"Orio" (Contén)

PERSOEIRO

Bispo de Lugo (1474-1496), fillo de Rodrigo Álvarez Osorio e de Aldonza Enríquez de Castro. Coñecido tamén como Afonso Enríquez e Afonso de Lemos, foi sacerdote franciscano e bispo de Lugo en 1470. Durante o seu bispado, reedificouse o palacio episcopal (1478-1480). O seu irmán García Enríquez Osorio foi arcebispo de Sevilla.

1. perisporio.

2. Membrana externa de calquera espora.

1. Moble destinado a escribir, especialmente mesa con caixóns para gardar papeis, escritos, do-cumentos e utensilios de escritura.

2. 1. Sala ou estancia onde está o despacho dunha persoa.

   2. Sala destinada á transcrición de códices, á redacción de escrituras e á copia de documentos e libros que durante a Antigüidade clásica se situaba nas tendas dos editores, e na Idade Media nos mosteiros, colexiatas e catedrais. Entre os escritorios medievais máis célebres destacan o de Vivarium, creado no s VI por Casiodoro, os da curia pontifical e os de Verona, York, Tours, Ratisbona, Reims e Montecassino. Desde o s XIII, ante a crecente demanda de libros e manuscritos, organizáronse aulas conxuntas onde se utilizaba o sistema das peciae, que permitía a copia simultánea dunha mesma obra en cadernos separados.

3. Zona principal de traballo na pantalla nos sistemas operativos gráficos, en que aparecen os iconos que permiten acceder a distintos recursos ou aplicacións dun sistema informático.

PERSOEIRO

Escultor. Descoñécense os datos da súa formación artística, relacionada cos obradoiros casteláns. Xunto con Juan Davila foi o introdutor do manierismo en Galicia, influenciado pola obra de Juan de Juni e Gaspar Becerra, do que puido ser discípulo. Documéntase por primeira vez nas proximidades de Astorga en 1585, cando se lle encargou o retablo de San Román el Antiguo. Entre as obras que realizou nas terras leonesas destacan a imaxe de santa Baia da igrexa de Rivas de Valduerna (1592) e o retablo para a igrexa de Valle de Castrotierra (1596). En Santiago de Compostela aparece documentado por primeira vez en 1596, cando recibe o encargo de traballar no cadeirado do coro do mestre Mateo. En 1598 traballou no colexio de Santa María a Antiga de Monforte de Lemos, onde realizou o sepulcro pétreo do cardeal Rodrigo de Castro. O cabido da catedral compostelá encargoulle, xunto a Juan Davila, a obra do cadeirado do coro en 1599, do que se lle atribúen os taboleiros do lado do Evanxeo. A súa obra...

PERSOEIRO

Político e perito agrícola. Foi director (1915) do periódico La Noche. De tendencia conservadora e simpatizante do maurismo, foi membro da Liga de Defensores de Vigo e destacou no movemento antiforista; participou na VII Asemblea Agraria da Coruña (1919), na que defendeu, xunto con Amado Garra, un relatorio sobre redención foral. En 1923 presentouse ás eleccións a Cortes pero non puido conseguir a súa acta de deputado ao ser derrotado por Rafael Gasset Chinchilla. Foi alcalde de Vigo durante a Ditadura de Primo de Rivera (5.12.1923-18.1.1927). Como rexedor municipal conseguiu a cesión de Fernando Quiñones de León, marqués de Alcedo, do Parque e do Pazo de Castrelos para a cidade, a cambio de obter para este o título de Grande de España.

GALICIA

Escultor e entallador. Entre as súas obras destacan o altar maior de San Xoán de Panxón (Nigrán, 1821) e o retablo maior de San Martiño de Nespereira (Pazos de Borbén, 1829).

1. Relativo ou pertencente á execución.

2. 1. Que legalmente debe ser executado.

   2. Que concede o dereito a executar ou facer executar.

1. Membrana grosa, forte e cutinizada, que envolve a espora dos pteridófitos por enriba do endosporio.

2. Lámina externa da membrana dos cigotos das conxugadas. OBS: A grafía <x> representa o son [ks].