"AN" (Contén)

PERSOEIRO

Político. Militante republicano, foi deputado e senador en diversas ocasións. Defendeu a autonomía das Antillas e a abolición da escravitude. Foi membro do movemento krausista e contribuíu á fundación da Institución Libre de Enseñanza (ILE).

PERSOEIRO

Pintor. Licenciado en Belas Artes, traballou con diferentes soportes e técnicas. A súa obra caracterízase pola ausencia do tema e polo estilo neoexpresionista. Realizou exposicións en Madrid, Ourense, Vigo e outras cidades e participou en diversos certames.

1. Actividade que consiste en arar a cultivar a terra.

2. Época en que se prepara o campo para sementar.

FILOSOFOS

Filósofo italiano. Influído por G. W. F. Hegel, J. F. Herbart e K. Marx, difundiu o materialismo histórico en Italia. Destacan as súas obras Morale e religione (1873), Del materialismo storico (1896) e Scritti varii di filosofia e di politica (1906).

ILLAS

Illa do arquipélago malaio, situada no mar de China Meridional, ao NO de Borneo, e que constitúe un territorio federal de Malaisia (92 km2; 76.067 h [2000]). A capital é Victoria (4.964 h [1980]).

PERSOEIRO

Psiquiatra e filósofo estruturalista. Profesor na École Normale de París en 1962 e director da revista Scilicet (1968), procurou unha interpretación lingüística da psicanálise, que o situou no centro do interese filosófico contemporáneo. Moitos dos seus artigos foron recollidos no volume Écrits (1968).

1. Relativo ou pertencente aos lacandóns ou á súa lingua.

2. Individuo da tribo lacandona.

3. Tribo indíxena de América Central da familia maia, que habita no NO de Guatemala e no L do estado mexicano de Chiapas, na rexión montañosa do alto río Usamacinta. Os seus antepasados establecéronse, posiblemente, nesta rexión fuxindo do dominio dos españois durante o s XVII. Vivían en pequenos clans independentes dispersos pola selva tropical, feito que os illou dos outros grupos maias e lles permitiu conservar moitos dos costumes e ritos.

4. Lingua maia falada polos lacandóns.

1. Que lacera.

2. Aplícase á dor aguda.

1. Relativo ou pertencente aos lacetanos.

2. Individuo do pobo lacetano.

3. Pobo prerromano establecido na parte central de Catalunya e documentado nos textos grecolatinos desde o s III a C. Distinguíronse pola súa resistencia á ocupación romana nos primeiros tempos da conquista, pero foron sometidos por Catón en 195 a C.

PUNTA

Punta do litoral L da illa de Sálvora, situada na parroquia de Aguiño (Ribeira).

PERSOEIRO

Filólogo. Destacou polas súas achegas metodolóxicas á crítica textual e polo coidado de diversas edicións de autores. Das súas obras destaca Betrachtungen über Homers Ilias (1837 e 1841).

PERSOEIRO

Militar e escritor francés. Ao servizo do duque de Orléans, pertenceu ao Club dos Xacobinos. Libretista de ópera, é autor de poemas galantes, do proxecto de tratado De l’éducation des femmes, e de Les liaisons dangereuses (1782), novela epistolar na que, con cinismo aparente, critica a conduta da nobreza rica, perversa e ociosa de finais do s XVIII.

PERSOEIRO

Predicador francés. Avogado, entrou no seminario e foi ordenado sacerdote en 1827. En 1830 fundou, xunto con Lamennais e Montalembert, o periódico L’Avenir, que foi condenado por Gregorio XVI en 1834. Someteuse e arredouse de Lamennais, co que polemizou. Obtivo o restablecemento da orde dos dominicos en Francia e, en 1840, pronunciou os votos. Entre 1850-1854 e 1858-1861 foi o superior da orde. Desde 1835 destacaron as súas conferencias en Notre-Dame de París.

PERSOEIRO

Escritor latino. Coñecido como Lucio Cecilio Firmiano, exerceu a retórica en Nicodemia. Convertido ao cristianismo, foi preceptor do fillo de Constantino o Grande. Nas súas obras, Divine Institutiones, De ira Dei e De mortibus persecutorum, tentou erixir o cristianismo como sistema filosófico ante a sabedoría pagá.