"RL" (Contén)

PERSOEIRO

Rei de España (1975), fillo de Xoán de Borbón e Battenberg e María de las Mercedes de Borbón e Orléans. Cando o seu pai se converteu en xefe da casa real española (1940), foi príncipe de Asturias e asumiu todos os demais títulos do herdeiro da coroa. En 1948 chegou a España, onde fixo estudos humanísticos e militares. En 1962 casou coa princesa Sofía de Grecia e en 1969 o xeneral Franco deulle o título de príncipe de España e designouno sucesor seu en calidade de rei. Á morte de Franco, foi proclamado rei o 22 de novembro de 1975. Na súa primeira mensaxe expresou as ideas básicas do seu reinado: restablecer a democracia e ser o rei de todos os españois. En 1977 recibiu do seu pai os dereitos dinásticos e a xefatura da Casa Real Española. Desde 1976 favoreceu a democratización do España e mellorou a imaxe exterior do estado, en especial a súa integración nas comunidades europeas e nas relacións con Latinoamérica. O 27 de decembro de 1978 sancionou a Constitución. A súa firmeza na defensa...

PERSOEIRO

Pintor e crítico de arte. Ilustrou Diario de un testigo de la Guerra de África, de P. Antonio de Alarcón, e escribiu a biografía For­tuny (1886).

PERSOEIRO

Compositor e teórico italiano. Discípulo de Willaert, foi organista e mestre de capela de San Marco de Vene­cia (1565-1590). Compuxo motetes e madrigais, e contribuíu a substituír o sistema modal medieval polo sistema tonal. Destaca o seu tratado Institutioni harmoniche (1558).

PERSOEIRO

Escritor peruano. Considerado un dos narradores máis destacados da liña indixenista, publicou La batalla (1954), Los Ingar (1955), Vestido de luto (1961), Muchas caras del amor (1966) e Niebla cerrada (1970).

PERSOEIRO

Mecánico e óptico alemán. Especializado na construción de instrumentos ópticos e fotográficos, en 1846 fundou, en Jena, a empresa que leva o seu nome.

PERSOEIRO

Químico alemán. Estudou as macromoléculas, os radicais libres, os sistemas con aneis e os conxuntos organometálicos e deu a coñecer un procedemento para a fabricación de polietilenos de estrutura rectilínea. En 1963 recibiu, xunto con G. Natta, o Premio Nobel de Química polos seus descubrimentos no campo dos polímeros.

PERSOEIRO

Dramaturgo alemán. Traballou en Berlín con B. Brecht no Max Reinhardt Theater (1924). As súas obras caracterizáronse pola mestura de soños líricos, sátira e situacións cómicas, aínda que as últimas obras xiraron ao redor da liberdade e os problemas da vida moderna. Publicou Der fröhliche Weinberg (A vida alegre, 1926), Des Teufels General (O xeneral do diaño, 1946) e Der Rattenfänger (O cazador de ratas, 1975).