"Gil" (Contén)

FILOSOFOS

Filósofo inglés. Da súas obras destacan Philosophical Arguments (1945), The Concept of Mind (1949), Dilemmas (1954), A Rational Animal (1962), Plato’s Progress (1966) e Collected Papers (1971).

LOCALIDADES

Localidade do departamento de Gard, na rexión de Languedoc-Rosellón, Francia, (14.849 h [1999]) situada á beira da vía Tolosana do Camiño Francés de peregrinación a Santiago. Destaca a igrea románica de Saint-Gilles-du-Gard, da segunda metade do s XII.

PERSOEIRO

Arquitecto inglés. Adscrito ao historicismo gótico, das súas obras destacan a Martyrs’ Chapel en Oxford (1841), a casa do concello, o palacio do senado e a estación de Hamburgo, o cárcere de Reading (1842) e o monumento ao príncipe Alberte en Hyde Park (Londres).

PERSOEIRO

Escritor. Coñecido como Irwin Shaw, dedicouse ao teatro, con pezas como Bury the Dead (1936), The Gentle People (1939) ou The Assassin (1945) e posteriormente á novela, como Rich Man, Poor Man (1970), convertida en serie televisiva, e Beggarman, Thief (1977).

PERSOEIRO

Escultor. Activo en Burgos entre 1486 e 1505?, a súa obra é dunha gran forza expresiva e dunha gran densidade decorativa. Realizou na Cartuja de Miraflores os sepulcros de Xoán II de Castela e a súa muller Isabel de Portugal (1848-1493), a tumba do infante Afonso (1490?) e o retablo do altar maior (1496-1499). Fixo os retablos da Árbore de Xesé (1486-1488) e de Santa Ana (1500?) para a catedral de Burgos. Esculpiu tamén o sepulcro de Juan de Padilla (1500-1505).

PERSOEIRO

Pintor. Estudou con B. West en Londres, onde recibiu a influencia de J. R. Reynolds e T. Gainsborough. Destacan os seus retratos de Washington, Reynolds e Matilde Stoughton.

PERSOEIRO

Político, conde de Vallellano. Alcalde de Madrid (1924-1927), redactou o manifesto de Afonso XIII do 23 de xaneiro de 1932. Vicepresidente de Renovación Española (1933), foi deputado entre 1933 e 1935 e en 1936. Conselleiro permanente do Consello de Estado desde 1941, en 1958 accedeu á súa presidencia. Foi ministro de Obras Públicas (1951-1957).

GALICIA

Pintora. A súa obra encádrase dentro do postexpresionismo, influída polas últimas tendencias de Henri Matisse. Caracterízase polo uso dunha gama de cores planas, das que destacan os verdes, amarelos e carmíns, cun debuxo mínimo e onde a cor é a protagonista. Participou, entre outras exposicións, na Mostra Unión Fenosa e en 1991 obtivo o primeiro premio no concurso Carlos Maside do concello de Pontecesures.

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Jaén, Andalucía, que limita ao SL co río Guadalquivir (7.464 h [2001]). Destacan as actividades agropecuarias e a industria alimentaria.

PERSOEIRO

Trobador portugués. Activo a mediados do s XIII, identifícase coa familia nobre dos Soverosa, de orixe galega, afín ao Rei Sancho II de Portugal, e que tiveron certo protagonismo na corte do monarca portugués, especialmente na guerra civil de 1245-1247. Capturado polas tropas de Afonso III o Boloñés, foi liberado ao pouco tempo e marchou para Castela, onde participou na conquista de Sevilla (1248). A súa obra está constituída por 13 cantigas de amor, dúas de amigo e dúas tenzóns, con Pero Martinz e Afonso X. Nas composicións de amor destaca unha en que responsabiliza a Deus polo sufrimento do amado, “Que sen-mesura Deus é contra mi!”, e outra que salienta pola forza das súas queixas e o emprego de formas paralelísticas, “Ay mia senhor! quero-vus preguntar”.

GALICIA

Xornalista, debuxante e escritor. Xefe de prensa e de protocolo do Concello de Vigo, cronista oficial da cidade olívica e director do Museo Municipal Quiñones de León e do Arquivo Municipal. Colaborador de El Pueblo Gallego, neste xornal asinou artigos e viñetas protagonizadas por Gorecho, co pseudónimo de Lalo. Publicou os libros de poemas O noso pai (1982) e Vigo, personaxes e paisaxes (1998); un de efemérides, Vigo camp (1985), e outros relacionados con temas históricos, como Los tesoros de la Ría de Vigo (1985), Retrincos da historia de Vigo (1987) e As rúas de Vigo (1989), ademais da novela A da alba sería (1996).

PERSOEIRO

Autor dramático portugués. Fundador do teatro portugués, inspirouse na tradición popular, nos mimos e nos ciclos teatrais da Paixón e Nadal (Autos de Reis), e creou tipos e personaxes con trazos da vida cotiá. Das súas 44 obras, 11 delas escribiunas en castelán, 15 en portugués e 18 en ambas as dúas linguas. No Auto da barca do inferno (1516), Auto da barca do purgatorio (1518) e Auto da barca da gloria (1519), inspiradas na Divina Commedia de Dante, sintetizou elementos medievais e renacentistas. Algunhas farsas, como Inês Pereira, O Velho da Horta e Auto da Índia presentan unha auténtica intriga. Os autos pastorais, como Auto pastoril português e Auto pastoril da Serra da Estrela, son máis propios da tradición popular. Na súa obra tamén escenifica episodios de novelas cabaleirescas, como en Comédia Rubena, Don Duardos e Amadís. Outras obras, como a Comédia do Viúvo e a...

PERSOEIRO

Pintor holandés. En 1924 fundou o grupo K, e mantivo contactos co grupo De Stijl de Leiden. Membro de Cercle et Carrée (1930), participou na fundación do grupo Abstraction-Création, en París (1932). Adaptou o neoplasticismo ao seu propio estilo e pintou con diagonais e triángulos.

PERSOEIRO

Valí (gobernador) muladita de Mérida. Protagonista de numerosas revoltas fronte ao Emir Mu ḥ ammad I, refuxiouse na corte de Afonso III. Volveu ao Al-Andalus no 884.