contén glicosa.

Título concedido por Filipe V, o 13 de setembro de 1729, a Pedro de Castro Salazar y Figueroa, señor de San Xían de Cela, primeiro duque da Conquista, cabaleiro da orde de Santiago e vicerrei de México (1740-1742). En 1803 pasou aos Villarroel e trala morte sen sucesión de María de la Natividad Quindós y Villarroel o marquesado foi rehabilitado no descendente dun irmán do primeiro marqués, Ignacio de Arenillas y López de Chaves. As súas armas son escudo terciado en pao: o primeiro, de prata, con seis roeles de azur; o segundo, de goles, con trece estrelas de ouro; e o terceiro, de ouro, con cinco follas de figueira de sinople.

Título concedido por Filipe V o 30 de setembro de 1716 a frei Pedro de Mosquera e Pimentel de Soutomaior, prior en Castela da orde de San Xoán de Xerusalén, para o seu sobriño Antonio Miguel Mosquera e Villar Pimentel e Sarmiento de Meira, señor de Vilar de Paio Muñiz e da casa de Guimarei. No s XIX o marquesado pasou á casa de Rubiáns. Trae as armas dos Mosquera: en campo de prata, cinco cabezas de lobo, de sable, lampasadas de goles, postas en aspa; no timbre presenta a coroa de marqués.

Que ou quen improvisa.

Que non foi confesado ou recoñecido.

Antropónimo feminino, forma feminina inglesa de Isidoro, popularizado pola famosa bailarina estadounidense Isadora Duncan (1878-1927). A súa festividade celébrase o 26 de abril, aínda que antes da reforma do calendario litúrxico celebrábase o 4 de abril.

Luís Casado Fernández.

Marquesado que ten dous títulos: o das Dúas Sicilias e o de Castela. O título das Dúas Scilias foi outorgado por Carlos VII das Dúas Sicilias (futuro Carlos II de España) ao mariscal de campo galego Bernabé Romero de Leis (Messina 12.5.1735). As súas armas levan, en campo de ouro, un piñeiro de sinople, terrazado do mesmo, e arrimado de cinco lanzas de prata, fustadas de sable, postas tres á destra e dúas á sinistra (Leis); no timbre, coroa marquesal. O título de Castela foi cedido por Isabel II a José María Montenegro Gago, VII marqués de Leis como título das Dúas Sicilias (Tarragona 1.7.1844). As súas armas traen, en campo de prata, a letra M de sable (Montenegro); no timbre trae coroa marquesal.