"Sil" (Contén)

PERSOEIRO

Escritor e crítico teatral. Destacou polos seus traballos en diversos medios de comunicación e pola influencia que tiveron no desenvolvemento do teatro italiano. Foi o fundador da Accademia d’Arte Drammatica de Roma e publicou diversos estudios como Tramonto del grande attore (O crepúsculo do actor, 1929), Storia del teatro dramático (Historia da literatura dramática, 1939-1940), Invito a teatro (En defensa do teatro, 1935) ou Mettere in scena (A dirección de escena, 1954). Tamén destacou polas súas investigacións no campo da historia do teatro, entre as que cómpre salientar o proxecto Enciclopedia dello Spettacolo (Enciclopedia do espectáculo), que dirixiu ata a súa morte e que se publicou en dez volumes entre 1954 e 1962.

PERSOEIRO

Filla do duque de Carintia e esposa do duque Enrique I o Barbudo de Silesia e Polonia. Xunto con seu marido fundou varios conventos de monxas e a abadía cisterciense de Trebnitz, preto de Breslau, no que entrou como relixiosa ao quedar viúva (1238). Na iconografía viste, ou ben ricas roupas e coroa ducal na cabeza, ou ben hábito cisterciense ou toucas negras de viúva; como atributos persoais leva unha zapatilla na man, unha maqueta de igrexa ou mosteiro ou unha imaxe da Virxe. Foi canonizada en 1267 e a súa festividade celébrase o 16 de outubro.

PERSOEIRO

Director de escena ruso. Comezou a súa andaina no teatro infantil como responsable dunha compañía estatal de teatro para a infancia e a mocidade entre 1954 e 1963. Continuador das tendencias innovadoras de Vsevolod Meyerhold, os seus espectáculos destacan pola potenciación da dimensión física da interpretación, explorando a dimensión expresiva do xesto, do movemento ou do son, e pola revisión permanente das posibilidades de escenificación de autores clásicos e contemporáneos de relevancia. Esta escolla estética foi a causa dunha difícil relación cos responsables culturais da Unión Soviética que nos anos sesenta e setenta apostaban pola dimensión ideolóxica dos espectáculos fronte ás tentacións esteticistas. Entre as súas propostas máis innovadoras cómpre salientar As tres irmás (1967), sobre o texto homónimo de Čekhov; Romeo e Xulieta (1970), na que parte da obra de William Shakespeare; ou o Tartufo (1981) e o Misántropo (1986), segundo os textos...

1. Poñer algo nun marco ou cadro.

2. Servir de marco a algunha cousa.

3. 1. Incluír algo nun esquema de clasificación, organización ou contexto.

   2. Incorporar a alguén nun determinado grupo, especialmente nun de tipo militar ou político.

4. Colocar unha cousa no centro doutra.

5. Eliminar as partes sobrantes nunha imaxe ou situala nun lugar axeitado dentro da composición total.

1. de ensilar.

2. Acción de ensilar.

3. Produto que se obtén da conservación da herba fresca en forma de grandes masas comprimidas evitando o seu contacto co aire; deste xeito prodúcense unha serie de fermentacións anaeróbicas que favorecen a súa conservación, ao tempo que se transforman as súas propiedades dixestivas e nutricionais.

1. Poñer silvas nalgunha cousa para impedir o paso.

2. Enredarse entre as silvas.

PERSOEIRO

Avogado e político venezolano. Ocupou diversos cargos públicos ata 1810, cando se uniu á causa emancipadora. Formou parte da Junta Patriótica, foi presidente da Alta Corte de Justicia e gobernador de València, ata a capitulación da cidade, trala que foi apresado e executado polas forzas realistas.

PUBLICACIÓNS

Publicación aparecida ao redor de 1982 en Vigo. Subtitulouse “Revista mensual de caza, pesca, tiro y naturaleza”. Editouna e dirixiuna Luis Macías.