"AN" (Contén)

SEMANARIOS

Semanario de tendencia liberal editado en Mondoñedo a partir do 6 de xullo de 1882. En 1886 puido ter unha segunda época de edición co título de El Hermandino.

PERSOEIRO

Teólogo protestante neerlandés. Coñecido como Arminius, as súas doutrinas, polas que foi acusado de pelaxiano e sociniano, apareceron sistematizadas na Reexposición (1610). Conteñen a idea da compatibilidade entre a soberanía de Deus e a liberdade do home, e a afirmación de que Xesús Cristo morreu por todos os homes, non só polos elixidos. A polémica cos arminianos tomou un cariz político cando foron acusados de ser un partido proespañol. Foron condenados polo Sínodo de Dordrecht (1618-1619) e sufriron persecución. Influíron sobre o metodismo, dividido, desde Clevon, entre os partidarios de Wesley (arminiano) e os calvinistas.

PERSOEIRO

Monxe galego. Posiblemente foi curmán de san Rosendo e sobriño de santa Aragonta, segunda esposa de Ordoño II, a quen acompañou como confesor no mosteiro de Salceda. No arquivo da catedral de Tui testemúñase a súa santidade e dise que está enterrado na Capela da Raíña do mosteiro de Salceda.

PERSOEIRO

Rei visigodo (583? - 584), fillo do Leovixildo. Casou con Ingunda, princesa católica irmá de Khildeberto de Austrasia, e abxurou do arianismo para converterse ao catolicismo co nome de Xoán (579). Enviado como gobernador á Bética, sublevouse contra o seu pai, proclamouse rei e, aliándose cos bizantinos e cos suevos, liderou a facción católica contraria a Leovixildo. Capturado preto de Córdoba, foi desterrado a València e encarcerado en Tarragona, onde morreu decapitado ao negarse a abxurar da nova relixión. O Papa Gregorio o Grande considerouno mártir do catolicismo. Canonizado en 1585, pasou a ser copatrón de Sevilla. A Real Orde de Santo Hermenxildo, instituída por Fernando VII (1804), é unha orde militar que recompensa a permanencia e constancia no servizo das armas a oficiais, xefes e xenerais. Na iconografía represéntase como un mozo imberbe de longa cabeleira, que viste túnica curta e clámide ou manto real, e coroa real sobre a cabeza. Leva como atributos unha esfera e un...

GALICIA

Xornalista. Licenciado en Dereito pola Universidad de Navarra, iniciouse na radio en 1968 como xefe de programación de Radio Pontevedra. En 1978 foi nomeado director do Grupo de Emisoras de Pontevedra, asociadas á Cadena SER. Director de Localia Pontevedra, recibiu o Premio Ondas, a Antena de Oro e o Premio Galicia de Xornalismo.

GALICIA

Realizador cinematográfico. Emigrou a Bos Aires en 1929. A partir de 1952 comezou a facer documentais en Galicia para logo ser amosados nos cines de Bos Aires, como Galicia al día (1959), coa voz do actor galego Tacholas, e De Irún a Tui (1960), ambos os dous rodados en 16 mm. A súa película máis coñecida é Alma Galega (1966), rodada en 35 mm. É autor da obra inacabada El emigrante (1969).

GALICIA

Avogado e político. Estudiou filosofía, teoloxía, leis e canons na Universidade de Santiago de Compostela, estudios que rematou en 1824. Ocupou diversos cargos políticos paralelamente aos gobernos do Partido Moderado. Foi alcalde de Tui (1844), intendente de Lugo e da Coruña, e en 1853 foi designado gobernador da provincia da Coruña. Foi deputado, na lexislatura 1844-1846 pola provincia de Pontevedra, e en 1857-1858 polo distrito de Betanzos.

GALICIA

Sindicalista. Durante a Segunda República foi delegado do Sindicato de Panaderos na Federación Local Obrera coruñesa, integrada na CNT. A finais de 1936 fuxiu nun pesqueiro cara a Asturias xunto co seu irmán Benxamín. Exiliouse en Francia, de onde regresou á Coruña en 1946 para integrarse no comité local da CNT. En marzo de 1947 foi detido e condenado a 15 anos de prisión.

PERSOEIRO

Xurista romano. Atribúeselle unha obra en seis volumes titulada Iuris epitomae.

GALICIA

Filatélico. Académico numerario da Academia Hispánica de Filatelia, é membro da oficina da Comisión Temática da Federación Internacional de Filatelia.

GALICIA

Xeógrafo. Profesor titular de Xeografía Humana na Universidade de Santiago de Compostela, centrou a súa actividade investigadora nos estudios demográficos e, posteriormente, na xeografía do turismo. Da súa produción bibliográfica, que o converteu en referencia fundamental da demografía galega, destacan Dinamismo y estrutura de la población en la provincia de Pontevedra. 1900-1970 (1974) e Tres millóns de galegos (1990).

GALICIA

Político. Licenciado en Filosofía e Letras, foi membro do Comité Nacional Galego do PSdeG-PSOE, portavoz da executiva da agrupacion socialista en Vigo e deputado no Congreso (2000).

GALICIA

Médico e político. Licenciado en Medicina e Cirurxía, especializouse en Saúde Pública. Foi xefe provincial de Sanidade nas provincias de Pontevedra e A Coruña e foi o primeiro conselleiro de Sanidade do goberno autónomo de Galicia, cargo que ocupou novamente desde 1996. Formou parte da executiva galega do Partido Popular, grupo político polo que foi elixido para representar a Galicia en diversos cargos públicos, como deputado no Parlamento de Galicia na II, III e V lexislaturas (1985-1993), deputado no Congreso durante a VI lexislatura (1996) e senador na IV e V (1990-1996). Académico da Real Academia de Medicina e Cirurxía de Galicia, foi presidente da Asociación do Corpo Médico de Sanidade Nacional, socio fundador da Asociación Cidadá de Loita contra a Droga da Coruña e posúe a Encomienda con Placa da Orden Civil de Sanidad.

PERSOEIRO

Xurista e político. Doutor en Dereito, foi catedrático de Dereito Civil da Universidad Complutense de Madrid. Foi senador por designación real e presidente das Cortes Generales Constituyentes (1977-1979). Presidiu o Consejo de Estado (1982-1986), o Consejo General del Poder Judicial, o Tribunal Supremo (1985-1986) e a Real Academia de Jurisprudencia y Legislación. Das súas obras destaca Reflexiones sobre el derecho foral y la unificación del derecho (1955).