"ISM" (Contén)

Nome que recibiron diversas doutrinas que admiten na Trindade tres persoas que son tres deuses. O primeiro en ser acusado de triteísmo foi Marción, no s II. Na Alta Idade Media o cóengo Roscelin, o bispo de Poitiers Gilbert de la Porrée (1076-1154) e o monxe cisterciense Xoaquín de Fiore foron condenados pola Igrexa (1092, 1146 e 1215, respectivamente) de herexía.

Maneira de pensar, de falar ou de obrar, fundada nunha visión desproporcionadamente optimista dunha actuación.

Conxunto de funcións orgánicas que están relacionadas coa nutrición dos tecidos.

Movemento de orientación dun organismo baixo a influencia unilateral dun factor estimulante. Un tropismo é positivo se o organismo ou órgano se dirixe cara ao foco do estímulo, e negativo se se afastan. Se a orientación é segundo a dirección do estímulo trátase dun ortotropismo, e se é perpendicular ou oblicua trátase dun plaxiotropismo. Segundo o tipo de estímulo os tropismos poden ser, entre outros, actinotropismo, fototropismo ou xeotropismo.

Doutrina política que, dentro do movemento comunista internacional segue as teses de Lev Trockij. Os puntos doutrinais básicos do trotskismo son: a teoría da revolución permanente, ligada á afirmación de que a revolución socialista ten que ter necesariamente un carácter internacional; a teorización da existencia dunha casta burocrática na URSS, que usurpaba o poder obreiro e chegaba á forma extrema do stalinismo; e a necesidade da construción dun partido de vangarda que una os sectores máis conscientes e activos do proletariado. Historicamente, concretouse como unha corrente dentro do comunismo en 1923, coa formación, no seo do partido bolxevique, da Oposición de Esquerda. Vencido por Stalin na URSS, o trotskismo estendeuse aos partidos comunistas do resto do mundo, dos que foi sucesivamente expulsado. Asemade, a morte de Trotski (1940) e a Segunda Guerra Mundial paralizaron o trotskismo. Desde entón conseguiu algúns éxitos locais en países do Terceiro Mundo, Bolivia, Sri Lanka, e conseguiu...

erdade banal e demasiado evidente para merecer ser enunciada.

Réxime político na Rusia dos tsares.

Doutrina teolóxico-moral segundo a que hai que seguir, en cuestións discutibles, a opinión máis favorable á lei moral. Contradí tanto o laxismo como o probabilismo.

Doutrina eucarística que afirma que Xesús Cristo está presente ao mesmo tempo en todas partes e na Eucaristía, principalmente defendida polos luteranos.

Movemento estético que apareceu na Península Ibérica en 1919 e que durou ata 1922, coa desaparición da revista Ultra. Escolma das correntes europeas de vangarda, o primeiro manifesto apareceu na revista Grecia en 1919 e o seu teorizador foi Guillermo de Torre co Manifiesto vertical ultraísta (1920). Pretendía unha renovación total da arte literaria, mediante a imaxe e a metáfora e suprimindo todo elemento externo, narrativo, anecdótico ou sentimental. Entre os seus cultivadores destacan, ademais do seu teorizador, G. Diego e J. L. Borges.

Límite de transformación das rochas nos procesos de metamorfismo. Cando a presión e a temperatura teñen uns valores elevados, o metamorfismo chega á súa última fase e entón as rochas pasan ao estado de fusión.

Sistema que defende o absolutismo monárquico.

Movemento literario creado por Jules Romains cara a 1903, exposto en La vie unanime (1908), que se basea na idea do escritor como representante da alma colectiva.

Movemento proselitista da Igrexa Católica cara ás igrexas orientais encamiñado a subtraerlles a súa xurisdición e unilas a Roma, aínda que mantendo os seus propios ritos e tradicións.

Forma de organización parlamentaria fundamentada nunha cámara única, que adoita ser elixida por sufraxio universal, elección indirecta ou nomeamento.

actualismo.

Grupo social e sistema de organización en que o parentesco está determinado, en oposición á organización bilinear, por unha soa liña de descendencia, sexa a paterna (patrilineal) ou a materna (matrilineal).