"To" (Contén)

1. Dise do tecido que ten forma ou tacto de toalla.

2. Cuberto ou revestido de toalla.

3. Que ten entendemento curto, aparvado.

1. Tapar ou pechar algún conduto polo que vai un fluído.

2. Cubrir con terra ou outra materia semellante.

3. Atascarse algún conduto con calquera tipo de material.

4. Quedar cuberto por terra ou por calquera materia semellante.

5. Quedar nalgún lugar sen poder saír de alí.

6. Pararse no que se está a facer ou a dicir a causa dalgún obstáculo.

PERSOEIRO

Mestre de obras. Foi o encargado da construción da igrexa de San Xiao de Ferrol, un dos edificios relixiosos máis salientables do Neoclasicismo en Galicia, seguindo as trazas do arquitecto Sánchez Bort (1765-1775).

PERSOEIRO

Comerciante. Arrendou en 1851, en compañía de Victoriano Braña e de Augusto José de Vila, a fábrica de vidrio La Minerva (A Coruña). En 1857 formaba parte do núcleo fundador do Banco da Coruña, que preside en 1859.

1. de atolar ou atolarse.

2. Que ou quen non ten siso, que ten pouco xuízo.

1. olver tolo, dicir ou facer loucuras ata que alguén queda atordado.

2. olverse tolo, actuar sen cordura.

1. Tapar cun toldo.

2. Enturbar algunha cousa, especialmente un líquido.

3. Provocar que o ceo se volva máis escuro.

4. Cubrir de bafo.

5. Facer que algunha cousa sexa menos brillante.

6. Perder un líquido a súa transparencia ao mesturalo con outro líquido ou ao bater as partículas que ten suspendidas.

7. Cubrirse o ceo de nubes.

8. Cubrirse unha superficie de bafo.

1. Pór chá a superficie dun terreo desfacendo os terróns.

2. Desatascar un conduto ou unha concavidade obstruído polo trollo.

1. Valencia dun átomo ou radical.

2. Número de átomos presentes na molécula dun composto.

1. Relativo ou pertencente ao átomo.

2. Relativo ou pertencente ao núcleo do átomo.

3. Número abstracto que dá a masa dun átomo do elemento que se considera respecto a 1/12 da masa dun átomo de carbono, de número de masa 12. Cómpre remarcar que a masa dun átomo significa o valor medio das masas dos átomos isótopos que se atopan na mestura natural que forma o elemento considerado; por iso, nas táboas dos pesos atómicos indícanse entre parénteses os valores correspondentes aos pesos atómicos de elementos raros ou artificiais, cos que non se pode definir unha mestura isotópica natural.

4. Número de cargas positivas elementais, ou protóns, transportado polos núcleos de todos os isótopos dun elemento dado. Inicialmente, o número atómico era simplemente o número de orde atribuído aos elementos ao colocalos por masas atómicas crecentes. En 1913, Johannes H. van den Broek descubriu que o número de cargas elementais do núcleo atómico era igual ao número atómico. Niels Bohr adoptou este descubrimento para desenvolver a súa teoría cuántica. Actualmente, Z é unha cantidade nuclear coñecida para todos os núcleos.

5. reactor nuclear.

6. Unidade de medida da masa dun núclido, igual a 1/12 da masa dun átomo de carbono de número de masa 12 [1m u = m a

1. 1. Doutrina filosófica iniciada por Leucipo, desenvolvida por Demócrito e recuperada polos epicúreos, que defende que os principios da realidade son os átomos e o baleiro. Reacción á concepción estática do ser de Parménides, o atomismo pretendía conciliar a teoría coa percepción sensible.

   2. atomismo lóxico

      Teoría de Bertrand Russell e de Ludwig Wittgenstein (na súa primeira época) que defende que a estrutura do mundo está composta duns elementos absolutamente primeiros, coñecidos de xeito inmediato (by acquaintance), e que son o residuo último da análise lóxica.

2. Nome que reciben todas as teorías que conciben a psique como unha composición de elementos psíquicos simplemente xustapostos ( asociacionismo).