"llo" (Contén)

Mostrando 20 resultados de 1518.

  • Termo da xerga dos albaneis que corresponde á voz ‘xeso’.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • SERRAS

    Aliñación montañosa do Baixo Miño que serve de límite entre os concellos de Oia e Tomiño. Ten unha dirección N-S e correspóndese cun batolito granítico nun contexto de xistos e paragneises. A súa máxima altitude é o alto da Pedrada de 519 m.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Calquera dos mamíferos xenartros da familia dos dasipódidos; todos se caracterizan por ter o dorso, a cabeza, o rabo e a cara externa das extremidades recubertos por escamas ou escudos epidérmico-óseos, que forman unha especie de armadura; algúns presentan tamén pilosidades no resto do corpo. Igual ca os ourizos, teñen a capacidade de enrolarse formando unha bóla, como medida defensiva. Aliméntanse principalmente de insectos. Propios de América, especialmente das pampas de América do Sur, son coñecidos tamén co nome de tatús.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • ESPA¥A

    Concello da provincia de Jaén, Andalucía, na Sierra, drenado polo Guadalén (1.900 h [1996]). Cultivo de cereais e oliveira. Ten gandería lanar e porcina.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Persoa ou entidade que é moi rica, que posúe moitos millóns de euros, dólares, etc, segundo a unidade monetaria de cada país.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Poeta e crego italiano. O bispo de Florencia desposuíuno da súa parroquia, o que lle inspirou un poema elexíaco en lingua latina, De diversitate fortunae et philosophiae consolatione (1193), no que retoma o tema da obra de Boecio con notable espontaneidade.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Macho cabrío en celo.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Articulación dos ósos da perna cos do pé, dos da man cos do brazo ou cos dos dedos entre si.

    2. Cada unha das pezas articuladas que compoñen os apéndices dos artrópodos.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Compañía profesional creada en Vigo en 1978 e que na súa primeira etapa se denominou Teatro Popular Galego. Iniciaron a súa traxectoria con dous espectáculos, Tarará Chis Púm (1978), creación colectiva e unha das primeiras propostas de teatro infantil feita en Galicia, e Pic-Nic (1979) a partir do texto homónimo de Fernando Arrabal. A estas representacións seguiron As nubes (1980), adaptación da obra de Aristófanes; A cantante calva (1981), sobre un texto de Eugène Ionesco e dirección de Manuel Pombal; e Mandatruco!! (1982), nova creación colectiva dirixida ao público infantil. En 1983 estrearon Celtas sen filtro, a partir de textos propios e de Xosé Luís Méndez Ferrín, con dirección de Eduardo Alonso. A partir dese momento, no que Santiago Montenegro ocupou o cargo de director de escena, Artello desenvolveu unha liña de traballo baseada na lectura lúdica e irónica da realidade galega, producindo espectáculos como Gulliver F.M....

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Queixo procedente dunha das zonas de maior tradición queixeira e amparado pola Denominación de Orixe Arzúa-Ulloa (recoñecida por Orde da Consellería de Agricultura, Gandería e Montes do 20 de outono de 1995/DOG 07-11-95). Está feito con leite de vaca, de pasta branda e codia lavada cunha maduración mínima de seis días. A zona de produción abrangue as comarcas de Arzúa, Melide, Ulloa e varios concellos limítrofes. No mercado hai tres variedades distintas: Arzúa-Ulloa, Arzúa-Ulloa de Granxa e Arzua-Ulloa Curado, con diferentes matices de sabor, proporcionados polas súas variantes na maduración ou procedencia do leite (sempre de gando vacún de razas rubia galega, parda, alpina e frisona). O queixo elabórase con leite enteiro pasteurizado e presoiro animal, presentando unha forma lenticular, cun contido de materia graxa mínimo do 45% e un peso entre 0,5 e 3,5 kg. A pasta é branda e cremosa, a codia fina, amarela e sen mofos, e o sabor lácteo suave. Pode empregarse, pola súa facilidade para...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Consello de Europa.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Corda ou fita que serve para atar algunha cousa.

    2. Atadeira feita con palla ou herba coa que se apertan os feixes na seitura.

    3. Conxunto de cousas atadas ao chou e de calquera xeito.

    4. Vimbios secos que se cortan para queimar.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Camiño máis curto entre un lugar de partida e outro de chegada.

    2. Método para adiantar ou para facer máis breve algunha cousa.

    3. Obstrución provisional introducida nun curso de auga cando se quere construír algunha obra, como un dique ou unha presa. O atallo pode ser empregado para obstruír totalmente a corrente, dispoñendo nese caso dunha canle ou galería para a derivación da auga e outro atallo abaixo para impedirlle o retroceso, ou para construír recintos onde poder traballar ao abeiro da corrente ou en seco, e neste caso non se elimina a auga con bombas de extracción.

    4. Elemento de obturación provisional empregado nos fondos hidráulicos co fin de impedir o paso da auga por un conduto no que se instala unha máquina, unha comporta ou unha válvula que se quere revisar ou reparar. O atallo é xeralmente metálico e consta dunha parte móbil, chamada taboleiro, e dunhas guías fixas ancoradas nas paredes do conduto, contra as que a forza da auga presiona o taboleiro cando o atallo é pechado e que serven para guialo cando se fai a manobra.

    5. Combinación de teclas que permite realizar unha operación dun programa evitando ter que abrir menús ou realizar operacións complicadas co rato ou con outro dispositivo semellante.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Corda que se emprega para atar feixes de cousas.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Obstáculo que atranca o acceso a un lugar, particularmente aquel que se coloca na entrada dun terreo.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Fotógrafo. Ademais de estudo fotográfico na Coruña tiña unha fábrica de cervexas e unha sombrereiría.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Aliñamento montañoso que separa as provincias de Guadalajara e Soria, prolongación oriental da serra de Guadarrama.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Que ou quen fala moito e sen tino.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Que ou quen fala moito e sen tino.

    VER O DETALLE DO TERMO