"ibn" (Contén)

PERSOEIRO

Imán de Tāhert. De orixe persa, foi Gobernador de Qayrawān durante a ocupación dos bérberes (758). Expulsado polo exército califal, no 761 fundou a cidade de Tāhert, dende a que consolidou un reino independente de Bagdad.

PERSOEIRO

Rei de València (1021 ou 1026-1061). Fillo de Sançol e neto de Almanzor. Algúns xefes amiritas de València proclamárono Rei en Xátiva; outros non o aceptaron e foi desterrado de València. No ano 1038, aproveitando a morte do liberto Zuhayr, Rei de Almería e de Murcia, alegou dereitos sobre os seus bens, debido a que fora o seu escravo, e apoderouse do reino.

PERSOEIRO

Primeiro Valí (gobernador) de Al-Andalus, fillo de Mūsà ibn Nusayr. Conquistou unha boa parte do sur peninsular. Asinou unha capitulación amistosa co Rei godo Teodomiro. Estableceuse definitivamente en Sevilla, onde morreu asasinado.

PERSOEIRO

Rei de Granada, da familia zírida. Sucedeu ao seu avó Badis no ano 1073. Foi deposto por Yūf ibn Tašin. Como monarca, interesáronlle máis as letras que a política.

PERSOEIRO

Adepto de ‘Alí. Foi o fundador da seita islámica dos cármatas.

PERSOEIRO

Califa de Sudán dende 1885, sucesor do Mahdī Mu ḥ ammad A ḥ mad ibn ‘Abd Allāh. Foi vencido polos británicos e os sudaneses.

PERSOEIRO

Gobernador de Granada (? 1145) e de València. Foi nomeado polo seu pai Mu ḥ ammad ibn Gānīya herdeiro do Goberno de Mallorca. Morreu asasinado polo seu irmán Is ḥ aq ibn Gānīya.

PERSOEIRO

Gobernador de Ifrīqiya, fillo de Mūsà ibn Nu ṣ ayr. No ano 707, sen ter o cargo, capitaneou o primeiro ataque musulmán ás Illes Balears. Foi destituído e asasinado por orde do Califa Sulaymān.

PERSOEIRO

Personaxe lendario, suposto fundador do chiísmo.

PERSOEIRO

Caudillo militar árabe, comandante no N de África e Gobernador de Exipto. No ano 647 derrotou e executou o exarca de Cartago.

PERSOEIRO

Fundador da seita dos almorábides. Someteu as tribos do Sáhara Occidental e apoderouse do Magreb. Á súa morte, sucedeuno Yūsuf ibn Tašfīn.

PERSOEIRO

Pai de Mahoma, da tribo dos Qurayš.

PERSOEIRO

Lugartenente de Sayf al-Dawla, Rei de diversas Taifas de al-Andalus, e de al-Šarqiyya. Á morte do seu xefe declárase independente en València no ano 1146.

PERSOEIRO

Cuarto Califa do Islam; sucesor de Utmān ibn Affān (656-661). Curmán de Mahoma e casado coa súa filla Fátima. Ao pretender o Califato enfrontouse con ‘Ā’iša (muller favorita de Mahoma) á que venceu na Batalla do Camelo (565), consolidando a súa autoridade no Iraq. Despois da Batalla de Siffin (657), ‘Alī aceptou unha arbitraxe para chegar a unha solución pacífica. O seu exército escindiuse; os seus contrarios tomaron o nome de kharixitas. Alī loitou contra Mu’awiyya sen poder vencelo. Foi asasinado por un kharixita (661). Os seus descendentes reciben o nome de alidas.

PERSOEIRO

Califa de Córdoba (1016-1018), coñecido tamén co nome de Al-Nās. De familia non omeia, ‘Alī era señor de Ceuta e de Tánxer. O partido eslavo de Córdoba atraeuno co fin de destronar o Califa bérber Sulaymān e de restaurar a Hišām II. Tomou Málaga e entrou na capital en 1016. Proclamouse Califa e instaurou un réxime tolerante. Morreu asasinado.

PERSOEIRO

Médico exipcio. Debido a unha intensa polémica que sostivo co seu colega Abū-I- Ḥ asan al-Mu ẖ tār ibn Butlān foi posible estudar o estado da medicina do seu tempo. Foi coñecido en Occidente polo nome de Haly Rodoam.

PERSOEIRO

Último soberano do Reino independente de al Ḥ i ḡ āz (1924-1925). Sucedeu ao seu pai Ḥ usayn ibn ‘Alī cando abdicou. Durante o reinado do seu pai foi Emir de Medina, dirixindo as forzas árabes contra Turquía na Primeira Guerra Mundial. ‘Abd al-’Azīz III ibn Sa’ūd obrigouno a abdicar e trasladouse a Bagdad, onde reinaba o seu irmán Fay ṣ al.