"eo" (Contén)

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Cáceres, Extremadura, delimitado ao S polo río Alagón (1.530 h [2001]). Do seu patrimonio cultural destaca a muralla almohade (ss IX-XIV), a igrexa parroquial (s XIII), a torre Picota e a ponte medieval.

PERSOEIRO

Rei de Escocia (1165-1214), irmán e herdeiro de Malcolm IV. Nun intento por recuperar Northumbria, enfrontouse a Enrique II de Inglaterra, quen o derrotou na Batalla de Alnwick (1174), obrigándoo a asinar o Tratado de Falaise (8.12.1174), en que o monarca escocés se declaraba vasalo do inglés. Recuperou a soberanía sobre Escocia tras pagar a Ricardo I de Inglaterra 10.000 merks para a Terceira Cruzada.

PERSOEIRO

Impresor. Estableceuse en Santiago de Compostela entre os anos 1620 e 1633, aínda que probablemente as súas edicións esporádicas chegaron a 1660. Tirou do prelo, entre outras obras, De Jubileo (1628), de Méndez, e Constituciones de la Universidad de Santiago (1633).

PERSOEIRO

Sociólogo francés de orixe rusa. Profesor da Sorbonne, foi o adaíl da socioloxía estrutural. Das súas obras destacan Déclaration des droits sociaux (1944) e Dialectique et sociologie (1962).

PERSOEIRO

Médico e político palestino. En 1952 fundou o Movemento Nacional Árabe, do que en 1967 xurdiu a Fronte Popular para a Liberación de Palestina (FPLP), de ideoloxía marxista-leninista. Integrado na OLP, non admite ningún tipo de recoñecemento do estado de Israel. En 2000 dimitiu como xefe da FPLP.

PERSOEIRO

Astrónomo estadounidense. Organizou e dirixiu o observatorio de Kenwood, en Chicago, e os de Mount Wilson e Mount Palomar. Foi dos primeiros científicos en traballar a astronomía solar moderna, entre outros descubrimentos, destacou a explicación sobre as manchas solares. En 1891, ideou con H. Deslandres o espectroheliógrafo. A partir de 1905 e sendo director do observatorio de Monte Wilson, fixo construír un telescopio que foi o maior do mundo durante 30 anos, de 2,54 m de diámetro.

1. Relativo ou pertencente ás haloragáceas.

2. Planta da familia das haloragáceas.

3. Familia de plantas herbáceas acuáticas da orde das haloragais. Presentan as follas opostas ou verticiladas, xeralmente divididas en segmentos capilares. As flores son hermafroditas ou unisexuais, tetrámeras, actinomorfas, de tamaño reducido, dispostas en espigas que sobresaen da auga e anemógamas. O periantio é trímero ou tetrámero, simple ou dobre. O froito é nuciforme ou drupáceo. Están distribuídas polas zonas temperadas e subtropicais, fundamentalmente no hemisferio sur e Australia. Engloba oito xéneros, dos que o máis representativo é o Myriophyllum. A especie máis abundante en Galicia é Myriophyllum alterniflorum.

PERSOEIRO

Matemático francés. Foi profesor da Escola Politécnica. Investigou sobre todo a xeometría das curvas e as superficies alxébricas, e as funcións dos lípticos e as súas aplicacións. Foi o descubridor das invariantes diferenciais cos seus traballos sobre ecuacións diferenciais. Recóllese a maior parte do seu traballo nun compendio de tres volumes titulado Traité des fonctions elliptiques que foi publicado entre 1886 e 1991. Foi membro da Academia das Ciencias

1. Relativo ou pertencente ás hamamelidáceas.

2. Planta da familia das hamamelidáceas.

3. Familia de plantas leñosas de follas alternas, flores hermafroditas ou unisexuais e froitos xeralmente capsulares. Son propias das rexións temperadas, especialmente de Asia oriental e de América.

FILOSOFOS

Filósofo e escritor alemán. Precusor do romanticismo, destacou pola súa teoría da revolución divina oposta ao coñecemento racional de Deus propugnado polos filósofos do seu tempo. Das súas obras destacan Tagebuch eines Christen (Diario dun cristián, 1758) e a súa obra póstuma contra I. Kant, Metakritik über den Purismus der reinen Vernunft (Metacrítica sobre o purismo da razón pura, 1800).

PERSOEIRO

Político conservador escocés, conde de Aberdeen. Foi ministro de Asuntos Exteriores nos gobernos do duque de Wellington (1828-1830) e R. Peel (1841-1846). Defendeu os principios librecambistas e dimitiu trala derrogación das Corn Laws (1846). En 1852 ocupou o cargo de primeiro ministro nun goberno de coalición pero dimitiu en 1885 tras fracasar no intento de evitar a Guerra de Crimea.

PERSOEIRO

Compositor alemán. En 1703 foi a Hamburgo, onde actuou como violinista e clavecinista no teatro. Despois trasladouse a Italia e alí relacionouse con Lotti, os Scarlatti, Corelli e Pasquine. Foi mestre de capela da corte de Hannover. Durante unha estadía en Londres estreou Rinaldo (1711), Il Pastor Fido (1712) e Te Deum. Cando o elector de Hannover se converteu en Xurxo I de Inglaterra (1714), Händel continuou ao seu servicio. Posteriormente dedicouse á oratoria con Athalia (1753), Israel in Egypt (1739) e Saul (1739); en 1742 estreou en Dublín a obra máis célebre de todas, Messiah. A esta seguíronlle Aamson (1743), Belshazzar (1745), Judas Maccabaeus (1747), Joshua (1748), Solomon (1749) e Jephtha (1752). Nas décadas de 1730 e 1740, escribiu os orixinais concertos para órgano e as dúas series de concerti grossi; en 1749 consolidou a súa vinculación a Inglaterra con...

PERSOEIRO

Escritor romántico alemán. Coñecido como Novalis, entendeu o amor como unha forza elemental anímica e cósmica, e no seu individualismo máxico todo coincidiu, individuo e universo, vida e morte, un e todo. Publicou Geistliche Lieder (Cánticos espirituais, 1799), algúns poemas alegres e vitais, Lied der Toten (Canto dos mortos) e Hymnen an die Nacht (Himnos á noite, 1800). Tamén publicou fragmentos literarios co nome de Blütenstaub (1798), o ensaio Die Christenheit oder Europa (A cristiandade en Europa, 1799) e a novela inacabada Heinrich von Ofterdinge, en resposta ao Wilhelm Meister, de Goethe.