"Tip" (Contén)

1. Paga ou remuneración que se dá a alguén por un traballo ou servicio.

2. Emolumento que recibe un sacerdote por aplicar unha misa a unha intención determinada.

1. Estrutura vexetal semellante a un talo.

2. Columna ou pilastra coa parte inferior máis fina ca a superior, en forma de pirámide invertida. Adoita funcionar como un soporte ou como un elemento decorativo. Foi un elemento propio da arquitectura do Barroco hispánico e americano.

3. Poste vertical da cruz.

1. Acción de estipular.

2. Disposición ou cláusula dun documento público ou privado.

1. Fixar o prezo ou as condicións de algo por medio dun contrato ou acordo verbal.

2. Determinar ou establecer algo unha lei, norma ou acordo.

1. Conxunto de caracteres visibles que un organismo presenta como resultado da interacción entre o conxunto dos seus xenes (xenotipo), a través das relacións de dominancia entre os alelos, e o medio ambiente no que se localiza o organismo. Poden existir diferencias fenotípicas entre organismos co mesmo xenotipo e similitudes fenotípicas entre individuos con diferente xenotipo.

2. Realización concreta dun obxecto sintáctico abstracto, o xenotipo, segundo o lingüista Šaumjan. A distinción na lingua dun nivel xenotípico relaciónase coa teoría da actuación (performance) e competencia, de Noam Chomsky.

PERSOEIRO

Piloto automobilístico brasileiro. Vencedor de 14 grandes premios, proclamouse campión do mundo de Fórmula 1 en 1972 (Lotus) e en 1974 (McLaren). Entre 1976 e 1980 participou no campionato mundial de Fórmula 1 coa súa propia escudería. Despois pasou a competir na Indy CART, da que se proclamou campión en 1989. Ademais venceu nas 500 millas de Indianapolis en 1989 e 1993.

1. Procedemento de impresión que emprega como matriz unha placa de vidro cuberta de xelatina bicromatada que, unha vez tratada, recibe a tinta nas partes secas e a rexeita nas que teñen estado humedecidas. É o máis perfecto dos sistemas de impresión.

2. Procedemento creado por Alphonse Poitevin en 1855 que consistía en colocar xelatina bicromatada baixo un negativo, que se volvía máis insoluble naquelas partes que estaban en contacto coas zonas máis transparentes do negativo. Coa impresión as partes máis insolubles retiñan a tinta e plasmábase en tons máis escuros.