"Mau" (Contén)

PERSOEIRO

Actriz cinematográfica irlandesa. Levada a Hollywood polo director F. Borzage en 1930, destacou polo seu papel de Jane nas películas Tarzan, The Ape Man (1932), Tarzan Escapes (1936) e Tarzan’s New York Adventure (1942), entre outras. Tamén traballou en Never Too Late (1965), Hannah and Her Sisters (1986) e Stranded (1987).

PERSOEIRO

Hidrólogo e xeógrafo francés. Foi profesor na universidade en na escola de hidráulica de Grenoble. Foi considerado un dos grandes especialistas en hidroloxía. Estudou os réximes do Ródano, o Mississippi, o Garonne e ríos de Europa Oriental, ademais das cheas fluviais e as inundacións en diversas partes do mundo. Das súas obras destacan Fleuves et rivières (1933), Hydrologie fluviale (1943) e Sur la puissance des crues en diverses parties du monde (1961).

PERSOEIRO

Realizador cinematográfico. Dos seus filmes, un testemuño sobre a mocidade e a parella, cómpre destacar L’enfant nue (1969), Nous ne vieillirons pas ensemble (1972), Loulou (1980), À nos amours (1983, Cesar ao mellor filme), Sous le soleil de Satan (1987, Palme d’Or en Cannes), Van Gogh (1991) e Le garçu (1995).

PERSOEIRO

Pintor. Formouse na Académie Julien de París e residiu posteriormente en Venecia. De volta a EE UU, viviu en Boston e en Nova York e participou no grupo The Eight. Influído polo impresionismo traballou directamente as cores puras sobre a tea mediante a espátula. Destaca Central Park (1901).

PERSOEIRO

Eclesiástico e erudito alemán. Arcebispo de Maguncia, antes foi monxe e abade de Fulda. Considérase o home máis erudito do s IX, pero a súa erudición foi tipicamente carolinxia, propia dun gran compilador. Esexeta, estivo interesado pola formación da clerecía (De institutione clericorum), polo bo desenvolvemento do culto e polo nivel intelectual dos seus monxes (De universo).

MONTAÑA

Aliñación montañosa da Antártida, situada no extremo interior da barreira de Ross. Acada a súa máxima altitude no monte Nansen, con 4.070 m.

REXIÓNS

Rexión da Antártida, situada ao N do centro polar, a 16° 30’ O e 49° 30’ L. Foi descuberta en 1930 polo noruegués Hjalmar Rüser-Larsen.

PERSOEIRO

Compositor francés. Discípulo de G. Fauré, integrou a linguaxe musical de Mozart, Chopin, Borodin e Stravinskij, e incorporou elementos de música exótica en Schéhérazade (1903). Nas súas obras pianísticas evolucionou da complexidade de Jeux d’eaux (1901) á simplicidade de Sonatine (1905) e da suite Ma mère l’oye (1905). Escribiu dúas obras para escena, a ópera L’heure espagnole (1907) e a lírica fantástica L’enfant et les sortilèges (1925). En música de concerto amosou a súa vinculación ao neoclasicismo, en especial no Concerto en sol majeur (1931), para piano e orquestra. O seu talento de orquestrador púxose de manifesto na Rhapsodie espagnole (1907), no ballet Daphnis et Chloé (1909), nos célebres La Valse (1920) e Bolero (1927), e na transcrición orquestral dos Cadros dunha exposición, de Mussorgskij.

PERSOEIRO

Médico. Profesor en París, experimentou sobre as transfusións de sangue, estudou a circulación das extremidades e describiu a enfermidade que leva o seu nome.

GALICIA

Futbolista. Coñecido como Mauro, inciou a súa carreira profesional no Sardoma e xogou no Berbés, Celta, Ponferrada, Avilés, Zaragoza e Levante. Foi internacional en 1955.

PERSOEIRO

Escritor. Foi cofundador e redactor da revista literaria ‘t Fonteintje (1921-1924) e secretario da revista Vandaag (1929-1930). Considerado como un dos renovadores da novelística flamenga da década de 1930, escribiu Komen en gann (Ir e volver, 1927).

PERSOEIRO

Poeta francés. Influído por George Sand, Baudelaire e E. A.Poe, iniciouse co poemario Dans les brandes (1877). Escribiu tamén Névroses (1883).

PERSOEIRO

Xeógrafo británico. Viaxou sobre todo por China sobre a que escribiu bastantes traballos xeográficos. Interesouse tamén pola teoría da rexión natural e pola cuestión da síntese xeográfica.

CIDADES

Cidade do departamento de Val-de-Marne, na rexión de Île-de-France, Francia, situada ao SL de París, nun meandro do Marne (73.069 h [1999]). A abadía de Sant Maur, fundada en 640 e convertida polos Capetos en mosteiro real, foi destruída durante a Revolución Francesa.

PERSOEIRO

Poeta francés. Escribiu a obra Roman de Troie (1165?), coa que se iniciou a narrativa medieval sobre o tema de Troia.

PERSOEIRO

Militar, conde de Saxonia, fillo natural recoñecido (1711) do elector Federico Augusto I de Saxonia. Coñecido como o Mariscal de Saxonia, en 1720 púxose ao servizo do rei de Francia. En 1726 a Dieta de Curlandia proclamouno duque soberano, pero non se puido manter como tal pola oposición rusa e o intento de acceder ao trono que fixo en 1728 e que fracasou. A súa actuación na Guerra de Sucesión de Austria valeulle ser considerado un dos xenerais máis grandes do s XVIII. En 1743 recibiu o título de mariscal de Francia.

PERSOEIRO

Poeta. Descubridor da lápida de Laure de Noves, a amada de Petrarca, participou activamente na vida cultural de Lyon. É autor de Délie, objet de plus haute vertu (1544), Le Soupir, a égloga La saulsaye (1547) e a epopea en tres volumes Microcosme (1562).

PERSOEIRO

Político, escritor e guionista. Exiliado a Francia en 1939, participou na Resistencia Francesa e foi deportado a Buchenwald. Militante do Partido Comunista de España, foi membro do comité central (1954) e trasladouse clandestinamente a Madrid. Con Fernando Claudín, protagonizou un enfrontamento coa liña política mantida pola dirección do partido, que se solucionou coa expulsión dos disidentes (1964), proceso que explicou en Autobiografía de Federico Sánchez (1977, Premio Planeta). Foi minitro de Cultura (1988-1991) no goberno de Felipe González. Da súa obra, ademais de diversos guións cinematográficos, destacan Le grand voyage (1963), La deuxième mort de Ramón Mercader (1969), Quel beau dimanche (1980), L’algarabie (1981), Montand, la vie continue (1983), Federico Sánchez se despide de ustedes (1993) e Las aventuras prodigiosas (2004).

PERSOEIRO

Nobre e político. Herdou do seu pai o título de conde de Lansdowne e entrou a formar parte da Cámara dos Lores (1762). Foi membro do goberno tory de Greenville (1763) e do whig de Rockingham (1782), a quen sucedeu como primeiro ministro.

PERSOEIRO

Realizador cinematográfico. O seu estilo cinematográfico caracterízase por unha gran beleza plástica e un acusado dramatismo. Ao redor de 1925 foi a EE UU con Greta Garbo, pero non encaixou no ambiente de Hollywood. Da súa filmografía destacan Sangen om den eldröda blomman (Nos remuíños, 1918), Erotikon (1920), Gösta Berlings Saga (A lenda de Gösta Berling, 1923) e Hotel Imperial (1927).