"Deo" (Contén)

PERSOEIRO

Pintor italiano. Seguidor de A. Lorenzetti, divulgou o seu estilo máis alá dos límites de Siena e da mesma Toscana. Ten obras nas catedrais de San Gimignano e de Montepulciano e no Palazzo Pubblico de Siena.

PERSOEIRO

Escritor francés. Estudou leis civís e canónicas en París e exerceu como conselleiro, antes de introducirse nos círculos literarios. Asiduo ao Hôtel de Rambouillet, chegou a ser confidente da marquesa de Rambouillet. As súas Historiettes (1835) reflicten este ambiente mundano.

GALICIA

Comarca de tipo rural situada ao NL da provincia de Ourense e ao SL da Comunidade Autónoma de Galicia. Limita ao N coa provincia de León (municipios de Oencia e Sobrado), ao S coa comarca de Viana (concello de Viana do Bolo) e a provincia de Zamora (municipios de Porto e San Justo), ao L, novamente coa provincia de León (municipios de Puente de Domingo Flórez, Benuza e Encinedo), e ao O coas comarcas de Quiroga (concello de Quiroga) e Terra de Trives (concello de Manzaneda). Abrangue unha superficie de 882,4 km2, en que acolle unha poboación de 28.733 h (2001), distribuída entre os concellos do Barco de Valdeorras (85,7 km2, 12.959 h [2001]), O Bolo (91,2 km2, 1.327 h [2001]), Carballeda de Valdeorras (222,7 km2, 2.129 h [2001]), Larouco (23,7 km2, 588 h [2001]), Petín (30,5 km2, 1.131 h [2001]), A Rúa (35,9 km2, 5.041 h [2001]), Rubiá (100,7 km2, 1.734 h [2001]), A Veiga (290,5 km2, 1.367...

1. Relativo ou pertencente á comarca de Valdeorras ou aos seus habitantes.

2. Natural ou habitante da comarca de Valdeorras.

MUNICIPIOS

Municipio de Asturias, situado ao L da ría de Ribadeo, no límite con Lugo (4.561 h [2001]). A agricultura, a gandaría e a industria alimentaria e de maquinaria agrícola son as principais actividades económicas.

1. Relativo ou pertencente aos vermídeo.

2. Animal do grupo dos vermídeos.

3. Grupo heteroxéneo de animais que teñen en común unicamente a súa semellanza aos vermes. Este grupo inclúe, entre outros, os ectoproctos, os braquiópodos, os gastrotricos ou os quinorrincos.

1. 1. Técnica que permite gravar imaxes e sons nun soporte magnético.

   2. Aparato que rexistra e reproduce imaxes e sons.

2. Programa de vídeo que pode ser controlado polo mesmo usuario mediante un ordenador. O usuario deixa de ser un receptor, para chegar a ser á vez un emisor de mensaxes que recibe respostas do aparello co que interacciona.