"PL" (Contén)

Mostrando 20 resultados de 1539.

  • Que ou quen suplica.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Pedir algunha cousa a alguén con submisión e humildade.

    2. Recorrer ante os tribunais superiores contra a sentenza nunha causa ou preito.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Que contén unha súplica.

    2. Comunicación que pasaba dun tribunal ou dun xuíz a outro da mesma clase ou autoridade.

    3. Instancia dirixida ao parlamento por un órgano xudicial en que se pide permiso para proceder contra algún dos parlamentarios.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Castigo corporal grave que pode ocasionar a morte.

    2. Sufrimento moral ou físico moi intenso.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Facer algo ou alguén algunha vez doutra cousa ou persoa que falta.

    2. Paliar cunha cousa a carencia doutra.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Rei da Gran Moravia (870-894). Foi recoñecido polos bohemios, o que comportou a implantación do cristianismo en Bohemia. Durante o seu reinado, Moravia chegou ao seu poder máximo.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Saab-Scania.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Cirurxía plástica da mamila.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Termo da xerga dos cabaqueiros que designa o momento de máxima intensidade de calor no forno.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Relativo ou pertencente á orde do Temple ou aos seus membros.

    2. Membro da orde do Temple.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Político británico, visconde de Palmerston. Deputado tory en 1807, foi secretario de guerra (1809-1841 e 1846-1851) e primeiro ministro (1855-1858 e 1859-1865). En 1834 prestou soporte á Cuádrupla Alianza. Nomeado de novo primeiro ministro,   non puido evitar que os franceses recuperasen a súa influencia en Exipto coa construción do Canal de Suez (1859-1869).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PARROQUIA

    Parroquia do concello de Cambre baixo a advocación de santa María.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • ENTRADA LARGA

    Orde relixiosa militar, fundada en Xerusalén en 1118, por Hugues de Payns e Geoffroy de Saint Omer, xunto con outros nove cabaleiros que formaron a confraría dos Pobres Cabaleiros de Cristo. O Rei Balduíno II de Xerusalén puxo á súa disposición un edificio construído sobre as ruínas do antigo templo de Salomón, de onde provén o nome de Milites Templi Salomonis e, o termo francés, máis popularizado, de Temple. A súa misión era protexer os peregrinos e defender Terra Santa. Como emblema usaban o Beauséant, unha bandeira rectangular dividida en dous cadrados, un negro e outro branco. En 1128 a orde foi aprobada no Concilio de Troyes. Rexíanse pola regra do Císter de san Bernaldo de Claraval, quen lles dedicou o tratado De laude novae militiae. En 1147 Uxío III concedeulles a cruz vermella sobre capa branca. A orde converteuse no exército regular do Reino de Xerusalén. Na súa expansión por Occidente, estendeuse por Provenza e por toda Francia, onde pasou a residir o seu gran mestre tras a perda...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • IGREXAS

    Igrexa parroquial situada en Cambre. Construída no s XII, foi unha bailía templaria. A estrutura orixinal de planta basilical e tres naves modificouse e presenta unha soa nave con ábsida semicircular cuberta con bóveda de canón e de cuarto de esfera. O arco triunfal é de medio punto e apóiase en columnas exentas.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Actriz cinematográfica estadounidense. Da súa filmografía salientan What s to Do? (1932), Poor Little Rich Girl (1936), Heidi (1937), The Little Princess (1939) e A Kiss for Corliss (1949).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Político e diplomático. Foi o artífice principal da Tripla Alianza coas Provincias Unidas e Suecia (1688). Embaixador nas Provincias Unidas (1668-1670 e 1674-1679), negociou a Paz de Westminster (1674).

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Edificio sagrado, consagrado ao culto dunha divindade, concibido en xeral como habitáculo permanente ou lugar de manifestación temporal desta divindade, que a miúdo está representada por unha imaxe. Aínda que non hai relixión sen un lugar sagrado, o edificio cultual non é un fenómeno universal. O templo xurdiu na Antigüidade clásica, nas civilizacións grega e romana, aínda que xa era corrente nas civilizacións de Próximo Oriente como asirios e babilonios que construíron auténticos palacios. En Exipto, o templo provén do monumento funerario de faraóns divinizados, que reproduce o palacio real. A idea básica do tabernáculo hebreo e do templo de Xerusalén é a presenza divina. Construíronse templos tamén en India, China, Xapón e a América precolombina.

    2. Igrexa, sobre todo o lugar de culto protestante.

    3. Lugar venerable onde se rinde culto a algo.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Cirurxía reparadora dun defecto nun tendón.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • CIDADES

    Cidade do NO de Bohemia Setentrional, República Checa (53.040 h [estim 1994]). Centro balneario tradicional ao pé de Colline Metallifere, converteuse tras a Segunda Guerra Mundial nun núcleo industrial.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Aplícase ao material que se abranda cada vez que se somete a unha temperatura suficiente e que se endurece cando arrefría.

    VER O DETALLE DO TERMO