"Est" (Contén)

1. de estrigar.

2. Que está moi fraco, especialmente por mor do traballo.

1. Relativo ou pertencente aos estríldidos.

2. Ave da familia dos estríldidos.

3. Familia de aves, da orde dos paseriformes, de pequeno tamaño e peteiros grosos, e en moitas especies vivamente coloreado. Son animais gregarios orixinarios principalmente de África, Indonesia e Oceanía que, no caso dalgunhas especies, foron levadas a Europa como aves de gaiola onde logo se naturalizaron. Popularmente reciben os nomes de bicos de coral, bengalís ou diamantes. As especies de estríldidos presentes en Galicia proceden da expansión de poboacións portuguesas que chegaron a Europa no período colonial.

1. Zapón ou trapela por onde sae unha amarra.

2. Cabo que parte do extremo superior do mastro da dorna e se suxeita ao banco de escota.

3. Cadea para atar ou amarrar a xugada que turra do carro.

1. Atrasar ou dificultar o curso e a evacuación do contido intestinal en alguén.

2. Padecer estrinximento.

PUNTA

Punta do litoral occidental da illa de Ons, na parroquia da Illa de Ons (Bueu), situada ao N da praia da Fontiña e ao O da enseada Bastián de Val.

1. Relativo ou pertencente aos estríxidos.

2. Ave da familia dos estríxidos.

3. Familia de aves, da orde das estrixiformes, que abrangue as aves denominadas popularmente avelaionas, bufos e mouchos.

1. Relativo ou pertencente aos estrixiformes.

2. Ave da familia dos estrixiformes.

3. Orde de aves que abrangue as familias dos titónidos e dos estríxidos. Caracterízanse por presentar adaptación á depredación nocturna e, as máis das veces, ao asexo. Pode ver as presas a baixas intensidades lumínicas grazas á alta proporción de bastóns na retina e ás grandes pupilas. A disposición frontal dos ollos tamén lles permite unha visión estereoscópica. O ángulo de visión limitado, comparado con outras aves, vese compensado ao presentar pescozos moi flexibles, que lles permiten rotar a cabeza máis de 180° para cada lado, e nalgúns casos ata 270°. Presentan unha grande envergadura de alas en proporción co tamaño corporal, feito que lles permite voar de xeito lento. Para anular calquera efecto de turbulencia no aire e, polo tanto, o son que esta provocaría, as plumas de voo teñen o bordo posterior cunha estremidade pilosa e a parte superior cunha textura suave. O silencio, ademais de non alertar as presas, permite un mellor funcionamento do sentido do oído. Este conta con grandes orificios...

1. Inspiración ou capacidade creadora dos artistas, especialmente dos poetas.

2. Fase do ciclo sexual das femias, en mamíferos en que hai unha maior atracción polo sexo oposto, debido á modificación do equilibrio hormonal e que se manifesta por un incremento da mucosidade da rexión xenital e nalgunhas especies, como certos primates, nun aumento de tamaño e cambio de cor da zona vulvar. As especies que presentan varios períodos de estro nun mesmo ano denomínanse poliestras.