"INE" (Contén)

PERSOEIRO

Sociólogo francés. Especializado en temas de socioloxía industrial, deu importancia ao proceso de traballo. Escribiu, entre outras obras, Sociologie de l’action (1965), La conscience ouvrière (1965), La société postindustrielle (1969), Prodution de la société (1973), Pour la sociologie (1974), L’après-socialisme (1980), Le Mouvement ouvrier (1894) e Critique de la modernité (1992).

1. Embarcación de remos que se empregaba para pescar con traíña.

2. Embarcación deportiva de banco fixo, longa e estreita, cunha tripulación de doce remeiros, un proeiro e o patrón.

PERSOEIRO

Político. Doutor en Dereito, foi membro do corpo xurídico da Armada (1974-1983) e letrado do Consello de Estado desde 1979. Coordinador xeral da refundación do PP (1989-1990) e deputado desde 1989, foi vicepresidente (1989-1996) e presidente (1996-2000) do Congreso de los Diputados e ministro de Defensa (2000-2004).

1. Plataforma provista ou non de rodas que se usa para arrastrar pesos.

2. Especie de caixón que escorrega para transportar cousas ou persoas.

3. ehículo provisto de patíns ou de esquís en lugar de rodas que se despraza esvarándose sobre a neve ou o xeo, tirado por cabalos, renos ou cans. Usado normalmente como medio de transporte e de locomoción nos países nórdicos, distínguense dous tipos: a zorra lapona dun só patín, e a zorra de dous patíns, difundido por outras zonas.

PERSOEIRO

Feminista e socialista utópica, avoa de Paul Gauguin. Coñecida como Flora Tristan, estivo influída polas doutrinas de Fourier e Saint-Simon e dedicouse a difundir o seu ideal de rexeneración social. Defendeu a liberación da muller, que consideraba intimamente relacionada coa liberación do proletariado. Publicou Pérégrination d’une paria (1838), Promenades dans Londres (1840) e Union des ouvriers (1843).

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Las Palmas, Canarias, situado no centro da illa de Fuerteventura (9.843 h [2001]). A economía baséase na agricultura, a pesca e o turismo.

1. Relativo ou pertencente a Turín ou aos seus habitantes.

2. Natural ou habitante de Turín.

GALICIA

Pintor. Formouse con L. Pintos Fonseca e na Real Academia de Bellas Artes de San Fernando cursou as especialidades de pintura, gravado e mural (1956-1961). Completou a súa formación nos Países Baixos, como gravador, e en Italia, como muralista. Evolucionou desde o expresionismo (Compostela, 1978) cara á abstracción e o informalismo, facéndose cada vez máis manifestas as características cubistas (Gaiteiro gris, 1993; Cabeza, 1994) e futuristas. Tendeu a darlle un maior colorido ás escenas (Diálogos, 1984), xogando coa variabilidade de tons e poñendo moito coidado na consecución de texturas. Representou escenas figurativas, con personaxes extraídos do mundo da farándula (Pitonisa, 1993; Trasnos na vila, 1996), como arlequíns, pallasos, monicreques (Soño de marionetas, 1998) ou bailarinas (Danzarinas, 1994), ademais de temas musicais como Liña melódica (1986), Homenaxe a Haydn (1987-1988) e Concerto...

GALICIA

Arquitecto. Iniciou a súa formación na Escola de Artes e Oficios de Ferrol (1895-1898) e posteriormente na universidade e na Escuela Superior de Arquitectura de Madrid, ata 1906, momento no que ingresou na Real Academia de Bellas Artes de San Fernando como profesor axudante. Traballou sobre todo en Ferrol, onde foi arquitecto municipal, e na súa comarca, e caracterizouse polo respecto do contexto arquitectónico e o emprego da galería nas fachadas. Os primeiros anos da súa produción (1910-1920) son de carácter modernista, destacando as casas Vázquez (1912), Romero, Brañas (1913) e Rodríguez Trigo (1914) ou o Hotel Ideal Room (1917). Das obras da década de 1920, eclécticas e monumentais, destacou o deseño da fachada para o Teatro Jofre, o Casino, con Julio Galán Carbajal e José de la Peña Gabilán, a casa Dopico Seselle (1925) ou o edificio Pita Romero, modificado posteriormente por Nemesio López Rodríguez. Na seguinte década achegouse á art-decó, na casa Prieto Poupariña (1933) ou...

CAPITAIS

Capital da provincia de Udine, Friuli-Venecia-Xulia, Italia (94.759 h [2001]). Está situada á esquerda do río Tagliamento. Fundada no s XIII, desde mediados do s XVI quedou baixo o dominio de Venecia. Polo Tratado de Viena de 1848 pasou a Austria, ata a entrada das tropas italianas, en 1848. Destacan a igrexa de Santa Maria di Castello (s XII) e a Loggia di San Giovanni (1533).