"RL" (Contén)

GALICIA

Debuxante, ilustrador e deseñador. Coñecido como Carlos Silvar, licenciouse en Belas Artes na Escuela de San Fernando (1980) e a partir dese ano entrou no departamento de deseño do Grupo Sargadelos. Deseñador de cartelaría e decorados, colaborou como caricaturista en A Nosa Terra, Can sen dono, Xerme, Irimia, Coordenadas, Ameixa Cacofónica e La Voz de Galicia. Promotor do colectivo de creación audiovisual Ollo de Vidro, traballou como ilustrador para diversas editorais, para a Sociedade de Historia Natural e para Adega. Recibiu o primeiro premio de banda deseñada do Facho e a Curuxa do Humor (1988).

PERSOEIRO

Psicólogo clínico estadounidense. Desenvolveu a teoría da terapia centrada no cliente en Client-centered Therapy (1951), onde o papel do psicólogo é pasivo, permisivo e de aceptación, reflectindo os sentimentos do cliente. Destacan tamén On Becoming a Person (1961) e Freedom to Learn (1969).

PERSOEIRO

Político belga. Foi partidario da independencia de Bélxica respecto ao Reino dos Países Baixos, tomou parte na Revolución de 1830 e foi membro do goberno provisional belga (1831). Gobernador de Anveres (1831), ministro do Interior (1832-1834) e de Obras Públicas (1840-1841), foi xefe dos liberais e do goberno (1847-1852 e 1857-1868).

PERSOEIRO

Escritor. Doutor en Letras e profesor universitario en EE UU, como novelista publicou numerosas obras, das que destacan El asesino del César (Premio Ciutat de Barcelona 1958), Auto de fe (Premio Nacional de Literatura 1968), Azaña (Premio Planeta 1973) e El ingenioso hidalgo y poeta Federico García Lorca asciende a los infiernos (Premio Nadal 1980). Escribiu tamén El bastardo del rey (1999) e Diez crisis del franquismo: acontecimientos que desestabilizaron la ditadura (2003).

PERSOEIRO

Médico austríaco. Orixinario de bohemia, especializouse en anatomía patolóxica e foi o primeiro en detectar a orixe bacteriana da endocardite. Describiu a úlcera de estómago que leva o seu nome.

PERSOEIRO

Aviador e automobilista. En 1906 creou, xunto con Frederic Henry Royce, a empresa Rolls-Royce. Foi o primeiro aviador en cruzar o Canal da Mancha (1910) e morreu nun accidente de aviación.

PERSOEIRO

Mineraloxista alemán. Coñecido como Harry Rosenbusch, estudou e clasificou as rochas. Realizou importantes estudos micrográficos, que expuxo na obra Mikroskopische Physiographie (1873-1877).

FILOSOFOS

Filósofo alemán. Intentou superar o dualismo do temporal e o intemporal mostrando o que hai de intemporal no temporal e viceversa. Dividiu a ciencia das ideas lóxicas en metafísica, lóxica e ideolóxica. Escribiu Asthetische und poetische Mitteilungen (Comunicacións estéticas e poéticas, 1827), Encyklopädie der theologischen Wissenchafen (Enciclopedia das ciencias teolóxicas, 1831), Studien (Estudos, 1839-1840), Meine Reform der hegelschen Philosophie (A miña reforma da filosofía hegeliana, 1852), Wissenschaft der logischen Idee (Ciencia das ideas lóxicas, 1858-1859) e Neue Studien (Novos estudos, 1875-1878).

PERSOEIRO

Xeofísico. Naturalizado estadounidense, realizou importantes investigacións en meteoroloxía e en oceanografía. Investigou as correntes atmosféricas, as súas ondas, que se denominan ondas longas, e estableceu o número que leva o seu nome, que representa a razón entre a forza inercial e a de Coriolis.

PERSOEIRO

Arquitecto e urbanista italiano. Urbanizou Peterburgo, cidade onde construíu o Palacio Mikhajlovskij (1819-1823), o hemiciclo do Estado Maior, diante do Palacio de Inverno, o Teatro Aleksandrinskij (1832) e a praza dos Decembristas, cos edificios do Senado e do Sínodo, unidos por un arco de triunfo.

PERSOEIRO

Pintor alemán. Viviu en Italia. Distinguiuse polas súas grandes composicións murais, nas que a paisaxe adquiriu un carácter heroico e monumentalista.

PERSOEIRO

Compositor francés. Discípulo da Schola Cantorum, foi profesor de contrapunto desde 1902. Das súas obras destacan a ópera- ballet Padmavâti (1914-1918), un concerto para piano e orquestra (1927), a Sinfonietta para cordas (1932) e a Quarta Simfonia (1934).

PERSOEIRO

Físico italiano. Estudou na Università di Pisa, onde se doutorou en 1957. Dirixiu o proxecto que levou en 1983 á detección dos bosóns intermediarios. Recibiu o Premio Nobel de Física de 1984 xunto con S. van der Meer, polo descubrimento das partículas W e Z, intermediarias na interacción débil, o que lles permitiu establecer a teoría electrodébil que une as forzas electromagnética e débil.

PERSOEIRO

Compositor estadounidense. Da súa obra, caracterizada por un rico colorido, destacan Men and Angels (1921), para trompetas e trombóns; Portals (1925), para corda; The Sun Trader (1927-1932), obra orquestral; e Polyphonic Composition (1940), para tres pianos.

PERSOEIRO

Escritor. Despois de traballar no sector publicitario, comezou a súa andaina literaria na década de 1990. En 1994 decidiu trasladarse a Los Angeles para desenvolver o seu traballo como guionista e escritor, que compaxina coas súas colaboracións en La Vanguardia e El País. Amante da novela do s XIX e influenciado por Dostojevskij, Tolstoj ou Dickens, da súa obra cómpre salientar El príncipe de la niebla (1993, Premio Edebé); El palacio de la medianoche (1994), Las luces de septiembre (1995), Marina (1999) e La sombra del viento (2001, finalista do Premio Fernando Lara), traducida a máis de trinta idiomas e caracterizada pola aparición de elementos de intriga e suspense, e algúns trazos históricos.

PERSOEIRO

Escritor. Nos inicios compaxinou a súa labor de escritor coa de guionista. No ano 1993 publicou a súa primeira obra, El príncipe de la niebla, coa que gañou o premio Edebé de literatura xuvenil. Cultivou este xénero durante varios anos coa coñecida como Trilogía de la niebla ata que en 2001 saíu á luz a súa novela adulta La sombra del viento, da que se venderon millóns de copias en todo o mundo e que foi traducida a mais de trinta idiomas. En abril de 2008 publicou El juego del ángel. Estas dúas obras sitúanse na Barcelona da primeira metade do século XX.

PERSOEIRO

Fundador das testemuñas de Xehová. Educado no congregacionalismo, reaccionou contra o predestinacionismo calvinista influído polo adventismo. En The Object and Manner of our Lord’s Return (1872) anunciou para 1874 o retorno invisible de Cristo, que comportaría a revolución da clase obreira, o caos e finalmente a resurrección dos mortos e o xuízo. Editou a revista Watch Tower (1879).

PERSOEIRO

Político e xurista arxentino, bisneto de Cornelio Saavedra. Foi ministro de Instrución Pública e de Xustiza (1915) e de Asuntos Exteriores (1932-1938) no goberno radical de Agustín Justo. Mellorou as relacións con Brasil e substituíu a influencia británica pola estadounidense. Presidiu a Asemblea da Sociedade de Nacións (1936). Recibiu o Premio Nobel da Paz (1936).

PERSOEIRO

Astrofísico. Foi director do laboratorio de atmosferas planetarias e profesor de diversas universidades. Coñecido polos seus traballos sobre atmosferas e superficies planetarias, formulou a hipótese da existencia do efecto invernadoiro na atmosfera de Venus (1960). Formou parte dos equipos de traballo das misións Mariner 9, e Viking 1 e 2 a Xúpiter e Saturno. Traballou tamén en exobioloxía. Escribiu, entre outras obras, The Dragons of Eden (1977) e The Demon-Haunted World: Science as a Candle in the Dark (Random House) (1995).