"To" (Contén)

Calquera sal ou éster do ácido acético. En virtude da accesibilidade e o baixo prezo deste ácido, os acetatos constitúen o grupo máis importante entre os sales e os ésteres dos ácidos orgánicos. Os acetatos metálicos neutros son sales ben cristalizados, que se obteñen xeralmente pola acción do ácido acético sobre os óxidos, hidróxidos ou carbonatos e que se descompoñen a temperaturas non moi altas. Os acetatos básicos, en xeral insolubles, fórmanse facilmente por hidrólise. As aplicacións dos acetatos son moi diversas, tanto pola súa boa solubilidade e o seu pouco prezo como polo feito de que se reaccionan ou se hidrolizan liberando ácido acético, este non ten os efectos destrutores dos ácidos minerais fortes. A súa principal utilización ten lugar na industria téxtil para a tinguidura e os estampados (acetato de sodio, acetato de calcio, acetato de cinc, acetato de chumbo, etc) e para a impermeabilización e a ignifugación (acetato de aluminio). Os ésteres acéticos...

acetobutirato de celulosa.

Nome xenérico dos ésteres acéticos da celulosa, e dos plásticos que derivan deles, nos que a esterificación é incompleta e de grao variable. O acetato de celulosa sen plastificar preséntase en forma de estriga, e as súas propiedades dependen do grao de acetilización (canto máis altos, menores son a solubilidade e a absorción da auga) e da lonxitude das cadeas (canto máis longas, maior é a viscosidade das solucións e a resistencia mecánica). A estriga de acetato emprégase para fabricar fibras téxtiles, filtros de cigarros, membranas semipermeables para o desalgado da auga, produtos limpapinturas e materiais termoplásticos. Como plástico emprégase para fabricar películas e láminas transparentes, que resisten as graxas, son permeables ao vapor de auga, aos gases e á radiación ultravioleta do sol, e son soldables e termomoldeables. Son empregos habituais a laminación sobre papel, cartón ou follas metálicas, a protección de documentos, os efectos especiais nas artes gráficas, o illamento eléctrico...

Polímero do acetato de vinilo. É unha resina con propiedades adhesivas que se emprega como cola para madeira e na obtención de coiro artificial.

Relativo ou pertencente ao acetoacetato.

Líquido oleaxinoso, soluble en auga e en alcohol, que se descompón violentamente a 100 °C producindo acetona e anhídrico carbónico. Obtense saponificando en condicións moi suaves os acetoacetatos.

Acetoacetato de etilo.

Éster mixto dos ácidos acético e butírico.

Nome xenérico dunha serie de ésteres mixtos da celulosa, acéticos e butíricos (e dos compoñentes de amoldeamento en que derivan), no que as proporcións relativas dos dous grupos acilo e o grao de esterificación (proporción de hidróxilos esterificados) poden variar de xeito continuo. As súas propiedades dependen da composición e da mediana dos pesos moleculares. Os plásticos de acetobutirato obtéñense en tipos diversos que difiren polas temperaturas de fluencia, durezas e propiedades mecánicas.

Composto resultante da oxidación metabólica das graxas e dalgúns aminoácidos. Fórmase no fígado e destrúese, agás en casos patolóxicos, na periferia do organismo.

Fármaco empregado antigamente como vermífugo e antirreumático.

Nome co que se coñece a máis simple e a máis importante das cetonas. É un disolvente polar dotado de gran poder de disolución, especialmente de graxas, resinas e ceras. Industrialmente obtense a partir do alcohol isopropílico. As propiedades químicas da acetona son as xerais das cetonas e máis especialmente das que conteñen o grupo -COCH 3 .

acetonemia.

Nome trivial do 2-hidroxi-2-metilpropannitilo ou α-hidroxiisobutironitrilo: (CH 3 ) 2 C(OH)CN. Obtense engadindo nas condicións axeitadas cianuro de hidróxeno á acetona. Emprégase como insecticida e como intermediario na síntese orgánica, especialmente para a preparación industrial dos ésteres metacrílicos.