"atü" (Contén)

ENTRADA LARGA

Área natural do extremo occidental da Península do Barbanza, entre as rías de Muros e Noia, ao N, e de Arousa, ao S. A enseada sedimentaria de Corrubedo é un amplo entrante delimitado por acantilados baixos de orixe granítica e, cara ao interior, por unha serie de pequenas elevacións que non superan os 300 m de altitude. Constitúe un singular sistema de praia-barreira composto por un grande areal de máis de 4 km de lonxitude, cun extenso campo dunar asociado (que pecha no seu interior a pequena lagoa de Carregal) e unha área de marismas sucada por numerosas canles que conflúen nunha bocana central que desaloxa as súas augas no océano. A periodicidade das mareas permite que durante a preamar circulen pola bocana as augas mariñas que asolagan as marismas e elevan o nivel da lagoa. Cara ao S do complexo, a lagoa de Vixán presenta, pola contra, augas de baixa salinidade ao estar practicamente illada do mar (recibe auga salgada unicamente durante as mareas vivas primaverais e de fins do verán)....

1. Acción de congratular ou congratularse.

2. Expresión de felicitación. OBS: Xeralmente, utilízase en plural.

1. Manifestar unha persoa satisfacción a outra á que lle aconteceu algo favorable.

2. Mostrarse contenta ou satisfeita unha persoa por algún acontecemento favorable.

1. Que expresa congratulación.

2. Disposto á congratulación.

1. Conforme á propia natureza do Ser, sen ser adquirido nin engadido.

2. Que determina interiormente o coñecemento e a conduta do ser vivo.

PUBLICACIÓNS

Publicación que saíu á luz no municipio coruñés de Carnota en outubro de 1983, subtitulada “Boletín informativo do Concello de Carnota”.

1. Cada un dos seres creados por Deus, especialmente unha persoa, segundo a tradición relixiosa.

2. Neno que acaba de nacer ou que aínda é moi pequeno. Na tradición oral recóllense ditos como: “Cada criatura nace coa súa ventura ou desventura. Criatura dun ano tíralle á nai o leite do reaño”.

PUBLICACIÓNS

Publicación editada a partir de xaneiro de 1942 polo Instituto Antonio de Nebrija, dependente do CSIC. Dirixida por Joaquín de Entrambasaguas, figuraba como secretario José Simón Díaz. Tirou do prelo dezaoito monográficos dedicados á obra de diferentes autores. En xaneiro de 1947 pasou a denominarse Cuadernos de Literatura e, a partir de xaneiro de 1952, Revista de Literatura.

1. Acción de cadrar unha figura.

2. 1. Operación que consiste en localizar un cadrado de área igual á área dunha superficie dada.

   2. cuadratura do círculo

      Operación que consiste en localizar, mediante métodos xeométricos, un cadrado de área igual á dun círculo dado. Isto, que constituíu un célebre problema clásico, resolveuse modernamente gracias, esencialmente, á obra de Galois, dado que se demostrou que este problema non ten solución, ante a imposibilidade de construír con regra e compás un segmento de lonxitude π a partir dun segmento unidade. A cuadratura do círculo só é posible co uso de curvas transcendentes especiais chamadas cuadratrices.

3. Situación relativa de dous astros do sistema solar, que presentan lonxitudes astronómicas que difiren en 90°. Cando un planeta, ou a Lúa, está en cuadratura co Sol pasa polo meridiano local ás seis da mañá ou da tarde. No primeiro caso dise que o planeta está en cuadratura occidental e no segundo caso, en cuadratura oriental. Unicamente os planetas superiores poden presentarse en cuadratura co Sol.

4. Cada unha das dúas magnitudes periódicas de igual período que presentan unha diferencia de fase entre elas dun cuarto de período, ou sexa, π/2 radiáns.

GALICIA

Musicólogo e folclorista. Foi crego e exerceu como capelán da condesa de Torre Penela (Carballo), posteriormente de Santa Ana de Orto (Abegondo) e en 1931 foi párroco de Cesullas-Cabana. En colaboración co mestre Anta recompilou numerosas cantigas populares, cantos de arrieiro, foliadas ou cantos de pandeiro. A Real Academia Galega de Bellas Artes Nuestra Señora del Rosario concedeulle o Premio Marcial del Adalid ao mérito folclórico.