"To" (Contén)

1. Sal do ácido sulfuroso.

2. Anión do ácido sulfuroso, de fórmula SO 2- 3 .

1. Sal do ácido sulfoxílico, de fórmula xeral M 2 n (SO 2 ) n .

2. Dianión do ácido sulfoxílico, de fórmula SO 2 2- .

GALICIA

Poeta. Licenciado en Filosofía e Dereito e graduado pola Escuela Oficial de Periodismo, foi fundador e redactor da revista Certamen. Pertenceu á Xeración do 36 e foi autor de A beira da vida (1988), publicada postumamente.

PERSOEIRO

Biólogo inglés. Estudou Ciencias Naturais na University of Cambridge, onde se doutorou (1966). Traballou no Laboratory of Molecular Biology e foi director do Sanger Centre de Cambridge (1992-2000). Estudou e descifrou a secuencia completa do xenoma do gusano Caenorhabditis elegans. En 2001 o seu equipo do Sanger Centre recibiu o Premio Príncipe de Asturias e en 2002 foille outorgado, xunto con S. Brenner e H.R. Horvitz, o Premio Nobel de Fisioloxía e Medicina, polos seus descubrimentos sobre a regulación xénica mediante a morte celular ou apoptose.

1. Dignidade de sultán.

2. Tempo que dura o goberno dun sultán.

3. Territorio gobernado por un sultán.

1. Relativo ou pertencente á suma ou adición.

2. Signo, representado pola letra grega Ó, que se emprega para simplificar unha notación aditiva, como por exemplo
   
   
   FORMULA
   

1. Que súa moito.

2. Que é propenso a suar.

1. 1. Aquilo que se lle engade a unha cousa para facela máis completa.

   2. Cantidade adicional que se paga sobre a tarifa normal de certos servizos para conseguir unha mellora neles.

   3. Publicación anexa a outra, que pode ser periódica, como un diario con suplemento deportivo, ou non, como unha enciclopedia ou un estudo monográfico, con ampliación de certos temas ou datos de carácter complementario.

2. Arco ou ángulo que se engade a outro para conseguir un ángulo plano ou dous rectos.

3. Complemento verbal rexido por preposición.

4. Créditos suplementarios esixidos por circunstancias especiais, que son provistos mediante un expediente de modificación dos orzamentos da administración pública, con concesión de máis crédito.

1. Que suple ou complementa unha carencia.

2. Aplícase ao aparato telefónico que está conectado a outro principal.

1. Que contén unha súplica.

2. Comunicación que pasaba dun tribunal ou dun xuíz a outro da mesma clase ou autoridade.

3. Instancia dirixida ao parlamento por un órgano xudicial en que se pide permiso para proceder contra algún dos parlamentarios.

1. Forma farmacéutica sólida que se emprega para a administración de medicamentos por vía rectal. Ten forma de proxectil, xeralmente coa punta oxival e o resto troncocónico, e pesa entre 3 e 0,7 g, segundo sexa para adultos, nenos ou lactantes. Está composto por unha masa de graxa natural ou semisintética, que se funde á temperatura do corpo humano, mesturada co medicamento que vai incorporado nunha proporción inferior ao 30 %. Cando a graxa se funde no recto, o medicamento é absorbido polas veas hemorroidais.

2. óvulo.

1. de supoñer ou supor.

2. Que se considera como certo.

3. Hipótese que se admite como real ou certa.

4. Presuposto, nas partillas de herdanza, onde son explicadas as operacións da partición.

5. Substancia perfectamente subsistente por si mesma e incomunicable que, segundo a escolástica, se diferenza da natureza polo feito de que esta constitúe o suposto en especie, mentres que o suposto constitúe máis ben o individuo concreto.