"AN" (Contén)

PERSOEIRO

Actor estadounidense. Coñecido como Alan Ladd, comezou a actuar a principios da década de 1930 con pequenos papeis en obras teatrais de produción local, espectáculos de radio e filmes de serie B de estudios independentes. Saltou á fama cun pequeno papel en Citizen Kane (1941) de Orson Welles, e ademais protagonizou os filmes The Black Cat (1941), Saigon (1948), The Great Gatsby (1949), Shane (1953), The Proud Rebel (1958), One Foot in Hell (1960) e The Carpetbaggers (1964).

PERSOEIRO

Rei de Hungría (1077-1095), fillo de Bela I. Sucesor do seu irmán Xeza I, acabou de cristianizar Hungría e limitou a influencia da aristocracia. Entre 1091 e 1095 anexionou Eslovenia e Croacia, onde fundou o bispado de Zagreb. Canonizado en 1192 por santo Estevo de Hungría e santo Emerico, a súa festa celébrase o 27 de xuño.

PERSOEIRO

Rei de Hungría (1272-1290), fillo e sucesor de Estevo V. Mantivo diversas loitas internas entre as faccións da nobreza, que o levaron á perda da súa hexemonía nos Balcáns e en Galitsia.

PERSOEIRO

Actriz. Iniciou a súa carreira na compañía de María Guerrero, onde destacou como intérprete de diversas obras de Jacinto Benavente e onde iniciou unha longa traxectoria profesional. Foi unha das primeiras actrices españolas en ser convidadas a traballar en Hollywood.

PERSOEIRO

Pintor e gravador neerlandés. Coñecido como il Bamboccio, residiu en Roma (1526-1628), onde coñeceu a N. Poussin e Le Lorrain. Influído por Caravaggio, creou o tipo de pintura de xénero chamada bambochada. Das súas obras destacan O repouso durante a cacería e A partida do hostal.

PERSOEIRO

Pintor. Formouse na escola de debuxo de Molenbeck e na Académie Royale des Beaux-Arts de Bruxelas. Expuso por primeira vez no Cerlce Voorwaarts en 1891. Enfermo desde neno, a súa obra manifestou unha visión pesimista da vida. Destaca Véspera da Folga (1893).

RIOS

Río da vertente atlántica. Nace na Lagoa Mol (A Retorta), no límite entre as parroquias de Vilar de Infesta (Redondela) e Cabral (Vigo). O seu curso adopta unha dirección NL-SO coa que atravesa as parroquias viguesas de Lavadores, Sárdoma (onde recibe o seu principal afluente, o Eifonso, que baixa de Beade), Castrelos (onde aflúe o Barxas), Matamá, Santo André de Comesaña, Navia e Coruxo. Desemboca na ría de Vigo, no límite entre estas dúas últimas parroquias, despois dun percorrido de 14 kms. Na súa desembocadura forma unha xunqueira ao S da praia de Samil.

PERSOEIRO

Médico e botánico. Formado en Tarragona e en València, onde estudiou medicina, foi a Madrid a estudar botánica. Colaborou nos Anales de Ciencias Naturales. Durante a Guerra da Independencia exerceu como médico militar e publicou, en Orihuela, os primeiros fascículos das Amenidades naturales de las Españas. Rematada a guerra, foi nomeado director do Real Jardín Botánico de Madrid. Durante o Trienio Constitucional foi deputado e tivo que exiliarse en Londres, onde foi profesor do Ateneo Español e se fixo membro da Linnean Society. Entre 1826 e 1828 publicou no Gardener’s Magazine diferentes descricións dos xardíns botánicos españois do seu tempo. Amnistiado en 1834, reintegrouse ao seu cargo de director do Real Jardín Botánico e en 1837 foi nomeado director do Museo Nacional de Ciencias Naturales.

GALICIA

Relixioso. Licenciado en Filosofía e Letras e doutor en Teoloxía (1912), en 1908 recibiu a Sagrada Orde do Presbiterado. Desde ese ano exerceu como docente no seminario de La Habana. Foi cóengo da catedral de La Habana, fiscal eclesiástico e xuíz sinodal da diocese. Pola súa defensa da Igrexa, Benedicto XV nomeouno camareiro secreto, co título de monseñor, e Pío XI, prelado romano (1922). Foi membro fundador da asociación protectora da Real Academia Galega, institución da que foi membro correspondente. Destacan as obras Una leyenda que se esfuma e Palabras pronunciadas...en la iglesia de San Francisco de Pontevedra el día 13 de julio de 1938: fecha de aniversario del vil asesinato del mártir de la patria Excmo. Sr. D. José Calvo-Sotelo.

GALICIA

Relixioso. Lector xeral en Sagrada Teoloxía, foi catedrático en Santiago de Compostela. Foi custodio, ministro provincial e visitador da provincia de San Gregorio de Filipinas. En 1952 ingresou na Orden Civil de Alfonso X el Sabio, con categoría de encomenda.

GALICIA

Bispo de Burgo de Osma (1909-1916) e Tui (1916-1923), e arcebispo de Santiago de Compostela (1924-1925). Doutor en Teoloxía, foi membro da Xunta Rexionalista de Tui e participou nos Xogos Florais celebrados en 1891. Posuía unha boa formación clásica e interese pola investigación histórica e a paleografía. Foi un dos fundadores da Real Academia Galega. Escribiu Calabazas e El nombre de Jesús. Dedicóuselle o Día das Letras Galegas de 1973.

GALICIA

Filatélico. Dedicouse á investigación da historia postal de Galicia e xuntou coleccións galardoadas en numerosas exposicións e campionatos internacionais. Membro fundador e bibliotecario da Federación Española de Sociedades Filatélicas, socio fundador, secretario e presidente do Grupo Filatélico de Vigo, foi presidente do Club Filatélico y Numismático El Castro. Escribiu Prefilatelia de Vigo 1716-1849: apuntes históricos postales (1995), Numismática y medallística de Vigo (1997?) e Carlos Gardel, entorno histórico y filatélico (1998).

GALICIA

Pintor. Formouse na Escola de Artes e Oficios da Coruña e na Escuela Superior de Bellas Artes de San Fernando de Madrid (1939-1943). Ampliou a súa formación con sendas bolsas para estudar en El Paular (Segovia, 1943) e na École des Beaux-Arts de París (1945). Durante a década de 1940 realizou unha pintura próxima á escola de París e cultivou a paisaxe, o retrato e a figuración, co emprego dunha variada gama cromática de amarelos, azuis, verdes e grises. Comezou a participar en mostras colectivas, entre outras, na Bienal de Venecia de 1947, no Salón dos Once de 1949 e nas exposicións da galería Buchloz (1947-1954). En 1950 realizou uns murais para a Feria del Campo de Madrid, onde comezou a aparecer a abstracción, que desenvolveu na década de 1950. En 1951 instalouse definitivamente en París. As primeiras abstraccións caracterizáronse pola xeometrización e o cromatismo e polo paulatino aumento da presenza da liña e da planimetría. A mediados desa década mostrou un maior monocromatismo, con...