"Arra" (Contén)

1. Mestura de cinsa ou xabre e auga para tapar o barril hermeticamente.

2. Materia branda e pegañenta feita con lama e outras substancias para barrar as cortizas das abellas ou para espallar na eira antes de mallar.

ENSEADAS

Enseada do litoral meridional da península do Morrazo e da parroquia do Hío, (concello de Cangas), na beira setentrional da ría de Vigo. Esténdese entre a punta Fusiño, ao O, e a punta Creixiña, ao L, quedando no seu interior as praias de Barra e de Nerga.

PUNTA

Punta da ría do Barqueiro, situada ao N do Porto do Barqueiro, na parroquia de Bares (concello de Mañón).

PUNTA

Punta da beira oriental da ría de Corcubión, no litoral da parroquia de Brens, no concello de Cee, situada ao N da punta Pión.

CIDADES

Cidade do Brasil, ao O de Rio de Janeiro, na beira dereita do río Paraibá do Sul (123.421 h [1980]).

RIOS

Río afluente do Miño pola dereita. Nace como rego no lugar das Lousas, na parroquia de Gueral (concello da Peroxa), a 510 m de altitude. Adopta un curso de dirección NO-SL e penetra na parroquia de Toubes, onde recibe ao seu principal afluente, o río de Armental. Prosegue pola parroquia de Vilarrubín e penetra no concello de Coles pola da Barra, onde o seu caudal xa é permanente, volvendo ao límite co concello da Peroxa, na parroquia de San Xes da Peroxa. No seu treito final continúa servindo de límite entre as parroquias de Graíces (concello da Peroxa) e Santo Eusebio da Peroxa (concello de Coles). Bótase no Miño no lugar de Barra de Miño, vértice destas dúas parroquias coa de Melias, do concello do Pereiro de Aguiar, logo dun percorrido duns 8 km.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Coles baixo a advocación de santa María.

1. Edificación, pobre e habitada, construída aproveitando materiais vellos.

2. Caseta de vendedores ambulantes empregada xeralmente nas feiras e festas.

3. Construción nos arrabaldes dalgún núcleo urbano.

4. Construción e vivenda típica da horta valenciana e murciana.

MONTES

Monte das estribacións noroccidentais da serra do Piornal, na parroquia de Nulla (concello das Nogais). O seu cumio acada os 1.065 m de altitude.

MONTES

Monte da parroquia de Seoane (concello de Allariz) no límite coa de Guillamil (Rairiz de Veiga). Ten o seu cumio a 856 m de altitude.

CIDADES

Cidade do estado de Bengala Occidental, India, situado na aglomeración urbana de Calcuta (133.429 h [1991]).

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Ávila, Castela e León, situado no alto val do Alberche (2.010 h [1996]). O encoro de Burguillo atravesa o termo. O principal recurso económico é a gandería (caprina e bovina). Este sector abastece de materia prima a industria peleteira local. Na Idade do Ferro, na localidade establecéronse os vettóns, pobo celtíbero. A pegada da romanización permanece nos restos de calzadas e pontes, como a Puente Nueva. Outros achados da época visogótica confirman a ocupación deste territorio, tamén intensa durante a dominación musulmana, como se constata na toponimia. A primeira referencia documental sobre El Barraco data de 1215; nela infórmase da orixe da aldea e da repoboación ordenada por Afonso VI en 1086. Ata 1307 El Barraco pertencía á xurisdición da cidade de Ávila. A partir de entón pasou ao dominio de catro cabaleiros abulenses, cedida polo consello da cidade.