"AN" (Contén)

PARROQUIA

Parroquia do concello de Mugardos baixo a advocación de Santiago.

PERSOEIRO

Fotógrafo e diplomático danés. Abriu o seu primeiro estudo fotográfico en Madrid en 1895. Foi un dos retratistas máis destacados da aristocracia da época. Colaborou con diversas publicacións como Blanco y Negro e La Ilustración Española y Americana. Ademais dos retratos e dos grupos familiares, tirou imaxes dos ambientes nocturnos de Madrid. Participou na Exposición Universal de Barcelona en 1889. Publicou, con prólogo de Emilia Pardo Bazán, Los salones de Madrid.

ILLAS

Illa de Australia, no Océano Pacífico, diante da costa sudoriental do estado de Queensland.

1. Relativo ou pertencente ao frasniano.

2. Primeiro estado e idade do Devónico Superior, interxacente entre o Givetiano, na base, e o Famenniano, no teito. O estrato tipo está en Frasnes (Bélxica).

IGREXAS

Igrexa que estivo situada en Frades (A Estrada). Documéntase a súa existencia nunha doazón que fixo Ordoño II ao mosteiro de San Martiño Pinario (912).

PARROQUIA

Parroquia do concello do Saviñao baixo a advocación de santa Cecilia.

PERSOEIRO

Historiador británico. Centrou as súas investigacións no estudo das pervivencias do mundo clásico na Idade Media e na Idade Moderna. Entre as súas obras destacan The history of the Norman conquest of England: its causes and its results (1867-1876) e The Reign of William Rufus and Accession of Henry I (1882).

PERSOEIRO

Poeta alemán. Autor do poema satírico e moral Bescheidenheit (1229), onde criticou os costumes da época.

PERSOEIRO

Poeta alemán. Escribiu baladas románticas (Gedichte, 1838) e logo orientouse cara á poesía de carácter político (Mein Glaubensbekenntnis, 1844; Neuere politische und soziale Gedichte, 1849).

GALICIA

Médico e erudito. Comisario e inspector da Obra Pía dos Santos Lugares de Xerusalén, autentificou o redescubrimento das reliquias do Apóstolo Santiago en 1879. Colaborou en El Libredón e escribiu, xunto con José María Fernández Sánchez, Santiago, Jerusalén, Roma: diario de una peregrinación a estos y otros santos lugares de España, Francia, Egipto, Palestina, Siria e Italia, en el año del jubileo universal de 1875 (1880-1882) e Guía de Santiago y sus alrededores (1885).

GALICIA

Xornalista e escritor. Estudiou teoloxía na Universidade de Santiago de Compostela. En 1793 foi nomeado secretario perpetuo da Sociedad Económica de Amigos del País. Foi procurador persoeiro (1788 e 1796), deputado do Común (1793 e 1798) e síndico procurador xeral (1814) do concello santiagués, ademais de deputado nas primeiras Cortes de Cádiz por Mondoñedo e secretario do Tribunal da Inquisición de Galicia en 1819. Colaborou en diversos periódicos da Coruña e Santiago e foi o fundador e principal redactor do quincenario Estafeta de Santiago (1813-1814), de carácter realista, onde empregou os pseudónimos de El estafetero e Agustín Verísimo Vilabella y Reytengo. Publicou os folletos: Causas de nuestros males (1810), Derechos del hombre (1811) e varios discursos en defensa da relixión católica, da Inquisición e dos xesuítas. Escribiu El dicionario razonado y manual, impreso en Cádiz, obra que foi cualificada de subversiva pola censura...

PERSOEIRO

Arquitecto. Foi arquitecto municipal de Narón (1978-1990) e, dende 1990, é xefe do servizo de asistencia técnica da Deputación da Coruña. Das súas obras cómpre destacar a casa cuartel da Garda Civil nas Pontes de García Rodríguez, o mercado municipal de Caranza (Ferrol) e a restauración da igrexa de San Xurxo da Coruña. Coautor de Proyecto y ciudad histórica (1977) e Piornedo. Estudio básico para a rehabilitación integrada dunha aldea galega (1987), escribiu Arquitectura modernista no Ferrol, 1900-1925 (1978). Ocupou, entre outros cargos, a presidencia da delegación do COAG en Ferrol (1980-1981).

GALICIA

Señor de Pontedeume, fillo de Roi Freire de Andrade. Nomeado en 1371 gobernador da Coruña, trasladouse a Portugal tralo recoñecemento de Enrique II de Trastamara como rei de Castela. En Portugal recibiu o título de mestre da Ordem de Cristo e Pedro I de Portugal encargoulle a educación do seu fillo Xoán. Coa sinatura do Tratado de Santarém entre Fernando I de Portugal e Enrique II, foi entregado ao monarca castelán como garantía do cumprimento do pacto. En Portugal iniciou unha nova rama na liñaxe dos Andrade.

PERSOEIRO

Señor de Pontedeume, fillo de Fernán Pérez de Andrade. Caracterizouse pola tiranía e despotismo no exercicio do poder, o que o enfrontou en 1411 ao cóengo compostelán Xoán López de Vilouzás e aos monxes do mosteiro de Sobrado e que en 1431 provocaron o inicio da Primeira Guerra Irmandiña nos seus territorios. A revolta dos seus vasalos adquiriu tal magnitude que só puido ser controlada grazas á intervención da coroa, coa que tiña boas relacións tras aloxar nas súas terras o infante Enrique de Aragón (1428) e acompañar a Xoán II na guerra contra Aragón (1429). Todas estas accións valéronlle o sobrenome do Mao. Trala súa morte, foi soterrado na capela maior da igrexa do mosteiro do Monfero, ao que beneficiara en numerosas ocasións.

GALICIA

Químico. A súa actividade investigadora céntrase no estudo da estrutura, da biosíntese e da función da hormona timosina. Publicou numerosos artigos en revistas especializadas e os libros El cáncer. Prevención y futuro (1993), Biotecnología y clonación (1997), Biotecnología y sociedad (1998) e La bioquímica al final del milenio. Un siglo de historia (2000).

GALICIA

Escritor. Normalmente asina como Xe Freyre e é autor da novela Cando o gato mira de esguello (1987) e da guía Mondoñedo (1990).

PERSOEIRO

Militar e político. Participou na loita pola independencia de España e derrotou os realistas en Talcahuano (28.5.1813) e en Cumpeo (4.2.1817). En novembro de 1822 sublevouse en Concepción contra o goberno de B. O’Higgins Riquelme e fíxose elixir director e xefe supremo suplente do Estado. Durante o seu goberno promulgouse unha Constitución (1823), decretouse a liberdade de prensa, aboliuse a escravitude e iniciouse a desamortización dos ben eclesiásticos. Durante a Guerra Civil chilena (1829-1830) dirixiu as forzas liberais derrotadas en Lircay (1830), polo que se tivo que refuxiarse en Perú. En 1836 dirixiuse novamente a Chile ao mando dun pequeno exército pero foi derrotado e desterrado a Australia.