"Rel" (Contén)

PERSOEIRO

Actor cinematográfico. Comezou a traballar no teatro en compañías de afeccionados, ata que foi contratado por Adolfo Marsillach para debutar no filme El frente infinito (1956) de Pedro Lazaga. Especialista en papeis secundarios, interpretou a distintos personaxes en Distrito quinto (1957), Tristana (1970), El viaje a ninguna parte (1986) e Licántropo (1996). Participou tamén nalgunha produción estranxeira como Doctor Zhivago (1965) e Profession: Reporter (Profesión: Reporteiro, 1975). En 1960 foi premiado no Festival de Valladolid polo seu papel en El inocente, de Josep Maria Forn.

1. 1. Fita colgante que se utiliza como adorno das prendas de vestir.

   2. Fita de coiro cosida ao redor da abertura dun zapato.

2. Listón de madeira situado no exterior da borda dunha embarcación pesqueira e que forma a parte máis alta do costado.

3. Festón colgante, ás veces calado, usado como motivo ornamental en arquitectura.

PERSOEIRO

Cóengo da catedral de Lugo e historiador. Foi o informante dos padres Flórez e Risco, autores de España Sagrada, e traduciu Instituciones de Derecho eclesiástico (1791), de Berardi, e as obras do bispo San Cibrán. Ademais escribiu Historia civil, diplomático-eclesiástica, antigua y moderna, de la ciudad de San Sebastián (1870) e Nueva demostración sobre la falsedad del privilegio del rey D. Ramiro I (1805). Foi membro correspondente da Real Academia da Historia desde 1801.

1. Cesto pequeno feito de vimbios que leva por riba un aro que serve de asa.

2. Trampa utilizada para cazar paxaros.

1. Copla que se canta en voz baixa ou sen ter moi en conta a entoación.

2. Frase ou dito que se repite a miúdo e que resulta molesto.

1. Relativo ou pertencente ás cantarelais.

2. Fungo da orde das cantarelais.

3. Orde de fungos da subclase das afiloforomicetídeas ao que pertencen os xéneros Cantharellus e Craterellus.

PERSOEIRO

Narrador e autor dramático checo. Doutorado en Filosofía en 1915, dirixiu o teatro municipal de Praga (1921-1923). O seu teatro adquiriu sona universal, sobre todo R.U.R (Rossum’s Universal Robots) (1920), obra na que introduciu a palabra robot. A súa produción caracterízase pola sátira político-social e pola crítica do fascismo e do uso da ciencia ou da técnica para a explotación do home. Publicou reportaxes e narracións como Povídky z jedné kapsy (Contos dun peto, 1929) e novelas como Válka smolny (A guerra das salamántigas, 1936).

PERSOEIRO

Emperador romano (211-217), fillo do Emperador Sétimo Severo, quen o vinculou a tarefas de goberno desde o 198, e de Xulia Domna. Recibiu o sobrenome de Caracalla pola peza de vestir que levaba. Á morte do seu pai asasinou o seu irmán Sétimo Geta e os seus partidarios. Promulgou no 212 a Constitutio Antoniana que concedía a cidadanía romana a todos os homes libres do Imperio. Emprendeu campañas militares nas fronteiras do Rin e do Danubio. Asasinárono despois de pasar o Tigris nunha conspiración dirixida polo prefecto do pretorio. Datan do seu goberno o mapa de camiños coñecido como Itinerario Antonino e as termas que levan o seu nome.

PERSOEIRO

Poeta e xornalista italiano. Publicou as prosas líricas Prologhi (Prólogos, 1916), Viaggi nel tempo (Viaxes no tempo, 1920), Il cielo sulle città (O ceo baixo a cidade, 1939), Solitario in Arcadia (Solitario en Arcadia, 1947) e os poemarios Poesie (Poesía, 1936) e Poesie nouve (Poesía nova, 1946).