"Ea" (Contén)

PERSOEIRO

Pintor francés. Realizou unha pintura marcada polo surrealismo e pola abstracción lírica. Nos seus cadros introduciu a escritura automática e, dende os anos sesenta, as incisións, os elementos pegados, queimados, estampados, etc, e a monocromía.

PERSOEIRO

Político belga. Licenciouse en Dereito e Ciencias Económicas polas universidades de Namur e Leuven. Foi conselleiro de Obras Públicas (1972-1973) e de Sanidade (1973-1974) e xefe de gabinete en diversos ministerios. En 1977 presidiu a sección do Partido Popular Cristián (CVP) en Bruxelas-Hal-Vilvorde. Exerceu os cargos de ministro de Asuntos Sociais e Reformas Institucionais (1981-1988) baixo o goberno do primeiro ministro Wilfried Martens. No 1982 foi elixido senador polo propio Senado e no 1987 elixírono parlamentario flamengo e deputado no Parlamento central. Máis tarde, converteuse en viceprimeiro ministro de Reformas Institucionais e Comunicacións ata que en 1992, nunha situación de crise gobernamental, Martens delegou o seu cargo en Dehaene. Como primeiro ministro emprendeu a reforma da Constitución e articulou Bélxica coma un Estado federal de feito. Reelixírono en 1995 e en 1999, logo dunha derrota electoral, volveu ao cargo de senador.

PERSOEIRO

Arquitecto francés. As súas construcións caracterizáronse pola exuberancia decorativa baseada no emprego de grilandas e adornos gregos. Entre outras obras destacan o Hôtel Titon e o Hôtel Giox (París, 1776-1780).

PERSOEIRO

Astrónomo francés. Foi secretario vitalicio da sección de matemáticas da Académie des Sciences. No ano 1781 elaborou as primeiras táboas de efemérides do planeta Urano, ás que lles seguiron as do Sol, Saturno, Xúpiter e outros astros. Participou na medición do arco de meridiano comprendido entre Dunkerque e Barcelona.

PERSOEIRO

Pintor estadounidense. Iniciouse na pintura na Copley Society de Boston. Realizou retratos e vistas de Washington Square. Trasladouse a París en 1953, onde pintou obras abstractas e monocromas que o integraron no Nuagisme. Nas súas últimas obras regresou á figuración.

PERSOEIRO

Realizador cinematográfico francés. Realizou as longametraxes Paris-Deauville (1933), La symphonie pastorale (A sinfonía pastoral, 1946), Maigret tend un piège (Maigret tende unha trampa, 1957), Les amitiés particulières (As amizades particulares, 1964) e Bernadette (1988).

PERSOEIRO

Escultor belga. Discípulo de G. Douffet e A. Henrard, realizou fontes públicas e escultura relixiosa. Entre as súas obras destacan o Monumento a monseñor d’Attamont na catedral de Gante e Cristo morto na catedral de Liexa.

1. Dicir unha a unha polo seu nome as letras que compoñen unha palabra.

2. Ler palabras pronunciando primeiro as letras de cada sílaba, despois as sílabas da palabra e por último a palabra completa.

PERSOEIRO

Político e economista. Traballou na Banque de París como asesor de planificación, asuntos sociais e culturais. No ano 1974 ingresou no Parti Socialiste e foi ministro de Economía e Finanzas (1981-1984). Foi deputado do Parlamento europeo (1979-1984) e presidente do Comité económico e monetario das Comunidades Europeas (1979-1981). Tamén presidiu a Comisión Europea (1984-1994), cargo desde o que impulsou a integración europea mediante a aprobación da Acta Única Europea (1986), o Tratado de Maastricht (1992) e a admisión de novos membros. En 1989 concedéuselle o Premio Príncipe de Asturias á Cooperación Internacional e en 1995 o Premio Carlos V, en recoñecemento á súa tarefa a prol da unificación europea. Publicou Le nouveau concert européen (O novo concerto europeo, 1993).