"URA" (Contén)

Mostrando 20 resultados de 1529.

    1. Que excede o poder ou as leis da natureza.

    2. Que sobrepasa o natural ou non se pode explicar por causas naturais.

    3. Aplícase, na especulación teolóxica occidental, á comunicación libre e gratuíta de Deus, a graza, en tanto que non é debida á esencia finita de ser espiritual creado ningún nin este a pode esixir de Deus. Por razón da unidade no home entre espírito e materia, o sobrenatural é un factor interno da historia espiritual, de xeito que a creación alcanza a súa finalidade e perfección non nunha hipotética natureza pura, senón na graza. Inaccesible polo esforzo do home, concédese gratuitamente como un don que, lonxe de forzar a natureza ou destruír a liberdade, as perfecciona. A teoloxía oriental, partindo dunha concepción da graza increada, negou esta concepción porque nela vía unha imposibilidade real de comuñón con Deus.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Doutrina que deriva dunha actitude non reflexa que reduce a orde sobrenatural a unha ideoloxía, pretende deducir todo positivamente da graza e da revelación e, en último termo, poñer todo sobre a dirección da Igrexa.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Situación instantánea dun vapor en que as condicións termodinámicas son as axeitadas para a súa transformación en líquido, pero que aínda non tivo lugar. No caso de vapor de auga, pódese conseguir esta situación baixando bruscamente a temperatura do aire húmido.

    2. Condición que existe nunha solución cando esta contén unha cantidade de soluto superior á necesaria para saturala.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Relativo ou pertencente á sobresaturación.

    2. Que presenta sobresaturación.

    3. Solución que, a unha temperatura determinada, contén unha cantidade de soluto superior á que pode estar en equilibrio co soluto non disolto.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Producir unha sobresaturación.

    2. Exceder unha solución a concentración de saturación.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Sociedade independente e científica, sen ánimo de lucro, que foi fundada en 1976 a partir do Grupo Ornitolóxico Galego e que se adicada ao estudo, divulgación, conservación e defensa do medio. Leva a cabo unha intensa actividade en temas relacionados coa natureza, organizando conferencias e congresos tanto sobre estes temas como sobre aves, mamíferos mariños ou micoloxía. Tamén realiza censos invernais de aves acuáticas ou de aves petroleadas, iniciada a raíz do accidente do petroleiro Andros Patria; marcaxes de aves, para coñecer a súa dispersión, e colabora na coordinación do Programa de Conservación do Arao Ibérico. Publica revistas, monografías e boletíns de divulgación do medio natural, como Paspallás e Braña, e o Atlas de vertebrados de Galicia.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Relativo ou pertencente á cultura propia dun grupo social.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Unión de dúas pezas de metal ou de plástico, que se fai de maneira que a zona de unión sexa un todo homoxéneo coas dúas zonas laterais máis próximas, mediante a aplicación de calor ou de presión. Cómpre distinguir a soldadura, por fusión ou por presión, da falsa soldadura. Na falsa soldadura a unión non se consegue pola fusión do metal, senón pola interposición doutro metal fundido, que pode ser de baixo punto de fusión, como o estaño, no caso da soldadura branda, ou de punto de fusión máis elevado, como o latón, no caso da soldadura forte. Entre as soldaduras propiamente ditas, hainas por fusión superficial do metal sen aplicación de presión e as soldaduras a presión. A soldadura por fusión superficial do metal pódese efectuar por medio de gas, de arco voltaico, de termita, de feixe de electróns ou de láser. Na soldadura por fusión con gas, a presión local do metal e a unión dos bordos das pezas conséguese unindo un material en forma de arame ou de barra, pola elevada temperatura que se...

    2. Metal ou aliaxe de baixo punto de fusión que se emprega para efectuar a unión denominada falsa soldadura entre dous metais cos que ten certa afinidade.

    3. Lugar de unión de dúas pezas soldadas.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Político e xurista. Licenciouse en Dereito en Barcelona. Membro do Partit Socialista Unificat de Catalunya (PSUC), intregrouse no PSC en 1989. Foi relator da Constitución de 1978 e do Estatuto de Catalunya de 1979, deputado no Congreso de los Diputados (1977-1982; 1989-2000), senador (1988-1989, 2000-2004) e deputado no parlamento autonómico (1988-1989). Foi ministro de Cultura (1991-1993). Escribiu Introdución al régimen político español (1971), Nacionalidades y nacionalismos en España (1985) e Autonomías, federalismo y autodeterminación (1987).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Habilidade coa que se fai algo.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Revestimento externo da cavidade celomática que está formado por tecidos de orixe mesodérmica e unido á musculatura somática.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Cultura neolítica (6000-4000 a C) desenvolvida no SL de Europa e nos Balcáns, denominada así pola localidade serbia de Starčevo, ao L de Belgrado. Caracterízase por unha cerámica tosca, por pezas finas monocromas ou polícromas e por unhas figuras femininas corpulentas pero moi estilizadas. Vincúlase coa cultura de Sesklo, en Grecia, e coa de Hacilar, en Asia Menor.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Cada unha das culturas dos grupos, clases ou minorías que forman un sistema cultural maior.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Tubo electrónico extraordinariamente pequeno.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Subdivisión dun departamento administrado por un subprefecto.

    2. Dignidade e cargo de subprefecto.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • sulfatación.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Mestura do ácido sulfúrico e do ácido nítrico concentrados, que se emprega para añadir un grupo nitro nun composto.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Acción de tratar, impregnar ou combinar un corpo con xofre.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. de sulfurar.

    2. Que está en estado de sulfuro.

    3. Que se combina co xofre.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Tratar, impregnar ou combinar con xofre.

    2. Irritar a alguén.

    3. Irritarse alguén.

    VER O DETALLE DO TERMO