"Rin" (Contén)

1. Corda fina que serve para atar un cabo nun extremo para reforzalo.

2. retriza.

3. Trenza do cabelo.

PERSOEIRO

Empresario e enxeñeiro. Foi presidente de Unión Fenosa en Madrid, xefe de explotación e director de Saltos do Sil, director da empresa construtora do Sil, director e presidente de Eléctricas Leonesas, director da división inmobiliaria de Huarte y Cía, director xeral de Fuerzas Eléctricas do Noroeste, presidente da Sociedad Autopistas del Atlántico e conselleiro da Compañía Insular de Nitrógeno. Promotor das actividades culturais de Unión Fenosa, entre elas a Mostra Unión Fenosa que entrega un premio que leva o seu nome, foi presidente do padroado do CGAC. Recibiu, entre outros galardóns, a Medalla Castelao en 1998.

1. Suxeitar fortemente con trincas.

2. Suxeitar algo con forza.

1. Cortar algo cos dentes ou de xeito que o pareza.

2. Apertar cos dentes.

3. tricantar.

1. Garfo grande co que se suxeita a comida que se vai trinchar.

2. Mesa ou aparador no que se poñen as viandas que se van trinchar antes de servilas na mesa.

3. Persoa que trinchaba e servía a vianda na mesa dun señor.

1. Escavación longa e máis ou menos estreita, cuxa terra era empregada para facer un parapeto, que serve para protexer aos soldados contra o fogo dos inimigos e poder disparar as súas armas. A súa utilización táctica empezou durante a Guerra de Secesión estadounidense e popularizouse durante a Primeira Guerra Mundial. Deixou de ser utilizada durante a Segunda Guerra Mundial.

2. Escavación feita nun terreo para a construción dunha vía de comunicación.

3. Gabardina con cinto, semellante ás que usaban os militares na Primeira Guerra Mundial.

1. Prato grande onde se trincha a carne.

2. Parte por onde se trincha a carne máis facilmente.

DISTRITOS

Distrito de Sri Lanka (2.727 km2; 323.000 h [estim 1993]). A súa capital é Trincomalee (44.313 h [1981]).

1. Reunión das tres persoas divinas, Pai, Fillo e Espírito Santo, nun único Deus, segundo a doutrina cristiá. O misterio da Trindade insinúase explicitamente, malia que non en termos de doutrina abstracta, no Novo Testamento, na revelación que Xesús Cristo fai de Deus como Pai que lles envía o seu Espírito aos crentes. Ao tentar definir a relación entre o Logos feito home e o Pai, os primeiros teólogos (Xustino, Hipólito, Tertuliano, Oríxenes) afirmaban que o Fillo queda subordinado por esencia ao Pai (subordinacionismo): só en subordinación a este o Fillo e o Espírito son Deus. Outra teoría establecía que non hai diversidade en Deus, o cal é unicamente Pai: Xesús Cristo só é, daquela, un home adoptado (adopcionismo), e foi o Pai quen sufriu na cruz (modalismo, patripasiano), mentres que unha segunda teoría establecía que o Pai, o Fillo e o Espírito Santo non son máis ca tres manifestacións da única esencia divina (modalismo de Sabelio). Ao inicio do s IV, por outra banda, o presbítero...

2. Grupo de tres divindades noutras relixións.

1. Plataforma provista ou non de rodas que se usa para arrastrar pesos.

2. Especie de caixón que escorrega para transportar cousas ou persoas.

3. ehículo provisto de patíns ou de esquís en lugar de rodas que se despraza esvarándose sobre a neve ou o xeo, tirado por cabalos, renos ou cans. Usado normalmente como medio de transporte e de locomoción nos países nórdicos, distínguense dous tipos: a zorra lapona dun só patín, e a zorra de dous patíns, difundido por outras zonas.