"URA" (Contén)
Mostrando 20 resultados de 1529.
-
-
Relativo ou pertencente ao uranio.
-
uranífero.
-
Aplícase aos compostos de uranio nos que este elemento actúa con valencia 6.
-
-
-
Relativo ou pertencente aos uránidos.
-
Insecto da familia dos uránidos.
-
Familia de insectos lepidópteros, do grupo dos heteróceros, de corpo pequeno ou mediano, a miúdo de coloracións metálicas e brillantes, coas ás moi desenvolvidas respecto do corpo. Pertencen a esta familia bolboretas moi vistosas de distribución preferentemente tropical.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Que contén uranio.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Oxocatión derivado do uranio. Coñécense dous: o uranilo (VI) UO2+2, estable, e que existe en numerosos sales, e o uranilo (V) UO+2, pouco estable. En solución acuosa, o uranilo (VI) atópase fundamentalmente hidrolizado, e orixina reacción ácida, mentres que o uranilo (V) se desproporciona con facilidade en U4+ e UO2+2.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Sál sódico da fluoresceína, que se emprega para tinguir de amarelo a la e a seda, aínda que as cores que del se obteñen son fugaces.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Óxido de uranio, de fórmula UO2. É un mineral que cristaliza no sistema cúbico, en forma de cristais cúbicos e octaédricos, e tamén en masas. A súa dureza é de 5 a 6, e a densidade de 10,6. É de cor escura.
-
-
Elemento químico de número atómico 92 e peso atómico 238,07, do grupo IIIB da táboa periódica. É un dos metais da familia dos actínidos e é o elemento natural máis pesado. A pesar de ser empregado na antigüidade para a preparación de vidro amarelo, o seu descubrimento como elemento foi feito por N. H. Klaproth que o identificou como compoñente da pechblenda en 1789. A súa preparación en forma pura foi feita por Peligot que o obtivo por redución do cloruro (UCl 3 ) con potasio en 1841, e foi o elemento a partir do que Becquerel descubriu a radioactividade natural en 1896. Está amplamente difundido na natureza, e constitúe un 5×10 -3 % do peso da codia terrestre. Ao mesmo tempo son escasos os depósitos en que se atopa concentrado. O seu mineral máis importante é a uraninita. O uranio natural está constituído por unha mestura de tres isótopos con masas 238 (99,2830%), 235 (0,7110%) e 234 (0,0054%), todos radioactivos. Ademais son coñecidos once radioisótopos artificiais....
-
Sólido en forma de cristais negros, insolubles en auga e solubles nos ácidos oxidantes, dunha gran densidade (10,96 g/cm 3 ), que funden a 2.500°C. Emprégase como intermedio na obtención do metal, como recubrimento das barras de combustible nuclear, en cerámica e na preparación de pigmentos.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Homosexualidade, especialmente a masculina.
-
VER O DETALLE DO TERMO
autunita.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Sétimo planeta do sistema solar atendendo á súa proximidade ao Sol. É un planeta superior. A causa do seu escaso brillo, non foi descuberto ata que en marzo de 1781 William Herschel o observou cun telescopio de 16 cm de diámetro. Cando está en oposición ten un diámetro angular aparente duns 4’’ e unha magnitude aparente de 6. No telescopio aparece cun pequeno disco verdoso. O seu período sideral é de 84 anos. O período de rotación é de 15,5 h, e esta rotación é retrógrada. A grande inclinación do ecuador de Urano fai que cada 42 anos o eixe de rotación sexa dirixido aproximadamente na dirección da órbita. Ten un diámetro duns 52.300 km, unha masa dunhas 14,5 veces a masa terrestre e unha densidade media de d,1,19. Ten unha estrutura cun núcleo a alta temperatura (,7000°C) e presión (20×106 atm), envolto por un núcleo rochoso, composto de silicatos e ferro, que ten 16.000 km de diámetro. Este núcleo é o responsable do campo magnético de Urano, relativamente intenso. Despois deste...
-
VER O DETALLE DO TERMO
Divindade grega, personificación do ceo e fecundador da Terra por medio da chuvia. Uniuse a Xea e creou os ciclopes, os xigantes e os titáns. Temendo que lle arrebatansen o trono, non lles permitiu nacer e mantívoos ocultos nas profundidades de Xea ata que Cronos, o máis novo dos titáns, lle cortou os xenitais e o substituíu no trono.
-
-
Forma prefixada de orixe grega que se emprega na formación de palabras co significado de ‘ceo’, ‘bóveda celeste’.
-
Forma prefixada de orixe grega que se emprega na formación de palabras co significado de ‘padal’.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
cosmografía.
-
VER O DETALLE DO TERMO
meteorito.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Tratado que describe o universo ou o ceo.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Parte da astronomía que mide as distancias celestes.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Atlas celeste publicado en 1603 por Johann Bayer, constituído por 51 mapas detallados de determinadas rexións do firmamento, no que cada constelación aparecía superposta á figura correspondente ao seu nome.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Catálogo de estrelas elaborado por F. W. Herschel e revisado e completado despois polo seu fillo J. F. W.Herschel, en 1843. Contén a posición e a magnitude de 3.256 estrelas.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Cirurxía plástica que se practica no padal.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Parálise do veo do padal.