"ILi" (Contén)

PERSOEIRO

Nobre flamengo, conde de Horn. Participou nas batallas de Saint-Quentin (1557) e de Gravelines (1558). Xuntamente co conde de Egmont e Guillerme I de Orange-Nassau, en 1566 iniciou a revolta dos nobres flamengos contra a dominación hispánica. Á chegada do duque de Alba foi arrestado e decapitado.

PERSOEIRO

Escritor alemán. A súa obra e o seu modelo estético móvense entre o racionalismo ilustrado e o Sturm und Drang. Da súa produción destacan Andreas Hartknopf. Eine Allegorie (Andreas Hartknopf. Unha alegoría, 1786) e a novela autobiográfica Anton Reiser (1790).

PERSOEIRO

Político francés, señor Du Plessis-Marly. Coñecido como Philippe Duplessis-Mornay, desde 1575 foi conselleiro de Enrique III de Navarra (futuro Enrique IV de Francia). A pesar da conversión de Enrique IV foille fiel, e tras a morte deste en 1610 defendeu a moderación dos hugonotes.

PERSOEIRO

Compositor ucraíno. Estudou con Glière en Moscova. Autor de obras para orquestra de estética realista, como Fonderi d’acier (A fundición de aceiro, 1926), compuxo tamén sinfonías, unha comedia musical, a cantata patriótica Minino et Pozharski, o poema sinfónico Ukraine, e música de cámara e vocal.

PERSOEIRO

Poeta e diplomático. De ascendencia galega, residiu en Santiago de Compostela entre 1924 e 1936. Percorreu diversos países como membro do corpo diplomático e como escritor está adscrito á Xeración de 1922. Da súa obra, próxima ao vangardismo de Manoel Antonio, cómpre salientar Ancla (1923-1925) (1926) e Poemas sincopados (1929), este último con características propias da creación musical e dedicado ao musicólogo Xesús Bal.

1. Relativo ou pertencente aos motacílidos.

2. Ave da familia dos motacílidos.

3. Famila de aves paseriformes, de 14 a 20 cm, que presentan o bico curto, fino e case cilíndrico, as patas e os dedos finos e longos, as ás agudas, con nove rémixes primarias, e a cola bastante longa. Son esencialmente insectívoras e desprázanse en voo sostido e ondulado, ou ben andando pola terra con rapidez. Habitan en todo o mundo, excepto nos polos, en Nova Guinea e nas illas de Oceanía.

1. 1. Facultade de moverse.

   2. Conxunto das funcións motoras dun organismo.

2. Propiedade da maior parte dos organismos vivos que lles permite moverse espontaneamente ou en resposta a estímulos de diferentes clases. Asegura movementos subsceptibles de xerar locomoción e tivo un papel moi activo na evolución da materia viva. É complexa e vai desde os movementos intracelulares, que traducen a vitalidade da materia viva en oposición á materia inerte, e celulares, ata a locomoción animal. O movemento celular pode ser ameboide, propio de certos protozoos, por flaxelos e por cilios, ou tamén flexuoso ou por escorregón, entre outros.

1. Relativo ou pertencente á escola mutazilita.

2. Membro da escola teolóxica do Islam xurdida no s VIII arredor de Wāṣil ibn ‘Aṭā’ e ‘Amr ibn ‘Ubayd en Basora. A súa doutrina, cualificada tradicionalmente de racionalista, intentou harmonizar a revelación coa razón, influída pola corrente filosófica helenística. Desapareceu no s XIII.

1. Relativo ou pertencente aos mutílidos.

2. Insecto da familia dos mutílidos.

3. Familia de insectos da orde dos himenópteros que alcanzan entre 7 e 20 mm e teñen a cabeza grosa (as femias sen ocelos), o tórax máis ou menos cúbico, sen suturas, e o abdome cónico, moi peludo e cunha serie de debuxos. O seu desenvolvemento larvario realízase nos niños doutros himenópteros, sobre todo de ápidos solitarios, dos que son parasitos.

1. Relativo ou pertencente aos muxílidos.

2. Peixe da familia dos muxílidos.

3. Familia de peixes, da orde dos perciformes, que teñen corpo afusado e robusto, cabeza plana pola parte superior, beizos carnosos e dentes pequenos. As diferentes especies son coñecidas co nome xenérico de muxe. Son peixes de costumes peláxicos, moi bos nadadores, que se alimentan de invertebrados e de algas, penetran en augas salgadas e doces e tamén en zonas de polución doméstica e en portos.

1. Relativo ou pertencente aos muxiliformes.

2. Peixe da suborde dos muxiliformes.

3. Suborde de peixes perciformes caracterizados pola posición abdominal ou subabdominal das aletas ventrais. Os representantes deste grupo son todos peláxicos, litorais, con algunhas especies de auga doce.

PERSOEIRO

Escritor ucraíno. Foi o autor das novelas Rossijskij Žilblaz (O Gil Blas ruso, 1814) e Bursak (1825).

1. Relativo ou pertencente aos nautílidos.

2. Molusco cefalópodo da familia dos nautílidos.

3. Familia de moluscos cefalópodos, da subclase dos nautiloideo, que se caracterizan por ser tetrabranquios e posuír numerosos brazos. O corpo esta recuberto por unha cuncha espiral e tabicada no interior.