sigillata*
sigillata*
s
f
[ARQUEOL]
aso de cerámica característico da época romana, desde finais do s I a C ata o s V. Feitos en molde, están decorados exteriormente con figuras en relevo, cunha textura externa moi fina conseguida cun tipo de verniz, de tons marrón-vermellos e que levan impresa a marca (sigillum) do ceramista. A súa decoración externa, feita tamén en molde ou aplicada con tampón, é de orixe oriental. OBS: Tamén se denomina terra sigillata.