"INE" (Contén)

PERSOEIRO

Físico e naturalista francés. Iniciador da metalografía, estudou os metais e as aliaxes de ferro e ideou a escala de temperatura que leva o seu nome. Tamén estudou os insectos, os crustáceos e os peixes. Amosouse contrario á teoría da xeración espontánea.

1. Que está formado por liñas rectas.

2. Que vai en liña recta.

PERSOEIRO

Pintor. Realizou retratos e paisaxes, fundamentalmente ao fresco, cunha corporeidade material e plástica característica do barroco checo. A súa principal obra foi O Xuízo Final, realizado para a cúpula do templo dos monxes da Cruz Vermella de Praga, consagrado a san Francisco.

PERSOEIRO

Físico estadounidense. Doutorouse en 1944 pola universidade de Nova York e especializouse en física nuclear. Recibiu o Premio Nobel de Física (1995), compartido con M. L. Perl, polo descubrimento da partícula subatómica neutrino.

1. Relativo ou pertencente á resina.

2. Que produce resina.

3. Persoa que se encarga de resinar.

PERSOEIRO

Actor cinematográfico. Debutou na gran pantalla en 1979 no filme Ópera prima, de Fernando Trueba. Intérprete moi prolífico na televisión e no cine, da súa filmografía destacan La vida alegre (1987), Amor propio (1994), La buena estrella (1997, Premio Goya 1998), El oro de Moscú (2003) e Otros dìas vendrán (2005).

GALICIA

Historiadora. Doutora en Historia e profesora na Universidade de Santiago de Compostela, especializouse en prehistoria. Os seus estudos centráronse na cultura castrexa e a arte rupestre. Colaborou en varias publicacións e das súas obras destacan Guía de los petroglifos de Muros (1984) e Avances sobre a tipoloxía da cerámica castreña, as xerras (1982), escritas en colaboración, e Yacimientos castreños de la vertiente atlántica: Análisis de la cerámica indígena (1992).

CIDADES

Cidade do land de Renania do Norte-Westfalia, Alemaña, situada á beira do Ems (70.200 h [1990]). A súa economía baséase na industria alimentaria, téxtil e de maquinaria.

PERSOEIRO

Parapsicólogo estadounidense. En 1935 fundou co inglés W. McDougall (1871-1938) un laboratorio de parapsicoloxía, onde estudou experimentalmente a denominada “función ϕ ”. Das súas obras destaca Extra-sensory Perception (1934) e The Reach of the Mind (1947).

PERSOEIRO

Poeta austríaco. Autor dunha abundante obra, as súas primeiras poesías apareceron en 1894. As dúas viaxes que realizou a Rusia (1899 e 1900), xunto á súa amiga Lou Andreas Salomé, foron decisivas na súa formación. Daquela publicou Stundenbuch (Libro das horas, 1899-1903), Das Buch der Bilder (O libro das imaxes, 1902), Weise von Liebe und Tod des Cornets Christoph Rilke (Canción de amor e morte do corneta Cristovo Rilke, 1906), Neue Gedichte (Novas poesías, 1907) e Der Neuen Gedichte anderer Teil (A outra parte das novas poesías, 1908), onde desenvolveu un novo estilo de poesía lírica máis preciso e concreto, fuxindo do simbolismo francés. Acadou certa sona coa publicación en 1910 da súa novela autobiográfica Die Aufzeichnungen des Malte Laurids Brigge (Cadernos de Malte Laurids Brigge). A Primeira Guerra Mundial marcouno definitivamente, e en 1914 escribiu Fünf Gesänge (Cinco cancións). En 1921 estableceuse en Suíza, onde publicou...

PERSOEIRO

Escritor francés. Coñecido como conde de Rivarol, foi un personaxe apreciado e temido nos salóns literarios de París. Escribiu Discours sur l’universalité de la langue française (1784), premiado pola Academia de Berlín (1871), e o Discours préliminaire (1797) dun Nouveau Ditionaire de la langue francaise, que non se chegou a rematar.

PERSOEIRO

Pintor francés. Foi alumno de Boulanger e de J. Lefebvre. Influído polos simbolistas, foi o pintor de moda entre 1880 e 1900. Colaborou como debuxante en diversas revistas. Pintou Andrómaca e A loucura do rei Nabucodonosor.