"OMI" (Contén)

ENTRADA LARGA

Polinomios ¦µn(x) definidos polo desenvolvemento

FORMULA

En termos dos n¨²meros de Bernoulli expr¨¦sanse como

FORMULA2

Os polinomios de Bernoulli empr¨¦ganse en f¨®rmulas de integraci¨®n num¨¦rica e en c¨¢lculo de diferencias finitas.

PERSOEIRO

Físico indio. Estudiou a difusión de positróns por electróns (difusión de Bhaba, 1935) e os raios cósmicos. Foi presidente da comisión de enerxía atómica na India.

1. Relativo ou pertencente a un binomio.

2. Coeficiente do binomio de Newton.

3. Tipo de nomenclatura biolóxica, establecida por C. Linneo, que consiste en asignar a cada especie de ser vivo un nome composto de dous termos (binomio): o primeiro común ao xénero e o segundo identificativo da especie (por exemplo Quercus robur).

1. Conxunto que consta de dous termos, tanto obxectos como persoas.

2. Expresión alxebraica formada por dous monomios separados polo signo máis (+) ou polo signo menos (-).

3. Nome empregado dentro da nomenclatura binomial para designar unha especie esta composto de dous termos: o nome xenérico e mais o epíteto específico (por exemplo Canis lupus).

4. binomio de Newton.

5. Ecuación da forma x n -a=0, onde a Î c e n é un enteiro positivo.

1. Relativo ou pertencente á biomimética.

2. Que imita os procesos bioquímicos dos organismos vivos.

GALICIA

Escritor. É Doutor en Filoloxía pola Universidade de Santiago de Compostela e catedrático de bacharelato de Lingua e Literatura Española dende 1974. Dende 1986 vén traballando no eido da literatura oral tradicional de Galicia, especialmente dos ss XVIII, XIX e XX, tema sobre o que escribiu numerosos artigos nas revistas Grial, Verba e Boletín Galego de Literatura, e publicou varios libros, destacando entre eles: A poesía popular en Galicia 1745-1885 (1992), Historia da literatura popular galega (1994) e Escolma de literatura popular galega (1996). En 1990 recibiu o Premio á Investigación da Deputación de Pontevedra polo seu traballo “Xosé Casal Lois e a súa aportación á literatura popular galega”.

1. Relativo ou pertencente ao fungo da orde das blastomicetais.

2. Fungo da orde das blastomicetais.

3. Orde de deuteromicetos constituída por fungos xeralmente unicelulares, que non teñen un auténtico micelio, que perderon a capacidade de formar ascos ou que nunca a tiveron, e que se multiplican por xemación. Pertencen a este grupo os xéneros Candida, Cryptococcus, Histoplasma, Malassezia, Rhodosporidium e Sporobolomyces.

1. Infección causada por fungos da orde das blastomicetais.

2. Infección causada polo fungo Blastomyces dermatitidis que ás veces se limita á pel, onde orixina lesións inflamatorias, ou ao pulmón, onde produce lesións de condensación, fibronodulares ou cavitarias. En ocasións pode xeneralizarse e afectar os ósos, o sistema nervioso, os riles, o fígado e o bazo. Tamén recibe o nome de enfermidade de Gilchrist.

3. Infección cutánea causada polo fungo Loboa loboi.

4. paracoccidioidomicose.