"Est" (Contén)

Atar ou soster algo cun estrobo.

Poñer ás vacas pouco mansas un torniquete nunha pata.

Infrutescencia formada por un eixe leñoso arredor do que se dispoñen, en ciclo ou helicoidalmente, brácteas protectoras que levan no seu interior escamas seminíferas que soportan de 1 a 9 rudimentos seminais, chamándose cono o dos piñeiros e galbulo o do xanebreiro, que é esferoidal, carnoso e indehiscente.

Conxunto de esporofilos das equisetais e das licopodiais.

Anel formado por un anaco de cabo encapelado ao tolete dunha embarcación que, envolvendo a punta do remo, serve como ligadura para suxeitalo; esta faena, ademais de actuar como punto de apoio, facilita a acción de bogar.

Lazo que vai no centro do xugo dos bois e que serve para suxeitalo ao temon do carro ou do arado por medio da chavella.

Aro ou lazo feito dunha corda ou dunha póla verde retorta que suxeita a cancela ao posto en que se apoia para xirar.

Pao ou madeiro en que descansan diferentes obxectos ou pezas.

Lazo de corda ou de varas que se emprega para suxeitar ou amarrar distintos aparellos.

Anaco de cabo unido polos chicotes que se emprega en diferentes faenas marítimas, especialmente para supender os obxectos pesados que se queren embarcar ou desembarcar.

Espeque ou puntal para soster a tapa dunha arca cando se abre.

Relativo ou pertencente ao estroboscopio ou á estroboscopia.

Efecto que consiste nunha modificación aparente do movemento real dun obxecto cando se ilumina mediante unha luz intermitente de frecuencia apropiada. É o fundamento do estroboscopio e da estroboscopia.

Grupo de versos que constitúe un período rítmico e que adopta denominacións diversas, segundo o número de versos que o integren e a combinación das súas rimas.

Primeira parte do canto lírico, no coro da traxedia grega, constituída por versos de métrica diversa, que vai seguida dunha antístrofa exactamente igual e que se executa de dereita a esquerda. Cada conxunto dunha estrofa e mais unha antístofra vai, á súa vez, seguido por unha estrofa simple denominada épodo.

Relativo ou pertencente á estrofa.

Que se divide en estrofas.

1. Masa compacta que se forma pola aglomeración de hifas, frecuente nos ascomicetos e nos basidiomicetos, sobre a que se forman esporas ou esporocarpos.

2. Substancia que enche a cavidade interna do cloroplasto. É unha disolución de sales minerais e proteínas (sobre todo enzimas) en auga, que contén tamén grans de amidón, ribosomas, ADN, ARN ou glóbulos osmiófilos.

1. Tecido conxuntivo que forma a substancia fundamental ou matriz dun órgano.

2. Capa superficial, especialmente a parte externa dos ovarios, cuberta polos ovisacos.

Forquiña grande que se emprega para levantar pesos, sobre todo as varas e os remos das embarcacións.

Parte do aparello que se emprega na pesca do polbo.

Anzol grande para pescar congros con liña.

Cordel cunha pedra atada no extremo e un nó corredizo que se fai escorregar pola liña; serve para cortar a liña polo medio dun tirón co fin de salvar a maior parte dela cando o anzol está prendido.