"Adá" (Contén)

1. Acción de mirar.

2. Expresión dos ollos ao mirar.

1. Conxunto de mocos que se limpan dunha soa vez.

2. mocalla.

1. Golpe dado ou recibido cunha moca.

2. Golpe que se dá contra algo na cara.

PERSOEIRO

Teólogo alemán. Foi sacerdote (1819) e un dos precursores do ecumenismo. Na súa obra fundamental, Symbolik (Simbolismo, 1832), abriu o camiño ao modernismo. Das súas obras destaca tamén Die Einheit der Kirche (A unidade da Igrexa, 1825).

MONTES

Monte situado na parroquia de Casaio (Carballeda de Valdeorras). O seu cumio acada os 1.495 m de altitude.

1. Acción ou xesto propios dun mono.

2. Aceno ou agarimo que pretende ser gracioso.

3. Acción ou comportamento propios dunha persoa pouco xuizosa.

4. Persoa ou cousa bonita ou atractiva.

1. 1. Elementos últimos da realidade. De orixe pitagórica, foi utilizado por Platón, por diversos autores cristiáns, Giordano Bruno e outros filósofos.

   2. Concepto fundamental na filosofía de G. W. Leibniz, para quen é unha  substancia simple, que posúe atributos anímicos (percepción e apetición) e un dinamismo teleolóxico (é unha forza), que contrapuxo ao mecanicismo do seu tempo. Como último elemento da realidade, é indivisible e, polo tanto, non ten extensión material.

2. 1. Unidade orgánica ou organismo simple microscópico.

   2. Pequeno protozoo flaxelado.

   3. Célula única que se produce a partir dunha espora por efecto dunha anomalía meiótica.

1. Relativo ou pertencente á mónada.

2. Que ten a estrutura propia dos organismos unicelulares flaxelados.

PERSOEIRO

Escritor. Exerceu primeiro o ensino e logo traballou en tarefas editoriais. En Històries de la mà esquerra (Premio Joan Santamaria 1971) e El cafè de la granota (1985) recreou o pasado mítico da antiga Mequinenza, tema que retomou, cun alcance moito máis ambicioso, nas novelas Camí de Sirga (1988, Premio Joan Crexells 1988, premio Ciutat de Barcelona, Premi de la Crítica Serra d’Or e Premio Nacional de la Crítica 1989) e La galeria de les estàtues (1991). Recibiu o Premi dels Escriptors Catalans (2000) e a Creu de Sant Jordi (2001).

PERSOEIRO

Economista castelán. Defendeu a doutrina mercantilista, e explicou, nos seus Discursos (1619), as medidas que había que tomar para evitar a saída de produtos e metais preciosos do país e, ao mesmo tempo, favorecer a actividade económica interior.

MUNICIPIOS

Municipio de València, Comunitat Valenciana (18.631 h [2001]). O relevo é plano e a área non cultivada é mínima; conta con cultivos de secaño que se manteñen no sector occidental, aínda que en regresión, mentres que o regadío tradicional está no sector meridional, preto da vila, aínda que se foi estendendo cara ao interior grazas á canle real de Montcada. Os cítricos ocupan, case de xeito exclusivo, toda a zona regada. A industria está diversificada, destacando a téxtil, a pirotecnia, a metalurxia, a química e a construción.

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Barcelona, Catalunya (28.295 [2001]). A súa economía baséase na industria, destacando os sectores metalúrxico, químico, da construción e dos materiais para a construción, especialmente o cemento.

PERSOEIRO

Arquitecto. Estivo moi en contacto con Santiago de Compostela e coas novidades barrocas que alí se produciron; de feito foi un dos primeiros e principais seguidores das propostas de José de Vega y Verdugo. Foi autor da igrexa do mosterio de Santa María de Sobrado dos Monxes.

PERSOEIRO

Escritor. En 1951 entrou na Editorial Bruguera, onde destacou como guionista de banda deseñada en El Capitán Trueno. Como narrador publicou os contos El Cafè dels homes tristos (1966, premio Víctor Català 1965), Perduts al pàrking (1974), Mozzarella i Gorgonzola i altres contes (1981), Barcelona 2080 et altres contes improbables (1989), a triloxía Els plàtans de Barcelona (1972), París flash-back (1978) e El tramvia blau (1985), e as novelas La pluja morta (1966), La dona dells ulls de pluja (1993, Premi Joan Crexells) e Diari de bord (sense navegar i a punt de naufragi) (2000).

1. 1. Lugar onde se habita.

   2. última morada

      Lugar onde descansan os mortos.

2. Permanencia nun lugar durante un tempo.

CIDADES

Cidade do estado de Uttar Pradēsh, India, situada á beira do río Ramganga (416.836 h [1991]). Destacan os traballos de artesanía e tecidos de algodón. Do seu patrimonio cultural destaca a mesquita (1631).

PUBLICACIÓNS

Publicación que apareceu en Montevideo entre o 15 de setembro de 1919 e o 1 de abril de 1920. Editouse co subtítulo “Boletín oficial de la unión Hijos de Morgadanes Residentes en el Plata”. De periodicidade irregular, só apareceron tres números.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Gondomar baixo a advocación de Santiago.