"EPA" (Contén)

PERSOEIRO

Físico ruso. Estudou as ondas electromagnéticas para a transmisión de sinais a distancia. Perfeccionou o aparello de Branly e ideou a antena. Construíu un aparello para rexistrar as descargas atmosféricas, denominado indicador de tempestades.

1. Acción e efecto de preparar ou prepararse.

2. Coñecementos teóricos ou prácticos que se teñen sobre unha materia.

3. Cousa preparada.

4. Porción de rocha, resultado de desgastar o fragmento que se toma para a análise, ao que se lle adoita dar un grosor duns 0,03 mm. Colócase no portaobxectos para podela estudar coa axuda do microscopio.

1. preparar ou prepararse.

2. Que está listo para ser usado ou conseguir un fin.

3. Que está instruído.

4. Cousa preparada como resultado de combinar elementos seguindo unha receita.

1. 1. Poñer unha cousa no estado de ser usada, aplicada, ou de cumprir unha determinada función.

   2. Facer todo o necesario para que se realice unha cousa.

   3. Previr ou dispor a alguén para unha acción futura.

2. Estudar ou adestrar para superar unha proba.

3. 1. Amañarse no aspecto físico.

   2. Disporse para algo.

   3. Adoptar unha disposición de ánimo para unha situación que hai que afrontar.

4. Encamiñarse a unha realización próxima.

FILOSOFOS

Filósofo e político hindú. Estudo as relixións orientais e o diálogo con Occidente. Foi vicepresidente (1951-1962) e presidente (1962-1967) de India e loitou pola abolición do sistema de castes. Escribiu The Philosophy of Rabindranath Tagore (1918), An Idealist View of Life (1932) e Religion and Society (1947).

PERSOEIRO

Político e nacionalista croata. En 1904 fundou o Hrvatska Seljacka Stranka (Partido Campesiño Croata, HSS). Foi ministro de Instrución Pública nun goberno de coalición (1925-1926), logo volveu pasar á oposición e morreu a consecuencia das feridas dun atentado no Parlamento.

PERSOEIRO

Guerrilleiro. Coñecido como Sten’ka Razin, foi cosaco do Don. Fillo de cosacos ricos, foi un guerreiro ao servizo do tsar e dirixiu a rebelión dos cosacos e campesiños (1660-1670). Figura popular, pasou a formar parte do folclore ruso como símbolo da liberdade e da loita do pobo contra a opresión.

1. Acción e efecto de reparar.

2. Restitución ou compensación en caso de inxuria persoal, detracción ou ofensa.

3. Obriga que ten o que cometeu un dano de restablecer o equilibrio patrimonial roto. A responsabilidade civil orixina no prexudicado unha pretensión de resarcimento. O cumprimento da reparación pode ser efectuado pola restitución da cousa, o cumprimento da obriga ou por indemnización por danos e prexuízos.

4. Contribución que debe satisfacer, unha vez rematada a guerra, o estado vencido con respecto ao vencedor, en concepto de resarcimento dos danos materiais da guerra. A reparación introduciuse como cláusula nos tratados de paz desde o s XVIII. A Conferencia de Yalta (1945) estableceu as reparacións a favor das nacións que máis perderan e a de Potsdam (1945) estableceu un sistema de reparacións en especie a base das confiscacións nas zonas ocupadas.

5. Desagravio feito a Deus polas ofensas que se lle fan, por medio da pregaria e da penitencia.

6. Restablecemento do home na súa integridade orixinal en virtude da redención e da aceptación dos sufrimentos como castigo polo pecado, que é un agravio a Deus.